اسلام دین عمل است،برنامه ی اسلام عملی است؛پس از بیان یک سلسله مطالبی در خصوص اصول عقاید بقیه اش دیگر عمل است،کار است ،فعالیت است.

همان شناخت خدا و پیامبر هم باید در عمل مؤثر باشد.

اسلام تنها یک دین تئوری ودارای بخشهای نظری خاص نیست؛بلکه دنبال آن عمل و کار و کوشش و فعالیت هم هست .ایمان بدون عمل مفهوم ندارد و عمل بدون ایمان نیز بی معنیست.

در قرآن هر کجا نامی از ایمان به خدا برده شده است،پشت سرش از عمل صالح سخن گفته شده و ایمان و عمل لازم و ملزومند.

مردم را به خیر و فضیلت دعوت کنید،اما نه با زبان ،بلکه با عملتان . مردم باید در شما کوشش و فعالیت در راه خدا و بندگی او را و پاکدامنی و تقوی را ببینند.

عمل ،نماز و روزه و زکات و ذکر و شب زنده داری و پرهیزکاری و ناله و زاری نمی باشد؛ اینها همه اسباب عمل اند.باشد که همه ء اینها را بکنی ،ودر تو عمل کند و از آنچه بوده ای بگردی.

نماز فرار از گناه است و تو را از شر و گناه دور نگه میدارد پس در اینجا عمل آن بود که تو از اینها پاک شوی.

حقیقت عمل آن است که دم به دم تو از حال به حالی گردی و ترقی کنی.

خداوند به دل ما نظر دارد ،که در محبت رب تا چه غایت است.