مزایا و فواید زیارت امام رضا(ع)
مقدمه
روايات در بردارنده فضيلت زيارت آن حضرت شگفتانگيز و بسيار مهمتر از آن چيزي است كه در اينبارهگفته شده است.در روايات رسيده از پيامبر خداو اهل بيت ـ عليهم السلام ـ درباره فضيلت زيارت معصومان(عليهم‌السلام) و آداب آن و گروهي از عبادات و احكام حرمشان روايات متعدد و متنوعي از معصومان(عليهم‌السلام) رسيده است كه محدثان بزرگ در ثبت و ضبط آنهاكوشيدهاند. همان طور كه ميدانيم امام علي بن موسي الرضا(عليه‌السلام) ازبزرگترين مؤمنان، شهيدان، صالحان، صديقان ويكي از معصومان ـ عليهم السلام ـ است. بر طبق روايات و آيات قرآن كسي كه حتي يكي ازصفتهاي يادشده را داشته باشد، نزد خداي متعال جايگاه ممتاز و بلندي دارد وبه طور كلي زيارت قبرش مطلوب است و داراي آثار معنوي است.
فضيلت زيارت حضرت امام رضا(عليه‌السلام)
همان طور كه پيشتر اشاره شد، حضرت رضا(عليه‌السلام) از كاملترين مومنان، صديقان، مجاهدان، صالحان، شهيدان، هاديان امت وهشتمين معصوم و فرزند رسول خدا و اميرمومنان(عليهم‌السلام) است و هر كدام ا ز خصلتهاي ياد شده سبب ميشود زيارت ايشان از پاداش و آثار خاصي برخوردار باشد، كه در اين نوشته از توضيح آنها صرف نظر ميشود و در اين بخش رواياتي را كه از پيامبر خدا و ائمه ـ عليهم السلام ـ درباره فضيلت زيارت آن حضرت نقل كردهاند فراروي خوانندگان مينهيم :
* پاداش زيارت حضرت رضا در مقايسه با پاداش حج
جناب شيخ طوسي از حضرت رضا(عليه‌السلام) نقل كرده است كه آن حضرت فرمود:
«در خراسان بقعهاي است و زماني خواهد آمد كه آن بقعه همواره محل رفت و آمد و مطاف فرشتگان ميشود تا روز قيامت كه در صور دميده ميشود و قيامت فرا ميرسد.»
پرسيدند: اي پسر رسول خدا! اين بقعه كدام بقعه است؟ فرمود:
«اين بقعه در سرزمين طوس است، به خدا سوگند! آن زمين، باغي از باغهاي بهشت است. هر كه مرا دراين بقعه زيارت كند مانند كسي است كه رسول خدا را زيارت كرده است و براي او پاداش هزار حج مقبول و هزار عمره مقبول نوشته خواهد شد و من و پدرانم روز قيامت شفاعت كننده او خواهيم بود.»
در روايتي ديگر بزنطي ميگويد: نامه حضرت رضا(عليه‌السلام) را خواندم، در آن نامه چنين آمده بود:
«به شيعيان من بگو زيارت من به اندازه هزار حج پاداش دارد.»
بزنطي ميگويد از امام جواد(عليه‌السلام) از روي تعجب پرسيدم: به اندازه هزار حج؟ آن حضرت فرمود: «آري: به خدا سوگند كسي كه او را زيارت كند در حالي كه حق او را ميشناسد، به اندازه هزار، هزار حج(يك ميليون حج) پاداش دارد.»
بر طبق روايتي ديگر امام موسي بن جعفر(عليه‌السلام) فرمود:
«كسي كه قبر فرزندم علي(عليه‌السلام) را زيارت كند، پاداش او هفتاد حج نيكو و مقبول خواهد بود.»
مازني ميگويد: از سر تعجب پرسيدم: هفتاد حج؟ فرمود:
«هفتاد هزار حج.»
عرض كردم: زيارت او به اندازه هفتاد هزار حج پاداش دارد؟ فرمود: آري! بسياري از حج هاپذيرفته نميشوند. هر كس فرزندم علي را زيارت كند ويك شب نزد ايشان بماند، به كسي ميماند كه خدا را در عرش زيارت كرده است.»
