بهترین فیض را به من دادند

به سوالم جواب لن دادند

عاشقان وصال تو اول

به مکافات عشق تن دادند

کربلا وادی غم هاست حسین بن علی

 قبله ی هر دل شیداست حسین بن علی

گوشه ی چشم شما معجزه را معنا کرد

قطره با لطف تو دریاست حسین بن علی

بوی جدایی می رسد از گریه هایم

بر درد هجرانت حسین جان مبتلایم

در این دو ماهی که عزادار تو بودم

آیا قبولم کرده ای ای مقتدایم ؟

سائل کوی عشق زیر لبش

السلام علیک یا خورشید

عشق بازی و محو نور شدن

محو در انفعال نور و امید

از موج فتنه چشم جهان غیرت یم است

وز تندباد حادثه پشت فلک خم است‏

صبح امید چون شب تاریک مظلم است

"باز این چه شورش است که در خلق عالم است"

شب جمعه است...هوایت نکنم می میرم

یادی از صحن و سرایت نکنم می میرم

ناله و شکوه حرام است بر عشاق ولی

از فراق تو شکایت نکنم می میرم

عاشقی که نیست حیران تو، حیران می‎شود

خواه یا ناخواه، خواهانِ بیابان می‎شود

هر که بین ره پشیمان شد ز عاشق بودنش

از پشیمان بودنش حتماً پشیمان می‎شود

تا آمدم کاری کنم عمرگران رفت

عمر گرانم پای این و پای آن رفت

گفتم که توبه میکنم این ماه اما

توبه نکردم آخر از دستم زمان رفت