در ميان كلمات گهربار پيشوايان معصوم(ع)
فوايد بسياري براي قرائت قرآن گفته شده
است كه بخشي از آنها چنين است
1. خداوند، به قرائت كننده قرآن پاداش عظيمي خواهد داد.
پيامبراكرم(ص) فرمود:
«هركس براي رضاي خدا و آگاهي عميق در دين،
قرآن بخواند، ثواب ملائكه و انبيا و رسولان را خواهد داشت.».
2. بالا رفتن مقام و درجه قاري در بهشت:
حفص گويد: از امام كاظم(ع) شنيدم كه مي فرمود:
درجات بهشت به اندازه آيات قرآن است. به قاري گفته مي شود: بخوان و (در مراتب بهشت) بالا برو. سپس مي خواند و مقامش بالا مي رود.
3. طولاني شدن عمر بينايي: امام صادق(ع) فرمود:
هركس قرآن را از رو (با نگريستن بر آيات)، بخواند، از بينايي اش براي مدت طولاني لذت خواهد برد.
4. آميخته شدن قرآن با گوشت و خون قاري: امام صادق(عليه السلام)فرمود:
هر جوان مؤمني كه قرآن بخواند، قرآن با گوشت و خونش آميخته خواهد شد.
5. صفاي دل: پيامبراكرم(ص) فرمود:
بدون شك اين دل ها زنگار مي گيرند; همچنان كه آهن زنگ مي زند. عرض شد:
صيقل آن به چيست؟ فرمود قرائت قرآن;
6. استجابت دعا: امام باقر(ع) فرمود:
دعا را هنگام چهار چيز غنيمت بشماريد; قرائت قرآن و...;
7. نوراني شدن خانه: پيامبراكرم(ص) فرمود: «خانه هايتان را با تلاوت قرآن نوراني كنيد... .»
8. زياد شدن بركت خانه:
امام صادق(ع) از امير مؤمنان علي(ع) چنين نقل مي كند:
«خانه اي كه در آن قرآن تلاوت و يادي از خدا شود، بركتش زياد شده، ملائكه در آن جا حاضر مي شوند و شياطين را دور مي كنند... .»;
9. بهترين عبادت: پيامبر(ص) فرمود:
بهترين عبادتِ امتِ من، تلاوت قرآن است.
10. بخشش گناهان، نوشته شدن حسنه و پاك شدن گناهان.
11. تخفيف عذاب از پدر و مادر.
12. باروري ايمان.
13. روشنايي چشمان.
14. سخن گفتن با خداوند.
15. علم اولين و آخرين به او عنايت مي شود.
قسمت عمده اي از اين فوائد مربوط به آخرت است , افزون بر آن انسان با عمل به قرآن است که مي تواند آخرت خود را آباد کند .
پاورقي:
1. وسايل الشيعه، حرّ عاملى، ج 6، ص 184، مؤسسه آل البيت.
2. وسائل الشيعه، ج6، ص 187.
3. بحارالأنوار، علامه مجلسى(ره)، ج 89، ص 202، داراحياء التراث.
4. كافى، كلينى، ج 2، ص 568، دارالتعارف للمطبوعات.
5. كافى، ج2، ص 448.
6. بحارالأنوار، علامه مجلسى(ره)، ج 89، ص 200، داراحياء التراث.
7. كافى، ج2، ص 575.
8. وسائل الشيعه، همان، ص 168.
9. كافى، ج2، ص 575 و 584.
10. كافى، همان، ص 578.
11. غررالحكم، آمُدىّ، ص 112، نشر مكتب الاعلام الاسلامى.
