سلیم از ابن عباس نقل مى كند: در ذى غار بر على (ع) وارد شدم . صحیفه اى برایم بیرون آورد و گفت : پسر عباس ! این صحیفه اى است كه رسول خدا (ص) بر من املا فرمود و من ، به خط خودم نوشتم .
گفتم : یا امیرالمؤ منین (ع)! آن را برایم بخوان .
على (ع) آن را برایم خواند. همه حوادث پس از رسول خدا (ص) تا شهادت حسین (ع)، و این كه چگونه كشته مى شود، چه كسى او را مى كشد و چه كسانى با او به شهادت مى رسند، همه و همه در آن آمده بود. على (ع) سخت گریست و مرا به گریه انداخت . از جلمه مطالبى كه خواند. این بود: چگونه با او رفتار مى شود، و چگونه فاطمه (س) به شهادت مى رسد، و چگونه حسن (ع) شهید مى شود، و چگونه امت با او مكر مى ورزد...(299 )
روایت شده كه على (ع) به هنگام دفن زهرا (س) خطاب به رسول خدا (ص) گفت :
((.دخترت به تو خبر خواهد داد كه چگونه امتت جمع شدند، و بر او ستم ورزیدند. از او بپرس چنان كه شاید و خبرگیر از آنچه باید، چه اندوه هایى كه در سینه اش نهفته است ، و او راهى براى بیان آن نیافته است ...


_______________________

كافى ، ج 1، ص 459