در سورهءتوبه آیه 120 آمده(و لا یرغبوا بانفسهم عن نفسه) سزاوار نیست اهل مدینه و اطراف آن میل و رغبت به نفوس خود داشته باشند و نفس مبارک رسول الله (ص) را رها کنند ،بلکه باید نفس رسو ل خدا (ص) را بر نفس خود مقدم دارند.قابل دقت است که در اخبار اهل بیت علیه السلام آمده است که؛حضرت علی علیه السلام نفس پیامبر مباشد ودر مواردی هم امیرالمؤمنین(نفس الله)است.اگر از صمیم قلب و جان با جمیع قوا و نیروهای خود بسوی خدا حرکت کنیم ،پس خدا و رسول خدا وفرامین خدا را بیشتر از نفس خود دوست میداریم.اگر چنین شد و چنین حالی در انسان ظاهر گردید راه به سوی حق ،که همان (سبیل) است،روشن میباشد.

1-فاذکرونی اذکرکم =چون مرا یاد کنید شما را یاد کنم

2-ادعونی استجب لکم=چون مرا بخوانید اجابت کنم

خدای را به خدا شناختم و خلق را به رسول،یعنی الله است ونورالله است.خدای خالق است و خالق را به خالق توان شناخت و نور خدا ی خلق است،و اصل خلق نور محمد(ص) است.پس خلق را به محمد میتوان شناخت.