💒💒💒 احادیث 💒💒💒

امام باقر علیه السّلام فرمودند:

لَو اُتِيتُ بِشابٍّ مِن شَبابِ الشِّيعَةِ لا يَتَفَقَّهُ[فِي الدِّينِ] لأَدَّبتُهُ ؛

اگر جوان شيعه اى را نزد من بياورند كه علم[دين] نمى آموزد، او را تأديب مى كنم .

المحاسن ، ج 1 ، ص 357 .

امام باقر علیه السّلام فرمودند:

إذا خَرَجنا مِنَ الحَمّامِ خَرَجنا مُتَعَمِّمِينَ شِتاءً كانَ أو صَيفا . . . هُوَ أمانٌ مِنَ الصُّداعِ ؛

وقتى از حمّام خارج مى شويم ـ چه در زمستان و چه در تابستان ـ سر خود را مى پوشانيم ؛ اين كار براى جلوگيرى از سر درد است .

مكارم الأخلاق ، ص 55 .

امام باقر علیه السّلام فرمودند:

مَن أرادَ أن لايَضُرَّهُ طَعامٌ . . . وَلْيُجِدِ المَضغَ ؛

هركه مى خواهد غذا به او زيان نرساند . . . بايد غذا را خوب بجود .

وسائل الشيعه ، ج 24 ، ص 431 .

امام باقر علیه السّلام فرمودند:

اولین آفریده خدا چیزی بود كه تمام اشیاء از آن بوجود آمد و آن هم آب است.

بحارالانوار، ج 5، ص 67

امام باقر علیه السّلام فرمودند:

... وَ لَقَدْ وَلّى خَمْسَ سِنينَ وَما وَضَعَ آجُرَةً عَلى آجُرَةٍ وَلا لِبْنَةً عَلى لِبْنَةٍ وَ لا أَقْطَعَ قَطيعاً وَ لا أَوْرَثَ بَيْضاءَ لا حَمْراءَ؛

اميرالمؤمنين(عليه السلام) پنج سال حكومت كرد، و در طول اين مدت آجرى بر آجر و خشتى روى خشت ننهاد، و زمينى را به خود اختصاص نداد و درهم سفيد و دينار سرخى به ارث نگذاشت.

مناقب ابن شهر آشوب، ج 2، ص 95

امام باقر علیه السّلام فرمودند:

فرشته اى نزد رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله) آمد و گفت: اى محمّد، خدایت سلام مى رساند و مى فرماید: اگر بخواهى همه ریگهاى مکه را برایت طلا سازم! آن حضرت سر به سوى آسمان برداشت و گفت: پروردگارا، مى خواهم روزى سیر باشم و سپاس تو گویم، و روزى گرسنه باشم و از تو درخواست نمایم.

سُنَنُ النَّبى، ص 27

امام باقر علیه السّلام فرمودند:

قالَ رَسُولُ اللّه صلى الله عليه و آله خَمْسٌ لااَدَعُهُنَّ حَتَّى الْمَماتِ: اَلْأَكْلَ عَلَى الْحَضيضِ مَعَ الْعَبيدِ وَرُكُوبِىَ الْحِمارَ مُؤكَفا وَ حَلْبِىَ الْعَنْزَ بِيَدى وَ لُبْسَ الصُّـوفِ وَ التَّسليمَ عَلَى الصِّبْيانِ لِتَكُونَ سُنَّةً مِن بَعْدى؛

از پنج كار تا هنگام مرگ دست بر نمى دارم: (به نشانه تواضع) 1. غذا خوردن روى زمين با بردگان؛ 2. سوار شدن بر اُلاغ بى پالان؛ 3. بُز را با دست خود دوشيدن؛ 4. لباس پشمينه پوشيدن و 5. به كودكان سلام كردن. تا اين كه بعد از من سنّت شود.

امام باقر علیه السّلام فرمودند:

مَا اسْتَيْقَظَ رسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله مِنْ نَوْمٍ اِلاّ خَرَّ لِلّهِ ساجِدا؛

هيچ گاه پيامبرخدا (صلى الله عليه و آله) از خواب بيدار نشد، مگر اين كه سر به خاك نهاده، براى خدا سجده مى كرد.

مكارم الاخلاق، ص 39

امام باقر علیه السّلام فرمودند:

اِنَّ رَسُولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله كانَ اَحْسَنَ النّاسِ صَوْتا بِالْقُرْانِ؛

پيامبرخدا (صلى الله عليه و آله)، از همه مردم زيباتر و خوش آهنگ تر قرآن مى خواند.

سُنَنُ النَّبى،ص 311

امام باقر علیه السّلام فرمودند:

كانَ رسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَسْمَعُ صَوْتَ الصَّبِىِّ يَبْكى وَهُوَ فىِ الصَّلوةِ فَيُخَفِّفُ الصَّلوةَ فَتَصيرُاِلَيْهِ اُمُّهُ؛

هرگاه رسول خدا (صلى الله عليه و آله) در نماز، صداى گريه كودكى را مى شنيد، نمازش را سبكتر مى خواند تا مادر آن كودك «كه در نماز جماعت بود» به بچّه رسيدگى كند.

سُنَنُ النَّبى،ص 273