در برخي از اين روايات هفتاد حج و در برخي هزارحج و عمره و در برخي يك ميليون و در برخي هفتاد هزار حج وعمره پاداش زيارت امام رضا(عليه‌السلام) قرار داده شده است.
اين روايات با هم ناسازگاري ندارد؛ زيرا گروهي از روايات به طور روشن نشان ميدهد كه مخاطبان امام كاظم، امام رضا و امام جواد ـ عليهم السلام ـ زمينه و ظرفيت شنيدن فضيلت بسيار گران و ارزشمند زيارت آن حضرت را نداشتند؛ از اين رو، امام(عليه‌السلام) ظرفيت آنان را ملاحظه كرده و باتوجه به آن از ثواب زيارت مرقد مطهر حضرت رضا(عليه‌السلام) سخن ميگفتند. گواه اين نكته آن است كه آنان از شنيدن حتي اندكي از اجر زيارت آن حضرت شگفت زده ميشدند. همان طور كه روايات ياد شده نشانگر آن است كه اجر بالا و ثواب هزار حج براي همه زائران ايشان نيست، بلكه تنها آن دسته از زائران ايشان از آن مرحله از پاداش بهره خواهند برد كه از روي معرفت ايشان را زيارت كنند و حق آن حضرت را به گونهاي شايسته بشناسند.
افزون بر آن كه، همان طور كه خواهد آمد، زيارت حضرت رضا(عليه‌السلام) در همه زمان ها يكسان نيست بلكه در برخي از زمانها فضيلت افزونتري دارد و نيز بايد توجه داشت گروهي از زائران در مسير زيارت به رنج و زحمت ميافتند و زيارت براي آنان سختيهايي دارد، كه پاداش زيارت اين گروه بيشتر خواهد بود.
* نشاط و شادابي
زيارت امام رضا(عليه‌السلام) براي زائراني كه از سر شوق و عشق به بارگاه ملكوتي و قدسي آن حضرت مشرف شدهاند، فوايد گوناگوني دارد. آن حرم پاكيزه و دلانگيز سرشار از معنويت است و جذبههايش آن چنان تاثيري بر جان زائر ميگذارد كه به مقدار ظرفيتش ميتواند از آن چشمه جوشان معنويت بنوشد و در نتيجه اندوه نشسته بر جان او زدوده شده و غمها از جانش رخت بر ميبندد. پيامبر اعظم(صلي الله وعليه وآله) فرمود:
«پاره تن من در خراسان دفن خواهد شد. هر انسان اندوهناكي او را زيارت كند، خداي عزوجل اندوه او را از بين خواهد برد و هر گناهكاري كه به زيارت او بشتابد، خدا گناهانش را ميآمرزد.»
* آمرزش گناهان
زمين طوس و آن جاكه فرزند بي همتاي موساي فاطمه(عليهماالسلام) به خاك سپرده شده گوهري است گرانبهاكه خاك بهشت بر آن حسرت برد و فرشتگان براي زيارت آن گروه گروه از آسمان به زمين ميشتابند. فضاي معنوي و الهي حرم مطهر به گونهاي است كه جان زائران در زلال كوثران شستوشو داده خواهد شد و گناهشان خواهد ريخت. در واقع، آنان كه از سر صدق و براي زيارت پا در آن زمين قدسي ميگذارند، خداي عزوجل جامه ذلت معصيت را از تن هايشان ميكند و بار سنگين گناه را از دوششان بر ميدارد.
در روايات متعددي به اين نكته اشاره شده است. امام جواد(عليه‌السلام) فرمود:
«هركس قبر پدرم را در طوس زيارت كند، خدا گناهان گذشته و آيندهاش را ميآمرزد.»
وشاء ميگويد: علي بن موسي الرضا(عليه‌السلام) درباره فضيلت زيارت قبرشان چنين فرمودند:
«به زودي از سر ظلم و ستم با سم كشته خواهم شد. هر كس مرا زيارت كند و حال آن كه حق مرا ميشناسد، گناهان گذشته و آيندهاش را خدا ميآمرزد.»
