چکیده:

 

از مقام معظم رهبرى حضرت آيت الله خامنه اى نقل شده است كه ايشان در مورد رمز

موفقيت خود (با تواضع حكيمانه) مى فرمايند:

بنده اگر در زندگى خود در هر زمينه اى توفيقاتى داشته ام ، وقتى محاسبه مى كنم به نظرم

مى رسد كه اين توفيقات بايد از يك كار نيكى كه من نسبت به يكى از والدينم انجام داده ام

باشد.

سپس در ادامه : خاطره اى را نقل مى فرمايند كه به نظر ايشان رمز موفقيت ايشان مى

تواند حساب شود، و ما به اختصار آن را نقل مى كنيم مى فرمايند:

پدرم در سنين پيرى - بيست و چند سال قبل از فوت - به بيمارى آب چشم كه موجب

نابينائى مى شود مبتلا شد بنده در آن موقع در قم مشغول تحصيل و تدريس بودم ، از قم

مكررا به مشهد مى آمدم و ايشان را به دكتر مى بردم ، و دوباره باز مى گشتم تا اينك در

سال 1343 هجرى شمسى به ناچار براى معالجه ، ايشان را به تهران آوردم ، اطباء در ابتداء

ما را ماءيوس ‍ كردند گرچه بعد از دو سه سال يك چشم ايشان معالجه شد و تا آخر عمر هم

ميديد، اما آن زمان مطلقا نمى توانست با چشمهايش جائى را ببيند و بايد دستشان را مى

گرفتيم .

و اين براى من يك غصه (بزرگ) شده بودم ، زيرا اگر به قم مى آمدم ، ايشان مجبور بود در

گوشه اى از خانه بنشيند و قادر به مطالعه و معاشرت و هيچ كارى نبود، و انس و الفتى هم

كه با من داشت با ديگر برادران نداشت ، با من به دكتر مى رفت ولى همراه شدن با ديگران و

رفتن به دكتر برايش آسان نبود، وقتى بنده نزد ايشان بودم برايشان كتاب مى خواندم و با هم

بحث علمى مى كرديم و از اين رو با من ماءنوس بود، به هر حال احساس كردم اگر ايشان را

در مشهد مقدس تنها رها كنم و به قم برگردم ، ايشان به يك موجود معطل و از كار افتاده

تبديل مى شود كه براى خود ايشان بسيار سخت بود، براى من نيز خيلى ناگوار بود از طرفى

دورى از قم نيز براى من غير قابل تحمل بود، زيرا كه من با قم انس داشتم و تصميم گرفته

بودم كه تا آخر عمر در قم بمانم .

بر سر دو راهى گير كرده بودم ، اين مساءله در ايامى بود كه ما براى معالجه پدرم در تهران

بوديم ، روزهاى سختى را در حال ترديد گذراندم .

وظائف زن يا شوهردارى

 

1. آرامش بخشيدن

خداوند مى فرمايد: از نشانه هاى پروردگار اين است كه همسرى از خودتان آفريد تا نزد او آرام

گيريد.

نظام خانواده به تناسب روحيات و توان زن و مرد، برنامه ريزى مى شود، يكى از وظائف مهم

بانوان ، تعديل عواطف و مهيا كردن فضاى آرام و با صفا در ميان خانه است ، بانوان به لحاظ

لطافت و حساسيت روح ، مسئول تنظيم آرامش و صفاى خانواده مى باشند.

اگر مردى بر اثر ضعف نفس ، و يا برخورد با مشكلات و خستگى روح و يا به هر دليل موجه يا

ناموجه ، عصبانى شد، بر يك بانوى فهميده لازم است ، بيش از آنكه خود را رقيب حساب

كند، همانند يك پرستار دلسوز، به فكر آرام كردن روح و روان شوهر و اهل خانه باشد، تا پس

از فروكش كردن گردو و غبار خشم و به كار افتادن عقل و فكر، آن موقع با هم صحبت كنند و

اين كار اگر چه از دو طرف لازم است ولى مسئوليت بيشتر به عهده زن است ، و به همين

لحاظ است كه در روايات متعدد، به

زنان توصيه شده است . تا تلاش كنند رضايت شوهر را بدست آورند، و ديديم كه قرآن از زنها

بعنوان آرامش دهنده ياد نموده است ، در روايتى از حضرت على عليه السلام نقل شده است

كه فرمود: وقتى به زهرا نگاه مى كردم ، هر غم و غصه اى كه داشتم برطرف مى شد.

همچون گل شكفته ، شادى آفرين باشيد

زن بايد شادى آفرين خانه باشد، سنگ صبور خانه زن است ، هميشه مى بايد نبض عواطف و

جو اخلاقى خانه را معتدل نگاه دارد، پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم) در آن حديث

زنى را شايسته و پر سود دانست كه گاه مرد به او نگاه كند، شادمان شود، پس گره از ابرو

باز كنيد، و با استقبال گرم و صورت خندان ، گلهاى محبت را در زندگى شكوفا كنيد، چرا كه

حضرت على عليه السلام فرمود: زن گل است  پس بايد همچون گل شكفته ، در گلستان

خانواده شادى آفرين باشيد.

