نويسنده: علي اصغر دليلي صالح
قال امام الصادق (ع)
من انفق شيئا في غير طاعه الله فهو مبذر، و من انفق في سبيل الخير فهو مقتصد
هر كس چيزي در راهي جز طاعت خدا هزينه كند اسراف است و هر كس در راه خير هزينه كند، ميانه رو است .
(تفسير عياشي288/2/)
رنگ مانا
هر گه كه دل به عشق دهي خوش دمي بود
دركار خير، حاجت هيچ استخاره نيست1()
امام صادق (ع) در اين روايت ، الگوي صرفه جويي را معرفي كرده است ؛ هزينه كردن در مسير نيكويي و خير و در راستاي اطاعت پروردگار عالم، يعني مصرف صحيح و آنچه در غير اطاعت حق هزينه شود ، نابودي است ؛ چرا كه جاودانگي، فقط شايسته پروردگار است و عملي جاودانه خواهد شد كه مهري از جاودانگي برآن خورده باشد و هر انفاق و بخششي، اگر مهر جاودانگي و علامت مانايي نداشته باشد، فردايش نابودي و عدم است ؛ و هيچ انسان عاقلي، گام جانب نيستي برنمي دارد و هيچ زيركي، سرمايه اش را به آتش عدم نمي سپارد!
... و چه زيباست انسان در هر گامش و در هر سخنش، نشاني از جاودانگي برجاي بگذارد و هميشگي را در لحظه لحظه زندگي اش به تصوير بكشد و تمام اعمالش را رنگ خدايي و جاودانگي ببخشد و از آنچه پروردگار در اختيار انسان قرار داده، بجا خرج كند و سرمايه مانا بيافريند؛ و به راستي :
بهر كدام روز بود عقل و جان و دل
گر اين متاع، خرج نگردد به كارتو؟!
پي نوشتها:
1- حافظ
2- امير خسرو دهلوي.



