خداوند ارواح را بیش از اشباح به ششصدهزار سال آفریده است.وایشان پیش از قوالب در رحمت او مقیم بودند بدون زحمت قوالب .

این ارواح در عالم الست ماهی وار زندگی میکردند ؛حق تعالی ارواح را خطاب کرد (الست بربکم) آیهء172 سوره الاعراف؛ وهمه جواب دادند (بلی).

آن (بلی ها) که ارواح گفتند تفاوتها داشت ،در بعضی تلوین بود و در بعضی خلوص بود.بلی تا بلی تفاوت بسیار بود.حق تعالی روا نداشت که نیک و بد ، و اعلی و ادنی به هم آمیخته باشند و یکسان نمایند و در یک مرتبه باشند لذا فرمود:که همه به یک زبان دعوی کردید (بلی) شما را از این عالم جان و دل ،به عالم آب و گل فرستم تا نقد وقلب ظاهر شود و خالص از آمیخته جدا گردد،تا صادق از منافق بیرون آید و لایق از نا لایق،.

شما را در جهان آب و گل ،بدنی بازگذارم و انواع دانه های شیرین دنیا پیش این مرغان روح ریزم بعد از آن هر که بدان ها مشغول شود و این عهد و دعوی و عیش و معنی را فراموش کند معلوم شود که بلی او صادقانه نبوده است. وآنکس که به لذات دنیا فریفته نشود، وسر فود نیاورد وآرام نگیرد بر همه ظاهر شود که او خالص بوده است.

پس دنیا را محک قرار داد.در سورهء بقره اشاره به این موضوع شده است.