بهبود وضعيت شاغلان بخش كشاورزي و افزايش درآمد سرانه آنان يكي از مسايل ضروري براي حفظ و توسعه بخش كشاورزي و افزايش سهم آن در توليد ناخالص ملي است. اما براستی براي اين منظور چه رويكردهايي بايد در برنامه های توسعه کشور اتخاذ شود؟

 به منظور افزايش درآمد كشاورزان كه در واقع يكي از اهداف عمده برنامه‌هاي توسعه است چند رويكرد بايد اتخاذ شود. نخست اينكه بتوانيم توليدكنندگان و كشاورزان را به نحوي توانمند كنيم كه كارآيي و بهره‌وري خود را افزايش دهند. يكي از اهداف برنامه‌هاي توسعه، افزايش بهره‌وري است.از طريق اتخاذ اين رويكرد و نيز روش‌هاي پشتيباني‌كننده مثل بيمه محصولات كشاورزي،‌ مي‌توان امنيت شغلي و درآمدي كشاورزان را تامين كرد. توسعه نظام خريد تضميني محصولات كشاورزياز ديگر رويكردهايي است كه مي‌توان به آن متوسل شد تا ضمن كاهش هزينه‌هاي دولت به كشاورزان كمك كرد. از طرف ديگر، واقعيت اين است كه در فاصله بين توليد و مصرف نهادهايي فعاليت مي‌كنند كه نقش به بازاررساني محصولات را برعهده دارند. تعاوني‌هاي توليدكنندگان بخش كشاوري مي‌توانند در اين زمينه نقش خوبي ايفا كنند. اين تعاوني‌ها از يك طرف متشكل از خود توليدكنندگان هستند و از طرف ديگر، مي‌توانند با كاهش واسطه‌ها، محصولات را به مراكز عمده‌فروشي در مناطق مختلف كشور برسانند. با اين كار در عين حال كه سود بازار واسطه كاهش مي‌يابد، سود بيشتري نصيب توليدكنندگان مي‌شود، از طرفي كمك مي‌كند كه محصولات با قيمت مناسب‌تري در اختيار مصرف‌كنندگان قرار گيرد و همين امر به كنترل تورم نيز كمك مي‌كند.