متن وصيت نامه امام حسين (ع)
« بسم الله الرحمن الرحيم ...؛
اين وصيت حسينبيعلي است به برادرش محمد حنفيه.
حسين گواهي ميدهد به توحيد و يگانگي خداوند و اين که براي خدا شريکي نيست و
محمد (ص) بنده و فرستاده اوست و
آئين حق ( اسلام ) را از سوي خدا ( براي جهانيان ) آورده است و
شهادت ميدهد که بهشت و دوزخ حق است و
روز جزا بدون شک به وقوع خواهد پيوست و
خداوند همه انسانها را در چنين روزي زنده خواهد نمود. »
امام در وصيت نامهاش پس از بيان عقيده خويش درباره توحيد و نبوت و معاد، هدف خود را از اين سفر اين چنين بيان نمود:
« من نه از روي خودخواهي و يا براي خوشگذراني و نه براي فساد و ستمگري از شهر خود بيرون آمدم؛
بلکه هدف من از اين سفر، امر به معروف و نهي از منکر و
خواستهام از اين حرکت، اصلاح مفاسد امت و
احياي سنت و قانون جدّم، رسول خدا (ص) و
راه و رسم پدرم، عليبنابيطالب (ع)
است.
پس هر کس اين حقيقت را از من بپذيرد ( و از من پيروي کند ) راه خدا را پذيرفته است و
هر کس رد کند ( و از من پيروي نکند ) من با صبر و استقامت ( راه خود را ) را در پيش خواهم گرفت
تا خداوند در ميان من و بنياميه حکم کند
که او بهترين حاکم است.
و برادر ! اين است وصيت من به تو و توفيق از طرف خداست. بر او توکل ميکنم و برگشتم به سوي اوست. »
منبع: بحارالانوار، 44/329
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ كهيعص [١٩:١] ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا [١٩:٢] إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ نِدَاءً خَفِيًّا [١٩:٣] . . (سوره مبارکه مریم) ***عضو باشگاه راسخون بلاگ***