* نجات و فرياد رسي
بر طبق آيات قرآن و سخنان معصومان(عليهم‌السلام) قيامت روز دشواري است؛ روزي است كه پردهها كنار ميرود و خداي متعال چهره واقعي آدميان را مينماياند و همه بايد پاسخ گوي اعمال خود باشند. اين روز بسي طولاني است و براي رهايي از دشواريهاي آن بايد از مراحل مختلف به سلامت عبور كرد. برخي از اين مراحل هولناك عبارت است از هنگامي كه نامههاي اعمال گناهكاران و صالحان به آنان داده ميشود و زماني كه اين اعمال با ترازوهاي خاص سنجيده و وزن ميگردد و گاه عبور از پل صراط. بر پايه رواياتي كه محدثان بزرگ شيعه و سني روايت كردهاند، در آن شرايط حساس، حضرت رضا(عليه‌السلام) زائرانش را دستگيري كرده و نجات ميدهد.
حمدان ديواني از آن حضرت در اين باره اين گونه نقل كرده است:
«هر كس مرا با دوري سرا و مقبرهام زيارت كند، روز قيامت در سه جايگاه او را درمييابم و از هولهاي رستاخيز ميرهانم. آن گاه كه نامههاي اعمال از چپ و راست به انسانها داده شود و به هنگام گذر از صراط و در برابر ميزان.»
* شفاعت
بسياري از آدميان دست كم بخش عظيمي از زندگي خود را با غفلت ميگذرانند و چون روز حساب فرا رسد بايد در برابر خداي متعال بايستند و پاسخ آن چه را كردهاند و گفتهاند و روا داشتهاند، بدهند و خود را براي كيفر يا پاداش الهي آماده سازند و هول و هراس و دريغ و پشيماني و بزرگي كيفر خداي متعال در آن روز به اندازهاي است كه نميتوان آن را توصيف كرد. در آن اوضاع و احوال سخت و سهمگين است كه اولياي الهي دوستان خود را شفاعت كرده و از هلاكت ميرهانند. بزنطي چنين روايت كرده است:
«از حضرت رضا(عليه‌السلام) شنيدم كه فرمود: هر كس از دوستانم مرا زيارت كند در حالي كه حقم را بشناسد، روز قيامت او را شفاعت خواهم كرد.»
در روايتي ديگر، حسن بن فضال از آن حضرت اين گونه نقل كرده است:
«من مسموم و كشته و در غربت دفن خواهم شد و اين مطلب را از طريق پدرم، به نقل از پدرش و اجدادش، از اميرمؤمنان، علي بن ابي طالب از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله ـ ميدانم. آگاه باشيد هر كس مرا با غربت و دوري سرايم زيارت كند، من و پدرانم روز قيامت شفيعان او خواهيم بود و كسي كه ما شفيع او باشيم، اگر چه به اندازه جن و انس گناه داشته باشد، گناهان او بخشيده خواهد شد.»
بر طبق روايتي ديگر، هروي ميگويد: حضرت رضا(عليه‌السلام) وارد قبهاي شد كه هارون در آن دفن شده است و با دست مباركش در كنار آن خطي كشيد و فرمود:
«اين تربت من است و در آن دفن خواهم شد و خداي متعال اين مكان را محل آمد و شد شيعيان و دوستانم قرار خواهد داد. به خدا سوگند هر يك از آنان كه مرا زيارت كند، يا بر من سلام كند، به سبب شفاعت ماـ كه اهل بيت پيامبريم ـ مشمول بخشش و مهرباني خدا قرار خواهد گرفت.»
شيخ صدوق نقل كرده است كه مردي از خراسان به آن حضرت عرض كرد: اي پسر رسول خدا! در خواب پيامبر خدا را ديدم، گو اين كه به من چنين فرمود:
«چگونه خواهيد بود، زماني كه پاره تنم در سرزمين شما دفن شود و امانت من ميان شما نگهداري شود و ستارهام در خاك شما پنهان شود؟»
حضرت رضا(عليه‌السلام) فرمود:
«منم كه در سرزمين شما دفن ميشوم و من پاره تن پيامبر شمايم و منم امانت و ستاره. آگاه باشيد! هر كس مرا زيارت كند، در حالي كه بشناسد حق و اطاعتي كه خدا براي من واجب كرده است، من و پدرانم روز قيامت شفيع او خواهيم بود و كسي كه من و پدرانم شفيع او باشيم، نجات مييابد؛ گر چه بار گناه او به اندازه بار گناه انس و جن باشد.»
