مردى به همسرش گفت: برو خدمت حضرت فاطمه زهرا عليهاالسلام از او بپرس آيا من از شيعيان شما هستم يا نه؟
آن زن خدمت حضرت زهرا عليهاالسلام رسيد و مطلب را پرسيد.
حضرت فاطمه عليهاالسلام فرمود:
به همسرت بگو اگر آنچه را كه دستور داده ايم بجا مى آورى و از آنچه كه نهى نموده ايم دورى مى جويى، از شيعيان ما هستى وگرنه شيعه ما نيستى.
زن به منزل برگشت و فرمايش حضرت زهرا عليها السلام را براى همسرش نقل كرد. مرد با شنيدن جواب حضرت سخت ناراحت شد و فرياد كشيد:
واى بر من! چگونه ممكن است انسان به گناه و خطا آلوده نباشد؟
بنابر اين من هميشه در آتش جهنم خواهم سوخت، زيرا هر كس از شيعيان ايشان نباشد هميشه در جهنم خواهد بود.
زن بار ديگر محضر فاطمه عليها السلام رسيد و ناراحتى و سخنان همسرش را نزد آن حضرت بازگو نمود.
حضرت زهرا عليها السلام فرمود:
به همسرت بگو، آن طور كه فكر مى كنى نيست. چه اينكه شيعيان ما بهترين هاى اهل بهشتند؛ ولى هركس ما را و دوستان ما را دوست بدارد دشمن دشمنان باشد و نيز دل و زبان او تسليم ما شود، ولى در عمل با اوامر و نواهى ما مخالفت كرده، مرتكب گناه شود، گرچه از شيعيان واقعى ما نيست، اما در عين حال او نيز در بهشت خواهد بود، منتهى پس از پاك شدن گناه.
آرى! به اين طريق است كه به گرفتاريهاى (دنيوى ) و يا به شكنجه مشكلات صحنه قيامت و يا سرانجام در طبقه اول دوزخ كيفر ديده، پس از پاك شدن از آلودگيهاى گناه به خاطر ما از جهنم نجات يافته، در بهشت و در جوار رحمت ما منزل مى گيرد.
برگرفته از كتاب داستانهاى بحارالانوار، جلد سوم؛ اثر علامه بزرگوار مجلسي
