امام سجاد علیه‏ السلام فرمودند:
اِنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلىٍّ علیهماالسلام کانَ اِذا ذَکَرَ الْجَنَّةَ وَالنّارَ، اِضْطَرَبَ اضْطِرابَ السَّلیمِ وَ سَأَلَ اللّه‏َ الْجَنَّةَ وَ تَعَوَّذَ بِهِ مِنَ النّارِ.
امام حسن علیه‏ السلام وقتى از بهشت و آتش دوزخ یاد مى‏کردند، مثل مار گزیده به خود مى‏پیچیدند و از خداوند بهشت مى‏طلبیدند و از آتش به خداوند پناه مى‏بردند.
 

امام سجاد علیه‏ السلام فرمودند:
اِنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلىِّ بْنِ أَبى طالبٍ علیهماالسلام کانَ أَعْبَدَ النّاسِ فى زَمانِهِ وَ أَزْهَدَهُمْ وَ أَفْضَلَهُمْ.
امام حسن علیه‏ السلام عابدترین و زاهدترین و برترین مردم زمان خود بود.
 

امام سجاد علیه‏ السلام فرمودند:
اِنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلىٍّ علیه‏ السلام کانَ لایَقْرَءُ مِنْ کِتابِ اللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ «یا أَیـُّهَا الَّذینَ آمَنُوا» اِلاّ قالَ: لَبَّیْکَ، أَللّهُمَّ لَبَّیْکَ.
امام حسن علیه‏ السلام هیچ وقت آیه «یا أَیـُّهَا الَّذینَ آمَنُوا» (اى کسانى که ایمان آورده‏اید) را از کتاب خدا نمى‏خواند مگر اینکه مى‏گفت: «لَبَّیْکَ، أَللّهُمَّ لَبَّیْکَ».
 

امام باقر علیه‏ السلام فرمودند:
کانَ الْحَسَنُ وَالْحُسَیْنُ علیهماالسلام یُعْـتِقانِ عَـنْ عَـلىٍّ علیه‏ السلام .
امام حسن و امام حسین علیهماالسلام از جانب حضرت على علیه‏ السلام بنده آزاد مى ‏کردند.
 

قیروانى نقل مى‏ کند که:
کانَ الْحَسَنُ علیه‏ السلام جَوادا، کَریما، لایَرُدُّ سائلاً، وَ لا یَقْطَعُ نائلاً…
امام حسن علیه‏ السلام بخشنده و با کرامت بود و هیچ سائلى را ردّ نمى ‏کرد و هیچ امیدوارى را ناامید نمى‏ گردانید…