آدم این قالب نیست ،قالب همچون کاروانسرائی است که در او هر لحظه خلق نو فرود می آید و باز میرود.اگر کاروانسرادار عاقل باشد و آگاه،دائما" در تماشا باشد و خلق نو را که در کاروانسرا فرود می آیند ،تفحص میکند که ،کیانند؟آسمانیانند یا زمینیان ؟عرشیانند یا فرشیان؟ منظور از آمد ورفت خلق نو(اندیشه) میباشد.

هر اندیشه شخصی است و تن تو در مقابل اندیشه سپر یا آلتی است.اکنون بنگر که در درون آدمی چه اندیشه های بیشمار است ؛از نیک و بد از پری ودیو و زمین و آسمان .

در سورهءالفتح آیه7 حق تعالی میفرماید:سپاه زمین و آسمان از آن منست،اندیشه های حق و معرفت ،سپاه آسمانند و اندیشه های دنیا و احوال دنیا و اسباب رزق سپاه زمینند،حال توجه کن که در قالب تو آسمانیان وعرشیان در رفت و آمدند یا سپاه فرشیان و زمینیان؟؟؟؟