به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ امام صادق(علیه السلام) فرمود: «سوره فجر را در نمازهای واجب و نیز نماز مستحب خود بخوانید؛ چرا كه این سوره، سوره حسین بن علی است.»

دانلود تلاوت سوره‌های انفطار، فجر و بلد (1 تا 18) با صدای محمد صدیق المنشاوی

به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ در آستانه اربعین حسینی این عکس در شبکه‌های اجتماعی به عنوان قدیمی‌ترین تصویر از مرقد مطهر سرور و سالار شهیدان، امام حسین(ع) به اشتراک گذاشته شده است.

در کتاب شريف المشاهد شيخ شبستري (ره)

روايت کرده که چون حضرت نوح عليه السلام کشتي را بنا نمود و صد هزار مسمار به کشتي زد تا اينکه پنج مسمار ماند حضرت نوح عليه السلام يکي از آن پنج مسمار را برداشت.

فاَ شرَقَ بِيَدِهِ وَ اَضاءَ کَما يَضئ الکَواکِبَ الدُّريه في اُفُق السَّماء.

پس آن مسمار در دست نوح روشن شد چنانکه ستاره رخشان در افق آسمان درخشنده مي شود. فتحيّر نوح فانطق الله المسمار بلسان طلق ذلق فقال انا باسم خير الانبياء محمّد بن عبّداللّه ص پس نوح از درخشندگي مسمار حيران شد و خداوند عالم مسمار را بنطق و تکلم آورد با زبان کشاده و فصيح عرض کرد: که يا نوح من بر اسم نامي خاتم انبياء محَّمد بن عبدالله مقرَّر شده ام و درخشندگي من از برکت اسم آن بزرگوار است.

پس جبرئيل نازل شد و حضرت نوح عليه السلام از جبرئيل سؤال کرد يا جبرئيل اين چه مسماري است که من هرگز مثل او را در درخشندگي نديده ام.

جبرئيل گفت: اين مسمار بر اسم حضرت رسول اللّه (ص) است پس حضرت نوح (علي نبيّينا و آله و عليه السلام) سه مسمار ديگر از آنها را برداشت و هر يک را به طرفي از کشتي زد، و هر يک در درخشندگي مثل سابق بودند، چون نوبت مسمار پنجم رسيد حضرت نوح عليه السلام آن را برداشت و ديد فَزَهر و انارَ و اَظهَر النِداوة پس درخشان و منوّر گرديد، در دستش، و رطوبت سرخي از آن مسمار ظاهر شد،

حضرت نوح عليه السلام متعجّب ماند از جبرئيل سؤال کرد! جبرئيل عرض کرد: که اين مسمار پنجم مسمار حسين عليه السلام است و بنام اوست، آنرا بجانب مسمار پدرش بزن، حضرت نوح پرسيد که اين چه رطوبت است که از اين مسمار ظاهر مي شود؟

جبرئيل عرض کرد: که اين خون است و احوالات و وقايع کربلا را به حضرت نوح عليه السلام بيان کرد و حضرت نوح عليه السلام گريست و بر قاتلين آن حضرت لعن نمود. [1] .

منبع: داستانهايي از زمين کربلا ؛ ر- يوسفي

ashoora.ir

پی نوشتها :

[1] کشکول النور ج 1 ص 64.

سؤال 129. روش نذر صحیح براى مراسم بزرگ عزادارى امام حسین(علیه السلام)چگونه است؟

جواب: باید نذر کنند که براى رضاى خدا به مراسم حسینى، فلان کمک را مى کنند. و نذر براى پرچم و امثال آن صحیح نیست; بلکه باید براى خدا و به قصد کمک به عزاى صاحب پرچم یعنى امام حسین(علیه السلام) و یارانش باشد.

عزاداری بانوان

سؤال 99. در برخى مجالس، به هنگام عزادارى که به شکل سینه زنى یا زنجیرزنى است، پرده اى که حائل بین آقایان و خانم ها است به اصرار خانم ها و فقط جهت تماشاى هیئت زنجیرزن و سینه زن برداشته مى شود; در حالى که فاصله آقایان و خانم ها اندک است، و عدّه اى از آقایان که سینه و زنجیر نمى زنند نیز در معرض دید خانم ها قرار دارند. آیا این نحوه عزادارى صحیح است؟

جواب: هرگاه سینه زن ها براى سینه زدن برهنه نشوند، و مشکل دیگرى ایجاد نشود، مانعى ندارد.

