شعارهای مطرح شده در سال های گذشته عموماً مفاهیم دینی و یا برگرفته از آیات و روایات بوده و در اندیشه اسلامی از جایگاه بلندی برخوردار بوده است. دلیل آن نیز کاملاً مشخص است. در جامعه اسلامی با یک رهبری دینی که رویکرد فقاهتی را در اداره و تنظیم امور جامعه اتخاذ نموده است، شیوه های هدایت و مفاهیم بکار گرفته شده همگی بن مایه های دینی داشته و براساس مبانی و تفکر برگرفته از دین قابل توجیه و تفسیر است.

از این رو واکاوی و ردیابی نام های تعیین شده در آموزه های دینی کار دشواری نیست. بلکه پشتوانه های عظیم معرفتی را در مجموعه اعتقادات، اخلاقیات، احکام و حکم  اسلامی برای آنها می توان ارائه نمود.

به عنوان مثال برای شعار حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی که شعار امسال می باشد، تأمل در آیات سوره صف مسائل فراوانی را روشن می نماید.

این سوره از آن رو با تسبیح پروردگار شروع می شود که در آن، مطالبه جهاد همه جانبه و یک پارچه امت اسلام و تقاضای یاری و نصرت پروردگار وجود دارد و این در خواست کمک به معنی نیازمندی و احتیاج ذات اقدس حق نیست و لذا تنزیه او از هر گونه فقر و نیاز به شهادت همه ی آسمان ها و زمین و موجودات، در صدر سوره ذکر شده است. سپس به مؤمنان یادآوری می شود که ادعایی که به آن پایبند نیستند نداشته باشند و اگر به گفتارشان ملتزم نباشند مقت و غضب الهی را به دنبال خواهد داشت.

در سال گذشته که به نام تولید ملی ، حمایت از کار و سرمایه ایرانی نامگذاری شده بود، دشمنان قسم خورده مردم ایران که هیچ وقت از دشمنی خود قدمی عقب ننشستند با همه امکانات و ابزار های رسانه ای و همچنین دیپلماتیک خود باز هم برای اعمال فشار بر مردم ایران به صحنه آمد و حتی در برهه هایی از سال گذشته به صراحت توسط جیره خواران خود اعلام کرد که تحریم های اقتصادی بر ایران فقط برای به زانو در آوردن مردم ایران و نظام جمهوری اسلامی است.

این رفتار های سخیف سردمداران امریکایی و مستکبرین در حالی است که به فرموده رهبری فرزانه انقلاب آنها اصلا مردم ایران را نشناخته اند و ندانسته در میدان مبارزه با مردم حماسه آفرین ایران اسلامی وارد شده اند. چرا که اگر تجربه بیش از سه دهه گذشته را هم که بررسی و کنکاش می کردند، در صورتی که خوی حیوانی تکبر را نیز از خود دور می کردند به نتیجه ای بهتر در مورد مردم ایران می رسیدند.

