معمولا دشوارترین واژه ها در رابطه با رویدادی است که گمان می کنیم در آن به ما ظلم شده است. منیّت ما مقاومت می کند و نمی خواهد آن جنبه ها را بپذیریم، زیرا در این صورت دیگر نمی توانیم سایرین را برای مشکلات زندگی خود مقصر بدانیم

همه‌چیز در زندگی انعکاسی است

از کارهایی که انجام داده‌ایم!

اگر نتیجه‌ متفاوتی می‌خواهیم،

باید عادت‌هایمان را تغییر دهیم

و متفاوت انتخاب کنیم....

ما عادَت كرده ايم دائما آدم هاى رفته ى زندگیمان را مرور کنیم
مُدام خاطره هاى مُشترك مرده را برای خودمان زنده کنیم
و از فِلان كافه اى كه ميرفتيم گرفته تا
فلان فَصل سال كه بيشتَر عاشقى كرده ايم ؛
که از همه ى آهنگ هايى كه كنار هم گوش داده ايم
متنفر باشيم !

پيرمردي اسبي داشت و با آن اسب زمينش را شخم ميزد
روزي آن اسب از دست پيرمرد فرار کرد و در صحرا گم شد

همسايگان براي ابراز همدردي با پيرمرد ، به نزد او آمدند و گفتند :
چه بد شانسي اي آوردي
پيرمرد پاسخ داد :
" بد شانسي ؟ خوش شانسي ؟ کسي چه ميداند ؟"

انديشه ي حقير، انسان را حقير نگه مي دارد! پس بزرگ بينديش تا بزرگ شوي!
روياها، بازتاب ذهنيات ما هستند.پس از تمبر ياد بگير، تا رسيدن به مقصد به نامه مي چسبد!

داد زدن نوعی اعتياد است.
 
شخصی كه عادت به داد زدن دارد مانند هر انسان معتادی ، تحت فشار به آن پناه میبرد.
 لحظه ای آرام و خشنود میشود .

شما رو نمیدونم،
اما من،
بچه که بودم، وقتی کسی میومد خونه مون که خیلی برام عزیز بود،
دلم نمی خواست بره، دوس داشتم یه مدت طولانی بمونه، به این زودیا نره.
مام خب بچه بودیم،
کاری از دستمون برنمیومد،
 اومدم کفش اون مهمون عزیز رو یه جا قایم می کردم که پیداش نکنه؛

مرد ثروتمندی به کشیشی می گوید:نمی دانم چرا مردم مرا خسیس می پندارند.کشیش گفت:بگذار حکایت کوتاهی از یک گاو و یک خوک برایت نقل کنم.