سؤال 100. حرکت زنان با وضع نامناسب به دنبال هیأت هاى عزادارى، که موجب بروز گناهان و آلودگى هایى مى شود، چه صورتى دارد؟

جواب: عزادارى خامس آل عبا(علیه السلام) و سایر معصومین(علیهم السلام) از افضل قربات است; ولى مردان و زنان باید طورى رفتار کنند که آمیخته با خلاف شرع نشود.

سؤال 101. نظر شما در مورد حضور خواهران با رعایت حجاب کامل در پشت دسته هاى عزادارى در کوچه و خیابان چیست؟ آیا این حضور براى تعظیم شعائر اسلامى جایز است؟

جواب: در فرض سؤال، اشکال ندارد.

سؤال 102. آیا ورود مدّاح مرد در بین عزداران خانم اشکال دارد یا خیر؟ هم نوایى خانم ها در این جمع چه حکمى دارد؟

جواب: مدّاح مرد اگر رعایت جهات شرعى را نماید (در گوینده و مستمع) مانعى ندارد; ولى هم نوایى با او اشکال دارد.

سؤال 103. شغل بعضى از خانم ها ذکر توسّل به اهل بیت(علیهم السلام)در مجالس زنانه است. گاهى از اوقات به هنگامى که مشغول روضه خوانى هستند مردان و یا بچّه هایى که خوب و بد را مى فهمند وارد حیاط آن خانه مى شوند و صداى این خانم را مى شنوند. حکم این قبیل روضه خوانى ها چیست؟

جواب: در این مورد که نوشته اید، صداى خود را آهسته تر کند و یا بدون تکیه به صوت بخواند.

سؤال 104. در هیئت هاى عزادارى، خانم ها سینه زنى مى کنند. بعضى از آنها در محیط مربوط به خانمها روسرى هاى خود را درآورده و موهاى خود را پریشان مى کنند. آیا این کارها اشکال شرعى دارد؟

جواب: در مجالس مخصوص به خودشان اشکالى ندارد مشروط به آنکه آسیبى به بدن نرسانند.

سؤال 105. پختن غذاى نذرى توسط بانوانى که عادت ماهیانه هستند اشکال دارد؟

جواب: اشکال ندارد، مگر اینکه در مسجد باشد.

امام حسین (ع) و عدالت

امام حسین(علیه السلام) در نامه اى به مردم کوفه، یکى از اهدافش را جلوگیرى از ظلم و ستم ظالمان و اجراى عدالت بیان مى کند و مى فرماید:

«امّا بَعْدُ فَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللهِ(صلى الله علیه وآله) قَدْ قالَ فِی حَیاتِهِ: مَنْ رَأى سُلْطاناً جائِراً مُسْتَحِلاّ لِحُرُمِ اللهِ، ناکِثاً لِعَهْدِ اللهِ، مُخالِفاً لِسُنَّةِ رَسُولِ اللهِ، یَعْمَلُ فِی عِبادِ اللهِ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوانِ، ثُمَّ لَمْ یُغَیِّرْ بِقَوْل وَلابِفِعْل، کانَ حَقِیقاً عَلَى اللهِ أَنْ یُدْخِلَهُ مَدْخَلَهُ; بى شک مى دانید که رسول خدا(صلى الله علیه وآله)در زمان حیاتش فرمود: هر کس حاکم ظالمى را مشاهده کند که (در اثر ظلم و جور) محرّمات الهى را حلال شمرده، و عهد و پیمان هاى الهى را شکسته، و با سنّت و سیره رسول خدا مخالفت کرده، و در میان بندگان خدا با گناه و دشمنى عمل مى کند، و در مقابل چنین حاکم ستمگرى هیچ گونه عکس العمل گفتارى یا رفتارى از خود بروز ندهد، خداوند چنین انسانى را در جایگاه همان ظالم ستمگر داخل مى کند (و سرنوشت هر دو یکى است!)».(1)

امام حسین(علیه السلام) در این نامه که ظاهراً خطاب به مردم کوفه، امّا در حقیقت مخاطب آن همه انسان هاى آزاده جهان است پیام رسول الله(صلى الله علیه وآله) را در مبارزه با ظلم و ستم و بى عدالتى بیان مى کند، و ضمن اعلان هدف قیامش، همه را به همکارى در این مبارزه دعوت مى کند.

1 . بحارالانوار، ج 44، ص 382 .

