احاديث , سخنان تصادفي امام رضا (ع)

علامه مجلسي فصلي در زندگاني آن‏حضرت گشوده و در آن از معرفت و علم امام عليه‏السلام بجميع لغات و کلمات طيور و بهايم و بعضي از غرايب و عجايب اخبار آن‏حضرت بحث کرده است.
از آن جمله از ياسر خادم روايت مي‏کند که حضرت امام رضا عليه‏السلام غلامي داشت رومي که بزبان رومي و صقلاني سخن مي‏گفت شب که مي‏شد بهمان زبان با آن غلام صحبت مي‏فرمود و چون با اطباي رومي و هندي و ايراني مواجه مي‏شدند با آنها بهمان لغت تکلم مي‏فرمود و ياسر در اين مذاکرات حاضر و شاهد بود ولي از آن چيزي نمي‏فهميد گاهي از امام عليه‏السلام مي‏پرسيد چه مذاکراتي فرموديد

از افتخارات شیعه است که امامان و پیشوایانی دارد که یک نقطه تاریک در تاریخ زندگانی هیچ کدامشان نیست. آیا در دنیا کدام مذهب و مکتبی است که چنین فخری را دارا باشد؟ اگـر یهودیان و مسیحیانند که تورات و انجیلِ در دستشان پر است از اراجـیف و نارواهایی که به حضرت موسی و حضرت مسیح علیه ماالسلام نسبت داده اند. البته شخصیت این دو پیامبر اولوالعزم از این تهمت ها مبراست، ولی در مـقام مهاجّه با آنان کلام خودشان را باید گفت.

علی بن موسی الرضا عن آبائه عن علی قال: سئل رسول الله صلی الله علیه و آله سلم: ما أکثر ما یدخل الجنة؟ قال: تقوی الله و حسن الخلق. و سئل ما أکثر ما یدخل النار؟ قال: الأجوفان البطن و الفرج. [1] . 

امام رضا علیه‏ السلام از پدرش و او از پدرش تا امیرمؤمنان علیه‏السلام نقل کرده است که از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله سلم پرسیدند: «چه چیز بیشتر آدمیان را بهشتی می‏کند؟» 

1 - اللهم ادفع عن ولیک و خلیفتک و حجتک علی خلقک و لسانک المعبر عنک الناطق بحکمتک و عینک الناظره باذنک و شاهدک علی عبادک الجحجاج المجاهد العائذ بک العابد عندک. 

بارالها، از تو می‏خواهم که هر بلا و سختی را از او دفع کنی، 

او که ولی توست، 

و او که خلیفه توست، 

و او که حجت تو بر همه خلق است، 

و او که به اذن تو، 

تعبیرکننده حقایق تمام هستی از سوی مقام بلند توست، 

و گوینده حکمت‏های بالغه‏ی توست، 

و چشم بینای توست و همه‏ی خلق را می‏بیند، 

همان که شاهدی از سوی تو بر اعمال و گفتار بندگان است، 

او در راه تو بزرگترین مجاهد و پناهنده به آستانت می‏باشد، 

و او تجلی کامل عبادت و عابد در حضور مقام والای توست.

ابراهیم بن عباس گوید: امام رضا (ع) نشد كه به كسى در سخن گفتن ظلم یا جفا كند، هر كه با او سخن مى‏گفت، كلام او را قطع نمى‏كرد و مجال مى‏داد تا آخر سخنش را بگوید. اگر كسى حاجت پیش او مى‏آورد در صورت امكان ابداً او را رد و مأیوس نمى‏كرد. ندیدم كه در پیش كسى پایش را دراز كند، و ندیدم در پیش كسى تكیه كند. ندیدم كه به كسى از غلامانش فحش بدهد، ندیدم كه آب دهان را به زمین اندازد، و ندیم كه با صدا و قهقهه بخندد بلكه فقط تبسم مى‏كرد.

از محضر رضا

نورهای پاک چهارده معصوم، چراغ هدایت همه‏ی انسانها خصوصا اهل قلم هستند و هر نویسنده با نگاه به این معادن حکمت و خزائن علم می‏تواند خود و خواننده را از گمراهی رهانیده و از هر تحیر به اطمینان و یقین و صراط حق نزدیک کند. این قلم که خود را وقف چهارده نور طاهر خلقت نموده بر عهده خود وظیفه می‏داند برای کسب ثواب معنوی و اجر اخروی و جلب اندوخته‏های آخرت به تشریح و تبیین کلمات، جملات و توصیه‏های این بازماندگان بی‏همتای الهی همت گمارد.

امام رضا(ع) در روایتی،‌ مؤمن حقیقی را دارای سه خصلت از سنت خدا، پیامبر و ولی او دانسته و در تفسیر آیه 19سوره علق، نزدیک‌ترین حالت بنده به خدا را در سجده می‌دانند.