مردم ایران که پس از سال ها رنج و مشقت تحمیلی از سوی استکبار جهانی در سال 1357 با انقلاب پابرهنگان به حیات ظلم در سرزمین خود پایان داده بودند و پس از آن در میادین مختلف از جمله جنگ تحمیلی، تحریم های شدید اقتصادی و حوادث فتنه گون دیگر 34 سال را پشت سر گذاشته اند، اکنون نیز با تدبیر ولایت مطلقه فقیه به سوی تعالی نظام مقدس جمهوری اسلامی گام بر خواهد داشت.
سال 1392 که به شکرانه وجود رهبری مقتدر و شجاع و عالم به همه عرصه های سیاسی و اقتصادی به نام سال حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی نام گرفته بیش از پیش با همت عالی مردم حماسه آفرین ایران اسلامی به سمت تولید و خودکفایی روز افزون در همه عرصه های اقتصادی، فن آوری و احتیاجات جامعه به پیش خواهد رفت و البته انتخابات مهم و سرنوشت ساز ریاست جمهوری که در خرداد ماه امسال برگزار خواهد شد نیز عرصه حماسه آفرینی دیگری برای مردم ایران خواهد بود تا به فضل خدا چشمان کور دشمن ببینند که مردم ایران در اوج تحریم ها و فشار های به اصطلاح فلج کننده آنها چگونه سرنوشت سیاسی و اقتصادی خود را رقم خواهند زد.
در دیپلماسی غربی بنیان اقتصاد جوامع را بر پایه سیاست القا و بنا کرده اند، حال آنکه اگر این دو در کنار هم و به موازات یکدیگر با هدفی متعالی به پیش نروند مثل چند سال گذشته که کشور های دنیا بخصوص وابستگان به استکبار جهانی دچار مشکلات عدیده اقتصادی و رکود سرمایه گذاری شده اند غافلان از این امر نیز به ورطه پاشیدگی و از هم گسیختگی می افتند.
اقتصاد پویا هیچگاه از سیاست و دیپلماسی پویا جدا نبوده است و رابطه آنها مثل دو بازوی یک پیکره همیشه به پیشبرد اهداف جوامع بشری و نظام های مختلف در دنیا مشهود بوده است.
نظام سلطه سرمایه داری که تا کنون زیان های بسیاری بابت نادیده گرفتن نقش مردم و همچنین تکیه بی اساس بر پول و سرمایه داری متحمل شده اند و بانک های آنها یکی پس از دیگری ورشکسته و تعطیل می شوند امروز مدعی اعمال فشار و تحریم بر نظام مقدس و پویای جمهوری اسلامی ایران هستند.
اعمال فشار و تصویب تحریم های اقتصادی در عرصه بین المللی بر علیه ایران در حالی صورت می گیرد که بسیاری از مردم کشور های مختلف بدلیل اتخاذ همین سیاست های بی پشتوانه در بیکاری مطلق به سر می برند و نداشتن شغل، عدم درآمد زایی را بدنبال دارد و همین نداشتن درآمد برای هر انسانی قابل تحمل نیست.
امروز که اکثر جوامع درگیر رکود اقتصادی در کف خیابان های شهر هایشان به اعتراض علیه طرح های ریاضت اقتصادی می پردازند این یاوه گویی دشمن که تحریم کردیم تا ملت ایران فلج شوند جای تاملی بیشتر دارد.

. دشمنان ایران

رهبر انقلاب در بخشی از سخنرانی خود، دشمنان ملت ایران را در سه سطح توصیف و تحلیل کردند. در سطح اول، ایالات متحده‌ی آمریکا قرار دارد که «مرکز توطئه» و «اساس دشمنی» با جمهوری اسلامی است. همچنین در این تقسیم‌بندی، رژیم صهیونیستی و دولت «خبیث» انگلیس در سطح بعدی و دولت فرانسه ‌ـ‌با توضیحی تکمیلی‌ـ‌ در سطح سوم جای می‌گیرند.

