چندی است نامه ی منتسب به حضرتعالی خطاب به حجت الاسلام رئیسی موجب شادی ضد انقلاب و نگرانی اقشار مختلف مردم که دل در گرو آرمانهای انقلاب اسلامی دارند را فراهم ساخته است. بیش از آنکه متن نامه قلب ما را به درد آورد، نویسنده که دارای افتخاراتی از جمله نسب طاهر و تلمذ در محضر اساتید بزرگ حوزه ی نجف اشرف و امام مستضعفان قدس سره را دارد موجب شگفتی شد. در این مرقومه فرموده اید : «ترک مسند خدمت به آن حضرت که سیادت عالم در آن مسند هست، آن هم برای شرکت در رقابت های انتخاباتی را به صلاحتان نمی دانم و از شما می خواهم ضمن اعتذار از ساحت مقدس آن امام رئوف از این کار صرف نظر نموده و تا فرصت باقیست این خدمت گزاری را رها ننمائید که صلاح دنیا و آخرتتان در آن می باشد»

این عبارات به قدری تعجب آور و سوال برانگیز است که برآن شدم در خصوص آن سوالاتی را از محضرتان بپرسم.

الف) آیا از منظر حضرتعالی خدمت به بارگاه امام رئوف علیه السلام و زائرین و مجاورینش مقامی است بالاتر از خدمت به آرمان آن امام همام که همانا گسترش عدالت بر پهنه ی حکومت اسلامی است؟

مگر نفرموده که: «ألخَلقُ عِِیالی فَأَحبُّهُمْ إِلیَّ أَلْطَفُهمْ بِهمِ وَ أَشعاهُمْ فی حَوائِجِهِمْ» و مگر از منظر حضرتعالی گسترش دامنه ی خدمت از مجاورین حرم حضرت به سراسر مظلومین و مستضعفین کشور مصداق «اشعاهم فی حوائجهم» نیست؟

مگر رسول خدا نفرمودند: «أیّها مُسلمٍ خَدَمَ قوماً مِنَ المسلمینَ إلاّ أعْطاهُ اللهُ مِثلَ عَددِهِم خُدّاماً فی الجَنَّةِ» و مگر از منظر حضرتتان کسی که می تواند خدمتش را به عدد مستضعفین کل کشور بگسترد و ظلم، تبعیض، ویژه خواری، رانت، مصونیت نزدیکان و وابستگان و حقوق های نجومی را از سر ملت مرتفع کند سزاست که در ناحیه ی خراسان بماند و به اموری در آستان مقدس بپردازد که دیگران نیز از پس آن برخواهند آمد؟

مگر از امام صادق روایت نشده که «ما مِنْ مُؤمنٍ یَخذُلُ أخاهُ و هُو یَقْدِرُ علی نُصرتِهِ إلاّ خَذَلَهُ اللهُ فی الدّنیا و الآخِرَةِ»؟ آیا صدای استمداد مظلومین را نمی شنوید که از حجت الاسلام رئیسی تقاضا می کنند که در عرصه حضور یابد چون حقیقتا دیگر کسی را نمی شناسند که بتواند با فساد نهادینه شده به جنگ برخیزد؟

ب) شما در این مرقومه مخاطب خود را توصیه به اعتذار و طلب پوزش نموده اید. به باور این حقیر و دوستانم نمی آمد که این توصیه را از کسی بشنویم که شاگردی معمار کبیر انقلاب را کرده باشد. مرادتان خمینی کبیر که فرمود «حكومت اسلامى مى‏ آيد براى اينكه ديكتاتورى نباشد. نه در شهر خودش، در مملكت خودش نباشد». چگونه توصیه به محدود شدن این خدمتگزار صادق به آستان رضوی و نهایتا شهر مقدس مشهد کردید درحالی که امام خمینی وظیفه ی روحانیت را نفی دیکتاتوری به منزله ی یکی از مصادیق ظلم از سرتاسر مملکت دانسته اند؟ آیا از تبعیض و فساد سازمان یافته و ریشه دار که در دولت فعلی و اواخر دولت قبل بر کشور سایه انداخته بی خبرید؟ قهرا حضرتعالی با توجه به حضورتان در مجلس خبرگان مستحضرید که وضع کشور چیست! آیا ایشان سزاوارند تا اعتذار کنند یا حضرتعالی مستحق اعتذارید که چنین فرموده اید؟

ج) ما ارادتمدان شما که شما را به موضع گیری صریحتان در فتنه و پس از آن علیه جریان تهدید کننده ی انقلاب می شناسیم، همانطور که در ایام انتشار لیست مورد حمایت مرحوم هاشمی که بدون اطلاع، شما را نیز در آن مورد حمایت قرار داده بودند و از شما انکار صریح و شفافی در خصوص آن دیدیم، توقع داریم در خصوص این توصیه نیز شفاف سازی نموده و لااقل مبنای مصلحت اندیشی خود را شفاف نمایید تا مورد سو استفاده ی جریان ضد دین و انقلاب -همانطور که اکنون واقع شده- قرار نگیرد.

د) از حضرتعالی که از اعاظم اخلاق و وارث مرحوم شاه آبادی بزرگ هستید توقع می رود تواصی خود را خصوصی و در خلوت با مخاطبینش مطرح نمایید. از نگاه ارادتمندان شما انتشار عمومی مرقومه ی حضرتعالی خطاب به حجت الاسلام رئیسی به هیچ وجه توجیه اخلاقی و چه بسا نعوذ بالله توجیه شرعی ندارد و زمینه ی تخریب چهره ی ایشان و سو استفاده ی معاندینی که خصومتشان با وی به سبب ولایتمداری و شدت عمل با منافقین و منحرفین است، فراهم نیاید.

از حضرتعالی بابت این کلمات پوزش می طلبم.

 والسلام علینا و علی عبادالله الصالحین

مصطفی قنبری

27/ فرودرین / 1396

18/ رَجَب المُرَجَّب/ 1438