اسلام و ضرورت تشکیل حکومت

اهدافى که پیامبران الهى(علیهم السلام) داشتند و مأمورِ اجراى آن بودند، بدون تشکیل حکومت عملى نبود، و آنچه ممکن بود به صورت محدود پیاده مى شد. مثلا: از جمله اهداف پیامبر الهى که در قرآن مجید آمده تعلیم و تربیت، قیام به قسط، عدالت اجتماعى، آزاد کردن انسان از اسارتها، احقاق حقوق مظلومان، تربیت نفوس و پرورش فضایل اخلاقى بوده است. این اهداف بدون تشکیل حکومت اسلامى در سطح وسیع و گسترده قابل تحقّق نیست.

زیرا هرگاه در کشورى زندگى کنیم که حکومت در دست ما نباشد و بخواهیم نظام تعلیم و تربیت اسلامى را پیاده کنیم توفیق چندانى نخواهیم داشت. اگر صدا و سیما و مطبوعات را در اختیار نداشته باشیم، و فقط از طریق منبر و موعظه و بدون پشتوانه اجرایى بخواهیم در مساجد و حسینیه ها جوانان را تحت پوشش تعلیم و تربیت قرار دهیم، کافى نخواهد بود.

بعضى مى گویند: مفاسد در این زمان که حکومت اسلامى تشکیل شده، نیز کم نیست! امّا از یک نکته غافلند که: اگر انقلاب نمى شد و حکومت اسلامى شکل نمى گرفت چه مى شد؟ اگر همچنان رژیم فاسد پهلوى بر سر کار بود، ماهواره ها به داخل همه خانه ها نفوذ مى کرد، سایت هاى آلوده در دسترس همه قرار مى گرفت، موبایل ها و پیامک ها و بلوتوث هاى فساد برانگیز کنترل نمى شد، تمام برنامه هاى صدا و سیما و دیگر رسانه ها، اشاعه فساد و فحشا بود، و خلاصه مفاسد از در و دیوار مى ریخت و از دین خبرى نبود.

شاهد این مطلب اینکه قبل از انقلاب که غالب این عوامل فساد در دسترس عموم مردم نبود باز هم آن قدر آلودگى وجود داشت که همه جا را فرا گرفته بود. حال اگر همه این عوامل فساد بود، چه مى شد؟

در مورد عدالت اجتماعى اگر بخواهیم آن را پیاده کنیم، بدون تشکیل حکومت اسلامى چگونه امکان پذیر خواهد بود؟ آیا به صرف توصیه و پند و اندرز در داخل مساجد و حسینیّه ها عدالت اجتماعى محقّق مى شود؟ آیا بدون داشتن قدرت اجرایى و اسباب و ابزار باز دارنده، و امکانات مجازات فاسدان و مفسدان اقتصادى، مى توان حقّ مظلومان را از ظالمان گرفت؟

همچنین آیا اعطاى آزادى به انسانها، و رهانیدن آنان از اسارت هاى هوا و هوس و ظلم ظالمان و ستمگران، بدون تشکیل حکومت اسلامى امکان پذیر است؟

بنابراین، آنها که مدّعى جدایى دین از سیاست اند، نه معناى سیاست را فهمیده اند و نه دین و برنامه هاى آن را به درستى شناخته اند.

آرى، اگر اهداف دین یک سلسله مسایل فردى ـ نظیر نماز و روزه و مانند آن ـ بود بدون تشکیل حکومت هم قابل اجرا بود (البتّه آن هم در سطح وسیع و گسترده امکان پذیر نبود) ولى مى دانیم که اسلام یک آیین اجتماعى فراگیر است و دستورات فراوان اجتماعى دارد، و لازمه اجرایى کردن آن تشکیل حکومت دینى است. لذا هنگامى که پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) به مدینه هجرت نمود، و از شرّ دشمنان اسلام نجات پیدا کرد، در اوّلین گام حکومت اسلامى را تشکیل داد تا بتواند اهدافش را پیاده کند.

قیام براى تشکیل حکومت اسلامى با آگاهى از شهادت

اکنون جاى طرح این سئوال است که آیا امام حسین(علیه السلام) از شهادت خویش و یارانش در مسیر حرکت به سوى کوفه و قیام بر ضدّ یزید، آگاه بود، یا خیر؟ و اگر از این امر مطّلع بود، آگاهى به شهادت با قیام و برنامه ریزى براى تشکیل حکومت اسلامى چگونه سازگار است؟

بر اساس شواهد تاریخى جاى هیچ تردیدى نیست که امام حسین(علیه السلام) از فرجام قیام خویش آگاه بود و با یقین به شهادت، نهضت خویش را آغاز کرد و شواهد روشن آن در همین کتاب آمده است ولى در این قسمت نخست به بخشى از شواهد مزبور که علم و آگاهى امام(علیه السلام) به شهادت خویش را تأیید مى کند، اشاره کرده سپس به پاسخ پرسش فوق مى پردازیم.

