بی پیر مرو کنج خرابات                                   هر چند سکندر زمانی

 لا علم الا من عالم ربانی (بحار الانوار ج۱ ح۳۰) (هیچ علمی نیست مگر از جانب عالم ربانی).

براستی استاد تا چه اندازه در روحیات اشخاص موثر است؟ و در روزگاری که هر دینی، دارای مذاهب متعدد گشته و هر مذهبی فرقه های بیشماری دارد و هر فرقه ای صاحب سلیقه های گوناگون را در خود جای داده است چگونه باید راه درست را تشخیص داد؟ در این میان، اخلاق و عرفان صحیح، تا چه اندازه راهنمای انسان می باشد و استاد خوب، تا چه حد راهگشای بشر است؟

سخن بزرگی را بخاطر آوردم که فرموده بود: " اگر استاد خوبی می یافتم، تمام عمر، به شاگردی او می نشستم".

این سخن از بزرگ مردی است که بسیاری از بزرگان روزگار، آرزوی حضور در محضر او را دارند؟!.

به هر اندازه که استاد خوب، می تواند مشوق و محرک انسان به خوبی ها باشد؛ به همان اندازه استاد بد بازدارندۀ انسان است. چه بسیار افرادی که با ادعای عرفان و شهود، جوانان پاک و تشنۀ معارف را به دام خرافات و جهالت کشانده اند و عطش ناب آنها را بطور کاذب اشباع کرده اند! و چه بسیار....