* استجابت دعا
خداوند متعال ميفرمايد «ادعوني استجب لكم» بر طبق اين آيه شريفه، خداي متعال وعده دادهاست دعاي بندگان خود رابه اجابت برساند، اما دعابراي اين كه مستجاب شود اولاً واقعاً بايد دعا باشد و بنده از سر بندگي و باهمه وجود از خداي خود خواستهاش را بخواهد، و ثانياً بايد شرايط دعا را آن طوركه در ديگر آيات قرآن و روايات رسيده است، داشته باشد. در اين ميان پارهاي از امور در مستجاب شدن دعاها تاثير فراوان دارد. به عنوان مثال، زمان و مكان دعاكردن در به ثمر نشستن دعاها تاثير فراوان دارد. دعا كردن در شب قدر، شبهاي ماه رمضان، ايام شهادت معصومان مانند: روز عاشورا، شب عرفه، عيد قربان و جمعه با ديگر ايام متفاوت است. همانگونه كه دعا كردن در كنار خانه خدا، مسجد پيامبر، مسجد كوفه، زير گنبد امام حسينـ عليه السلامـ و...با مكانهاي عادي تفاوت دارد.
از مكان هايي كه همواره رحمت و عنايتهاي خاص الهي بر آن فرود ميآيد و از نورانيت ويژه و صفاي معنوي بي بديلي برخوردار است، حرم مطهر علي بن موسي الرضا(عليه‌السلام) است، اوضاع و احوال و شرايط و اوصاف حرم مطهر زمينه را فراهم ميآورد و شرايطي را رقم ميزند كه زائر به خداي متعال نزديك شود و زمينه به هدف رسيدن دعاهاي او فراهم آيد.
ياسر، خادم امام علي بن موسي الرضا(عليه‌السلام) از آن حضرت چنين نقل ميكند:
«براي زيارت هيچ قبري جز قبرهاي ماسفر نكنيد، بدانيد كه من ظالمانه با سم كشته و در سرزمين غربت دفن خواهم شد، پس هر كس براي زيارت من سفر كند، دعايش مستجاب و گناهانش بخشوده خواهد شد.»
منبع: تبیان
ادامه مطلب
احادیث بسیار زیبا از امام رضا (ع)
شناسنامه خورشید هشتم
شناسنامه خورشید هشتم
نام = علی بن موسی علیه السلام
کنیه = ابوالحسن
پدر = امام موسی بن جعفر علیه اسلام
مادر = نجمه یا تکتم
فرزند = تنها یک فرزند به نام امام جواد علیه السلام
القاب معروف = رضا علیه السلام#صابر#رضی#وفی و...
ولادت = 11ذیقعده سال 148هجری قمری در مدینه منوره
شهادت = آخر صفر سال 203 هجری قمری در سن 55 سالگی
مرقد پاکش = مشهد مقدس
دوران زندگی = 1سال قبل از امامت = 35 سال (148 تا153ه.ق )
2.دوران امامت در مدینه = 17سال
3.دوران امامت در خراسان = سه سال#که حساس ترین دوره حیات سیاسی آن حضرت بود
ادامه مطلب
کتاب جامع الکترونیکی اندروید در مورد امام رضا
کتاب جامع الکترونیکی اندروید در مورد امام رضا
این نرم افزار حاوی گزینه های زیر است:
زیارت نامه امام رضا (ع)
شناسنامه امام رضا (ع)
زندگانی و دوره امامت امام رضا (ع)
فضائل و کرامات امام رضا (ع)
سیره امام رضا (ع)
آموزه ها و آثاری از امام رضا (ع)
مناظرات امام رضا (ع)
برکات حضور امام رضا (ع) در ایران
آداب زیارت امام رضا (ع)
چهل حدیث نورانی از امام رضا(ع)
امام رضا (ع) در آینه شعر
به همراه متن و پخش صوتی
دانلود در ادامه مطلب
ادامه مطلب
صحبت گنجشک با امام (ع)
صحبت گنجشک با امام (ع)
راوى: سلیمان (یکى از اصحاب امام رضا(ع))
امام رضا(ع) در بیرون شهر، باغى داشتند. گاهگاهى براى استراحت به باغ مىرفتند. یک روز من نیز به همراه آقا رفته بودم. نزدیک ظهر، گنجشک کوچکى هراسان از شاخه درخت پرکشید و کنار امام نشست. نوک گنجشک، باز و بسته مىشد و صداهایى گنگ و نا مفهوم از گنجشک به گوش مىرسید. انگار با جیک جیک خود، چیزى مىگفت.
