خدا یک پسر به من بدهد
اسمش را بگذارم «حسین»
بعد من بشوم «امالحسین»
و او بشود «حسین ِ فاطمه»
که از ته دلم صدایش کنم: «حسین»م، مادرم، عزیزم..
به بقیه بسپارم که هوای «حسین»م را داشته باشند
خاطر «حسین»م را اذیت نکنند
صدا برای «حسین»م بلند نکنند
یادم باشد که «حسین»م را جایی تنها نگذارم
یک لیوان آب همیشه دم دستم باشد که هیچ وقت «حسین»م احساس تشنگی نکند..
و «حسین»م بشود برای من روضهی مصور...
منبع:وبلاگ خرد تشنه.