لازم به ذکر است روایات و اخبارى که از طریق شیعه و اهل سنّت از پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) در موضوع شهادت امام حسین(علیه السلام) نقل شده است به اندازه اى مشهور بود که ابن عبّاس مى گوید:

«ما کُنّا نَشُکُّ أهْلَ الْبَیْتِ وَ هُمْ مُتَوافِرُونْ أنَّ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِىٍّ(علیه السلام) یُقْتَلُ بِالطَّفِّ; مااهل بیت همگى تردیدى نداشتیم که امام حسین(علیه السلام) در سرزمین طف (کربلا) به شهادت خواهد رسید».(1)

چنان که از مفاد این روایت استفاده مى شود، نه تنها امام، بلکه عموم اهل بیت حتّى از محلّ شهادت آن حضرت با اطّلاع بودند.

علاّمه مجلسى در بحارالانوار هفتاد و یک روایت در این باره نقل کرده است!(2)

نمونه هایى که به دنبال مى آید تنها بخش کوچکى از آن است که از زبان خود آن حضرت نقل شده است.

1 ـ امام(علیه السلام) در آغاز حرکتش در مدینه در خطاب به بنى هاشم چنین نوشت:

«اِنَّ مَنْ لَحِقَ بی مِنْکُمُ اسْتُشْهِدَ، وَ مَنْ تَخَلَّفَ لَمْ یَبْلُغِ الْفَتْحَ; هر کس از شما به من بپیوندد به شهادت مى رسد و هر کس بماند به پیروزى نخواهد رسید».(3)

2 ـ هنگامى که یکى از برادرانش خبر شهادت امام را از زبان امام حسن(علیه السلام) نقل کرد، امام حسین(علیه السلام) در پاسخ وى فرمود:

پیام هدف از مبارزه با جهل

بر عاشقان امام حسین(علیه السلام) و عزاداران سرور و سالار شهیدان، و مشتاقان زیارت کربلاى معلّى، و خوانندگان زیارت اربعین، و متوسّلان به عنایات شهداى کربلا، لازم است در کنار توسّل و زیارت و عزادارى و عشق به آن پاکان سرفراز، در بیدارى جامعه خود از خواب غفلت و ناآگاهى بکوشند. اکنون نیز یزیدیان و پیروان حکومت بنى امیّه در سراسر جهان، مخصوصاً کشورهاى اسلامى وجود دارند و در مسیر جاهل نگه داشتن مردم تلاش مى کنند، لذا همه ما وظیفه داریم مسلمانان را نسبت به این خطر بیدار کنیم. آیا آن دسته از دولتمردان به ظاهر اسلامى که با دشمنان شماره یک مسلمانان، آمریکا و اسرائیل، هم پیمان شده و در جبهه آنها قرار گرفته و بر علیه مسلمانان مظلوم فلسطین، غزه، عراق و افغانستان موضع گیرى مى کنند، در صورت بیدارى ملّتهایشان قادر بر ادامه ظلم و جنایت خواهند بود؟

* * *

مبارزه امام حسین (ع) با جهل و نادانی

امام حسین(علیه السلام) براى بیدارى و آگاهى مردم قیام کرد، امّا آن قدر خواب آنها عمیق و جهل وناآگاهیشان ریشه دار بود که جز خون قلب امام(علیه السلام) و یاران وفادارش این آفت مهم را از مزرعه اسلام دور نساخت. مردم پس از شهادت حضرت ابى عبدالله(علیه السلام) و همراهانش، و اسارت خاندان عصمت و طهارت، و بر سر نیزه رفتن سرهاى مقدّس شهداى کربلا، از خواب غفلت بیدار شدند و قیام ها یکى پس از دیگرى شکل گرفت و بنى امیّه پس از واقعه کربلا روى خوش ندیدند، تا اینکه این خون هاى پاک منتهى به سقوط بنى امیّه و ریشه کن شدن این درخت ناپاک شد.(1)

1 . شهادت امام حسین(علیه السلام) از همان روز عاشورا اثر بیدارکننده خود را گذاشت، و فریاد انتقام از یکى از زنان سربازان دشمن که از قبیله بکر بن وائل بود سر داده شد. و با فریاد یالثارات رسول الله مردم را به گرفتن انتقام از قاتلان امام حسین(علیه السلام) تشویق کرد و در پى آن قیام هاى متعدّدى رخ داد تا بالاخره حکومت بنى امیّه را سرنگون ساخت (سوگنامه آل محمد، ص 533).