پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
يا على ان الله جعلك تحب المساكين و ترضى بهم أتباعا و يرضون بك اماما.
يا على، خداى متعال تو را چنين قرار داده كه بينوايان را دوست مى دارى و آنان را به عنوان پيروان خويش بپسندى و آنان هم تو را به پيشوايى و امامت بپسندند.
 

حضرت فاطمه علیها السّلام فرمودند:
... ما الذى نقموا من أبى الحسين؟! نقموا - و الله - منه شدة و طأته و نكال وقعته و نكير سيفه - و قلة مبالاته لحتفه - و تبحره فى كتاب الله و تنمره فى ذات الله.
اينان - كارگردانان سقيفه - چه عيبى از ابوالحسن گرفتند؟! كه او را براى رهبرى جامعه اسلامى صالح نديدند! - بخدا سوگند عيب او را بر خورد سخت - و بدون مسامحه و سهل انگارى در برابر حق - و مرگبار بودن رويارويى با او و شمشير بران و بى اعتنايى به مرگ و آگاهى گسترده نسبت به كتاب خدا و گردن فرازى در راه خدا دانسته اند.
 

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
كان أميرالمؤمنين عليه السلام أشبه الناس طعمة برسول الله عليه السلام كان يأكل الخبز و الخل و الزيت و يطعم الناس الخبز و اللحلم.
حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در نوع غذا شبيه ترين افراد به پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) بود. او خود نان و سركه و روغن زيتون مى خورد و به مردم - مهمانان خود - نان و گوشت مى داد.
 

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ان عليا عليه السلام كان اذا أصبح يقول: مرحبا بكما من ملكين حفيظين املى عليكما ما تحبان ان شأ الله. فلا يزال فى التسبيح و التهليل حتى تطلع الشمس و كذالك بعد العصر حتى تغرب الشمس.
حضرت امير عليه السلام هر بامداد - در خطاب به دو فرشته نويسنده اعمال - مى فرمودند: مرحبا بر شما دو فرشته بزرگوار و يادداشت كننده اعمال - به خواست خدا امروز نيز - آنچه دوست داريد بر شما املأ خواهم كرد، و به دنبال اين تعهد به ذكر: ععع سبحان الله و لا اله الا الله مشغول مى شد تا خورشيد طلوع مى كرد. و هنگام عصر نيز تا غروب آفتاب، به همان ذكرها مى پرداخت.
 

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
كان على عليه السلام قد جعل بيتا فى داره ليس بالصغير و لا بالكبير لصلاته و كان اذا كان الليل ذهب معه بصبى ليبيت معه فيصلى فيه.
حضرت امير المؤمنين عليه السلام در خانه خود اتاقى را كه نه كوچك بود و نه بزرگ، اختصاص به نماز خود داده و هر شب كودكى را براى خوابيدن بهمراه خود مى برد و در همانجا نمازهايش را مى خواند.