آنچه مسلم است این است كه اولیاء خدا منحصر در قشری خاص نیستند . جوان و پیر ، زن و مرد ، مهندس و پزشك ، روحانی و غیر روحانی ‌، همگی می توانند به مقامی برسند كه دوست و ولی خدا شوند . خدایی كه دوست خود را به حال خود رها نكرده و در دل با او سخن ها می گوید . گل گفته حكایت همان نجوای درونیست كه بر زبان اولیاء خدا جاری می شود . اما فراموش نكنیم كه همه ی ما در درون خود موعظه گری خیر خواه داریم و اگر دعوت این واعظ درونی را لبیك نگوییم ، وعظ موعظه گران در ما اثری نخواهد داشت . شاید همه ی این نصایح را به خوبی بدانیم ، اما ... بزرگی می گوید : « در شنیدن اثریست كه در دانستن نیست » . چه بسا موعظه ای كه انسان را منقلب كرده و سرنوشت او را تغییر می دهد .