الإرشاد - در يادکرد علي ‏عليه السلام، پس از آن که پيامبر خدا وي را به يمنْ اعزام کرد -:دو نفر که به طور مساوي، کنيزي را مالک بودند، از آن جا که تازه ‏مسلمان بودند و احکامِ دين و [ از جمله، ] حرمت مجامعت دو نفر با يک کنيز در يک پاکي  را نمي ‏دانستند، در يک پاکي، با وي مجامعت نمودند و در نتيجه کنيز، باردار گشت و پسري به دنيا آورد .

 آن دو بر سرِ کودک، نزاع کردند و داوري پيش علي ‏عليه السلام آوردند. علي‏ عليه السلام به نام آن دو نفر، بر سر کودک، قرعه انداخت و قرعه به نام يکي از آن دو درآمد. پس، کودک را فرزند او شمرد و نصف قيمت کودک را بر عهده او گذاشت - چون آن زن، برده شريکش هم بود - و گفت:«اگر مي‏دانستم که شما دو نفر، پس از اقامه حجّت بر حرمت آن، به اين کارْ اقدام کرده‏ايد، شما را به شدّتْ مجازات مي‏کردم» .

 اين داوري به پيامبر خدا رسيد. [ پيامبرصلي الله عليه وآله] آن را تأييد کرد و حکم به آن را در اسلام، امضا نمود و گفت:«سپاس، خدايي را که در بيان ما اهل بيت، کسي را قرار داد که به راه و روش داوودعليه السلام در داوري، داوري مي‏کند». .