پیامبر اسلام پس از بعثت و اعلام نبوت خویش دشمنان بسیاری را یافت. از این رو خاندان وی یعنی بنی هشام در حمایت از ایشان تمام اهتمام خویش را به کار بستند. جعفر بن ابوطالب یکی از عموزاده های پیامبربود که همواره از ایشان دفاع کرد.

آیت الله مقتدایی عصر امروز چهارشنبه( ۱۳ بهمن) در همایش تجلیل و بزرگداشت از خیرین حوزه‌های علمیه با تبریک ایام‌الله دهه فجر اظهار کرد: حوزه‌های علمیه خواهران و تمام حوزه‌های عللیه مورد عنایت حضرت صاحب الامر (عج) هستند و این عقیده ما است که حوزه‌های علمیه منتسب امام زمان‌اند و ایشان به حوزه‌های علمیه عنایت دارند.

چكیده

هدف نهایی فرستادن پیامبران و كتاب‌های آسمانی، ایجاد جامعه‌‌ای منزّه از آلایش‌های شیطانی، اقامه عدل و زمینه‌سازی برای رسیدن به حیات جاودانی است. داشتن جامعه‌‌ای خوب در گرو داشتن خانواده‌ی سالم در آن است. امروزه افزایش آمار طلاق، تهدید مهمی برای سلامت جامعه به شمار می‌رود. برای جلوگیری از طلاق و فروپاشی بنیاد خانواده باید علت‌های آن مورد بررسی قرار گرفته، در زمینه‌ی زدودن آن‌ها تلاش شود. عوامل یادشده را می‌توان به دو دسته درونی و بیرونی تقسیم كرد. یكی از عوامل درونی طلاق، به عدم تربیت صحیح زن و شوهر در دوران كودكی برمی‌‌‌‌گردد. امام رضا (علیه السلام) برای تربیت صحیح سخنانی‌‌ ایراد فرموده است. طبق سیره ‌‌ایشان، مهم‌ترین اصول تربیتی كه فرزند باید با آنها تربیت شود تا بتواند در زندگی آینده‌اش، همسری شایسته باشد و دچار آسیب‌های ناشی از طلاق نگردد، عبارت است از: دیانت، صداقت و راستگویی، بردباری و گذشت، پرورش روحیه‌ی بزرگواری و عزت نفس، خوداتكایی، رشد عقلانی و توجه به نقش الگویی پدر و مادر.
بحران اقتصادی، فساد و بی‌بندوباری در سطح جامعه از جمله مهم‌ترین عوامل بیرونی طلاق‌اند. با استفاده از رهنمودهای امام رضا (علیه السلام) می‌توان گفت، قناعت، دوری از تكلف، تجمل‌گرایی و اسراف، سبب كاهش فشارهای اقتصادی می‌گردد. بدیهی است در ‌‌این زمینه، نقش اطرافیان در‌‌ ایجاد تسهیلات لازم برای حلّ‌ دشواری‌های اقتصادی خانواده‌های ضعیف نبایستی نادیده گرفته شود. برای حلّ معضل فساد در جامعه، مهم‌ترین وظیفه برعهده‌ی تمامی افراد جامعه به‌ویژه زنان است كه با حفظ عفاف و حیا، سلامت روانی جامعه را تأمین كنند و در حوزه‌ی خانوده، با فراهم آوردن جاذبه‌های گوناگون، مقدمات دلگرمی و جذب همسر را فراهم آورند.

كلیدواژه‌ها: امام رضا (علیه السلام)، خانواده، طلاق، بحران اقتصادی، بی‌بندوباری.

اعتمادالسلطنه، از رجال دربار دوره‌ی قاجار و روزگار ناصرالدین شاه، در جایی از یکی از کتاب‌هایش به نقل از مسیوفریزر نوشته: «... وقتی که شاه طهماسب شهر را بنا کرد یا به توسیع آن پرداخت، گنبد مطهر را با آجرهای مطلا تذهیب نمود. یک مناره قشنگی ساخت و آن را مذهب داشت و دور مرقد ضریح طلایی نصب کرد.» مورخان با استناد به چنین اخباری در تاریخ، وجود ضریح در عهد شاه طهماسب اول صفوی را قطعی می‌دانند. کلمه‌ی «ضریح» بارها در اتفاقات مربوط به تاریخ مشهد در منابع این دوران تکرار شده و حتی در تالیفات آن دوران آمده که جسد شاه طهماسب را در کنار ضریح مبارک امام رضا (علیه السلام) دفن کرده‌اند. یا جایی دیگر در خبر حمله‌ی سپاه عبدالمومن خان ازبک به مشهد در سال 997 قمری آمده است که «... ازبکیه خونخوار عده‌ی زیادی از مردم بیچاره را در اطراف مقبره کشتند؛ چنان که اطراف ضریح یک ذراع خون ایستاد.» بنابراین شواهد تاریخی، ضریح فعلی پنجمین ضریحی است که روی مرقد امام رضا (علیه السلام) نصب شده است. ضریحی که از چوب و نقره و فولاد به طلا رسیده و داستان شنیدنی و بلندی دارد. (منبع: کتاب «روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه»)

بهلول پس از آزادی مدتی به مصر رفت و به تدریس و سخنرانی پرداخت. سپس عازم نجف گشت و با امام خمینی^(ره) و دیگرمراجع این شهر دیدار کرد