امام علیه السلام حرکت کردند و رو به من فرمودند: «ـ سلیمان!… این گنجشک در زیر سقف ایوان لانه دارد. یک مار سمى به جوجههایش حمله کرده است. زودباش به آنها کمک کن!. ..
با شنیدن حرف امام ـ در حالى که تعجب کرده بودم ـ بلند شدم و چوب بلندى را بر داشتم . آن قدر با عجله به طرف ایوان دویدم که پایم به پلههاى لب ایوان برخورد کرد و چیزى نمانده بود که پرت شوم…
با تعجب پرسیدم: «شما چطور فهمیدید که آن گنجشک چه مىگوید؟» امام فرمودند: «من حجت خدا هستم… آیا این کافى نیست؟!»
ادامه مطلب
میهمان دوستى امام(ع)
میهمان دوستى امام(ع)
راوى: یکى از نزدیکان امام رضا(ع)
مرد گفت: «سفر سختى بود. یک ماه طول کشید».
امام رضا(ع) فرمودند: «خوش آمدى!»
ـ « ببخشید که دیر وقت رسیدم. بىپناه بودن مرا مجبور کرد که در این وقت شب، مزاحم شما شوم».
امام لبخند زدند و فرمودند: «با ما تعارف نکن! ما خانوادهاى میهمان دوست هسیتم».
در این هنگام روغن چراغ گرد سوز فرو نشست و شعلهاش آرام آرام کم نور شد. میهمان دست برد تا روغن در چراغ بریزد، اما امام دست او را آرام برگرداند و خود، مخزن چراغ را پر کرد. مرد گفت: «شرمندهام! کاش این قدر شما را به زحمت نمىانداختم».
امام در حالى که با تکه پارچهاى، روغن را از دستش پاک مىکرد، فرمودند: ما خانوادهاى نیستیم که میهمان را به زحمت بیندازیم».
ادامه مطلب
ابرهاى سیاه
ابرهاى سیاه
راوى: حسین بن موسى
از شما چه پنهان شک داشتم. نه به شخص امام رضا(ع) نه!… فقط باورم نمىشد که واقعا امامان معصوم، بتوانند قبل از اتفاقات از همه چیز اطلاع داشته باشند.
آن روز صبح به همراه امام رضا(ع) از مدینه خارج شدیم.
در راه فکر کردم که چقدر خوب مىشد اگر مىتوانستم امام را آزمایش کنم.
در همین فکرها بودم که امام پرسیدند:
«حسین!… چیزى همراه دارى که از باران در امان بمانى؟!»
فکر کردم که امام با من شوخى مىکند، اما به صورتش که نگاه کردم، اثرى از شوخى ندیدم . با تردید گفتم: «فرمودید باران؟! امروز که حتى یک لکه ابر هم در آسمان نیست…»
هنوز حرفم تمام نشده بود که با قطرهاى باران که روى صورتم نشست، مات و مبهوت ماندم .
سرم را که بالا گرفتم، زبانم بند آمد. ابرهاى سیاه از گوشه و کنار آسمان به طرف ما مىآمدند و جایى درست بالاى سر ما، درهم مىپیچیدند. بعد از چند لحظه آن قدر باران شدید شد که مجبور شدیم به شهر برگردیم.
ادامه مطلب
شربت گوارا
شربت گوارا
راوى: ابو هاشم جعفرى
به سخنان امام گوش مىدادم. هوا گرم بود و آفتاب ظهر، شدت گرما را بیش تر مىکرد. تشنگى تمام وجودم را فرا گرفته بود. شرم و حیاى حضور امام، مانع از آن شد که صحبتشان را قطع کنم و آب بخواهم. در هیمن موقع امام کلامش را قطع کرد و فرمودند: ـ «کمى آب بیاورید !»
خادم امام ظرفى آب آورد و به دست ایشان داد. امام، براى این که من، بدون خجالت،آب بخورم، اول خودشان مقدارى از آب را نوشیدند وبعد ظرف را به طرف من دراز کردند. من هم ظرف آب را گرفتم و نوشیدم.