 

 

 

2.  به شوهر خود در امور دين و دنيا كمك كنيد

 

امام صادق عليه السلام فرمود: سه چيز براى مؤمن راحتى است ، از جمله فرمود: زن

شايسته اى كه كمك كار او در كار دنيا و آخرت باشد.

يك بانوى فهميده كسى است كه علاوه بر انجام مسئوليت هاى خانه و امور تربيتى فرزندان ،

و وظائف دينى خود، به شوهر خويش در راه انجام كارهاى نيك پسنديده نيز كمك كند، زن

 مى تواند بهترين تشويق كننده مرد در انجام واجبات و ترك محرمات ، و بالاتر از آن ، انجام

مستحبات و ترك مكروهات باشد. پذيرا شدن ميهمان با روى باز از طرف زن و يا توصيه به صله

رحم و يا انفاق به نيازمندان ، دقت و مراقبت در انجام امور دينى مثل نماز و روزه و خمس و

مانند اينها همراه با قناعت و ايجاد فرصت كار خير، مى تواند كمك مهمى به شوهر باشد.

زن مى بايست از حساسيت موقعيت خود، در راه انجام امور اخروى و معنويات استفاده كند،

تا خود و شوهر و فرزندان خود را در كانونى سرشار از معنويات و منور به نور الهى قرار دهد،

در روايت است كه بعد از عروسى حضرت فاطمه و حضرت على پيامبر اكرم از حضرت على

عليه السلام پرسيدند خانواده خود را چگونه يافتى ؟ ايشان جواب داد: نعم العون على طاعة

الله فاطمه را بهترين كمك در راه فرمانبردارى خدا يافتم .

اينطور نباشد كه بانوان در امور دنيا صرفه جو و كمك كار باشند، اما در امور آخرتى دريغ كنند، و

يا مانع شوهر باشند.

شوهر و فرزندان خود را به نماز به روزه و به انفاق ، به قرائت قرآن ، به مسجد و جماعت و

جلسات و دوستى و صفا دعوت كنيد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3.  امانتدارى

 

زن بايد نسبت به اموال و اسرار شوهر امين باشد

پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم) از خداوند عزوجل نقل مى كند كه فرمود: وقتى

بخواهم خير دنيا و آخرت را براى مسلمانى گرد آورم (چهار چيز به او مى دهم اول) دلى

متواضع و با پروا (دوم) زبانى كه با ذكر گويد، (سوم) بدنى كه بر بلا صبر و استقامت كند

(چهارم) زن با ايمانى كه چون به او نگاه كند، خوشحال و شاد شود، و در نبودن شوهر عفيف

و در اموال شوهرش امين باشد.

يكى از صفات مهم كه بانوان بايد آن را به شدت رعايت كنند امانت دارى است ، طبيعت و

صميميت زندگى مشترك ايجاب مى كند كه زن و مرد، نسبت به برخى اسرار يكديگر آگاه

شوند و مى بايست ، تا آخر عمر آن را در سينه نگه دارند.

حفظ عفت براى زن در وقتى شوهر غايب است و دورى از نامحرم و با ديگران سخنان تحريك

آميز نگفتن ، مقتضاى امانت و عفت است .

اسرار خانوادگى همانند كمبودهاى اقتصادى ، يا روحى و اخلاقى و يا نواقص جسمى ، همه

و همه بايد مثل يك امانت نگه دارى شود، زن يا مرد كه نتوانند زبان خود را كنترل كنند و

نسبت به آبروى خود و همسر خود و يا خانواده بى اعتنا باشند، زندگى موفقى نخواهند

داشت .

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: ا مجلسها امانت است ، هر چه در خانه مى گذرد و يا

گفته مى شود، مخصوصامسائل زناشويى قابل بازگو كردن نيست ، هر چند طرف شما پدر يا

مادر و مانند اينها باشد.

در اين ميان مواظب باشيد، هنگام عصبانيت و خشم مبادا سخنى بر زبان آريد و يا رازى را پ

يش ديگران فاش كنيد كه دلالت بر پستى و سردى رابطه شما كند، كه در اين صورت صلح و

صفا را بر روى خود بسته ايد.

بعد ديگر امانت دارى كه بيشتر به بانوان اختصاص دارد، حفظ اموال شوهر در خانه است ،

تمامى اموال مرد، در دست همسرش امانت است ، و مى بايد به قانون امانت با آنها رفتار

كند، بنابراين استفاده نابجا از وسايل زندگى ، عدم مراقبت از ابزار و اثاث خانه ، و عدم دقت

در استفاده از آنها مانند بى توجهى در پخت و پز، كه موجب خسارت و صدمه بر اموال مى

شود، خلاف امانتدارى است.