نه! نمىشد. اصلا نمىتوانستم تحمل کنم. انگار آب هم نتوانسته بود درست و حسابى تشنگىام را از بین ببرد. تازه، بعد از یک بار آب خوردن درست نبود که دوباره تقاضاى آب کنم. این بار هم امام نگاهى به چهرهام کردند و حرفش را نیمه تمام گذاشت: «کمى آرد و شکر و آب بیاورید.»
وقتى خادم براى امام رضا(ع) آرد و شکر و آب آورد، امام آرد را در آب ریخت و مقدارى هم شکر روى آن پاشید. امام برایم شربت درست کرده بود. نمىدانم از شرم بود یا از خوشحالى که تشکر را فراموش کردم. شاید در آن لحظه خودم را هم فراموش کرده بودم. با کلام امام رضا(ع) ناخود آگاه دستم به طرف ظرف شربت دراز کردم.
ـشربت گوارایى است. بنوش ابوهاشم!… بنوش که تشنگىات را از بین مىبرد.
ادامه مطلب
نشانه موى پیامبر(ص)
نشانه موى پیامبر(ص)
مردى از نوادگان انصار خدمت امام رضا(ع) رسید. جعبهاى نقرهاى رنگ به امام داد و گفت :«آقا! هدیهاى برایتان آوردهام که مانند آن را هیچ کس نیاورده است». بعد در جعبه را باز کرد و چند رشته مو از آن بیرون آورد و گفت: «این هفت رشته مو از پیامبر اکرم(ص) است. که از اجدادم به من رسیده است». امام رضا(ع) دست بردند و چهار رشته مو از هفت رشته را جدا کردند و فرمود: «فقط این چهار رشته، از موهاى پیامبر است».مرد با تعجب و کمى دلخورى به امام نگاه کرد و چیزى نگفت. امام که فهمید مرد ناراحت شده است، آن سه رشته مو را روى آتش گرفت. هر سه رشته سوخت، اما به محض این که چهار رشته موى پیامبر(ص) روى آتش قرار گرفت شروع به درخشیدن کرد و برقشان چهره مرد عرب را روشن کرد.
ادامه مطلب
کوه و دیگ
کوه و دیگ
راوى: اباصلت هروى
همراه امام وارد «مرو» شدیم. نزدیک «ده سرخ» توقف کردیم. مؤذن کاروان، نگاهى به خورشید کرد و رو به امام گفت: «آقا! ظهر شده است».
امام رضا(ع) پیاده شدند و آب خواستند. نگاهى به صحرا کردیم. اثرى از آب نبود. نگران بر گشتیم . اما ازتعجب زبانمان بند آمد. امام با دستشان مقدارى از خاک را گود کرده بود و چشمهاى ظاهرشده بود.
وارد «سناباد» شدیم. کوهى نزدیک سناباد بود که از سنگ آن، دیگهاى سنگى مىساختند. امام به تخته سنگى از کوه تکیه دادند و رو به آسمان گفتند:
«خدایا!… غذاهایى را که مردم با دیگهاى این کوه مىپزند، مورد لطفت قرار ده و به این غذاها برکت عطا کن!»
فکر مىکنم خدا به برکت دعاى امام، به کوه، نظر خاصى کرد. چون امام خواستند که از آن روز به بعد، غذایشان را فقط در دیگهایى بپزیم که از سنگ آن کوه ساخته شده باشد.
روز بعد، پس از کمى استراحت، امام رضا(ع) به طرف محلى که «هارون» ـ پدر مأمون - در آن دفن شده بود، حرکت کردند. مأموران حکومتى جار زدند که امام مىخواهد قبر هارون را زیارت کند، اما امام با یک حرکت ساده نقشههاى مأموران را نقش بر آب کرد. آن حرکت هم این بود که کنار قبر هارون ایستادند و با انگشت، خطى در کنار قبر، کشیدند. بعد رو به ما فرمودند :
ـ این جا قبر من خواهد شد… شیعیان ما به این جا خواهند آمد و مرا زیارت خواهند کرد … و هرکس به دیدار قبرم بیاید، خدا لطفش را شامل حال او خواهد کرد.
بعد رو به قبله ایستادند و نماز خواندند و با سجدهاى طولانى، چیزهایى را زیر لب زمزمه کردند. اشک در چشمم جمع شده بود.
ادامه مطلب