با این تحلیل، نوک پیکان مبارزه با جهان استکبار به سمت آمریکا نشانه می‌رود. البته ایشان قرار گرفتن آمریکا در رأس دشمنی با ملت ایران را امری طبیعی و مربوط به سابقه‌ی عملکرد این کشور در قبال ایران می‌دانند. به تعبیر دیگر، حجم بالای اقدامات ضدایرانی این کشور در ارتباط با ایران در سالیان متمادی، چه در دوره‌ی پهلوی و چه از زمان استقرار جمهوری اسلامی،به حدی است که«هرگاه نام "دشمن" برده می‌شود، ذهن ملت ایران متوجه دولت آمریکا می‌شود.»
رهبر انقلاب در ادامه، با تحلیلی از جایگاه رژیم صهیونیستی، به شکلی پنهان به دو نکته اشاره کردند. اول اینکه با بیان جمله‌ی «خودشان هم می‌دانند، و اگر نمی‌دانند، بدانند که اگر غلطی از آن‌ها سربزند، جمهوری اسلامی تل‌آویو و حیفا را با خاک یکسان خواهد کرد.» پاسخی شایسته به اظهارات مقام‌های این رژیم غاصب دادند. مقامات این رژیم در همان روزها، در دیداری که اوباما از سرزمین‌های اشغالی داشت، باز هم با تکرار ادعای اثبات‌نشده در ارتباط با برنامه‌ی هسته‌ای ایران، سخن از حمله‌ی نظامی به کشورمان به میان آوردند و گفتند: «اسرائیل برای حمله به ایران نیاز به کمک هیچ کشوری ندارد؛ حتی اگر آن کشور، بزرگ‌ترین کشور دنیا باشد.»
دوم این که با تقلیل جایگاه رژیم صهیونیستی به پایین‌تر از آمریکا و هدایت دشمنی‌ها به سمت ایالات متحده، عمل برخی نخبگان سیاسی داخلی را که تلاش دارند در مقابله با دشمنی‌ها، جای آمریکا و رژیم صهیونیستی را عوض کنند، خنثی کردند.
در سطح سوم، ایشان به شکلی آگاهانه، پنجره‌ی جدیدی را در حوزه‌ی سیاست خارجی به سوی دستگاه دیپلماسی کشورمان گشودند: «ما با دولت فرانسه، با کشور فرانسه مشکلی نداشتیم؛ نه درطول تاریخ مشکلی داشتیم، نه در دوران حاضر.» «انسان عاقل، به خصوص سیاست‌مدار عاقل، هرگز نباید انگیزه‌ی این را داشته باشد که موجودی را که دشمن اونیست، تبدیل به دشمن کند.» از این جملات و توضیحاتی که ایشان در ارتباط با روابط ایران و فرانسه ارائه کردند نکات زیر به دست می‌آید:
الف) حرکت هوشمندانه‌ی رهبری در راستای ایجاد اختلاف در جبهه‌ی مقابل، بین ایالات متحده و انگلستان با فرانسه.
ب) ارائه‌ی کد مثبت در ارتباط با توسعه‌ی روابط ایران و فرانسه یا حتی دیگر کشورهای اروپایی.
پ)تلاش برای تبدیل فرانسه از بازیگر دشمن به «حداقل» بازیگر خنثی در ارتباط با ایران.
ت)رهبری با علم به معنای حقیقی تعابیری مانند «غیرمدبرانه»،«غیرعاقلانه» و «ناهوشمندانه»، آن‌ها را به کار برده‌اند و معنای مورد نظر خود را منتقل می‌کنند. معنای این ادبیات وقتی بهتر فهم می‌شود که به تعابیر ایشان درباره‌ی آمریکا، رژیم صهیونیستی و انگلستان توجه کنیم.
ث) تنش‌ها و سردی روابط بین دو کشور «می‌تواند» پایان داشته باشد. اگر در گذشته مشکلی هم وجود داشته، از سوی دولت سارکوزی دنبال می‌شده است، ولی «در دوران حاضر» می‌شود دور جدیدی از روابط را آغاز کرد.
ج) شاید تدبیر فرانسه و تغییر رفتار در ارتباط با اِعمال برخی تحریم‌ها در قبال ایران و همچنین کمک جمهوری اسلامی به این کشور برای خروج از افغانستان، بتواند نقطه‌ی آغازی برای «تغییر» باشد.
این نکته ‌ای است که ایران سال‌هاست برآن تأکید دارد.
مذاکره و البته برقراری رابطه با آمریکا محقق نخواهد شد «تا وقتی که سیاست‌های مبتنی بر زور و ظلم و فشار و خصومت با جمهوری اسلامی و حمایت از دشمنان جمهوری اسلامی و پشتیبانی بی‌قید و شرط از دولت صهیونیستی خاتمه پیدا کند.»

در این مقاله نگاهی به مهم‌ترین چالش های اقتصادی پیش روی رئیس‌جمهور بعدی ایران خواهیم انداخت.

چالش اول: تورم

تورم یکی از مهم‌ترین متغیرهای اقتصادی است که در سال 91 به همراه افزایش شدید قیمت‌ها تا حد زیادی خانوارهای کشور را با مشکل مواجه کرده است. در حال حاضر، تورم به مرز هشدار رسیده است و وجود سیاست‌های مقابله با آن و کاهش تورم، بیش از بیش احساس می‌‌شود. آخرین گزارش بانک مرکزی حاکی از آن است که نرخ تورم در یک‌ سال منتهی به پایان بهمن‌ماه سال 1391 به بالای 30 درصد رسیده است. انتظار می‌رود در سال آینده، با توجه به ادامه‌ی تحریم‌های نفتی از یک‌ سو و اعمال تحریم‌های بانکی از سوی دیگر، همچنین اجرای احتمالی فاز دوم هدفمند شدن یارانه‌ها، در کنار بالا بودن نرخ سود تسهیلات بانکی و... در صورت عدم استفاده از سیاست‌های ضدتورمی، سیر صعودی و رو به افزایش نرخ تورم ادامه یابد.
دولت آینده و رئیس‌جمهور بعدی ایران لازم است فکری به حال تورم کند. لذا باید بپذیرد که تورم را کاهش دهد و برای این کار راه‌های کوتاه‌مدت و میانبر را انتخاب نکند و لازم است با پذیرفتن استقلال در سیاست‌گذاری پولی و تعیین هدف تورمی، سیاست‌گذاری لازم جهت کاهش تورم را انجام دهد تا این مشکل حاد اقتصاد ایران بر‌طرف شود.

چالش دوم: بیکاری

عدم تعهد دولت به حوزه‌ی تولید در اجرای طرح هدفمندی یارانه‌‌ها، باعث شده است تا نابسامانی‌های حوزه‌ی اشتغال بیش از گذشته آشکار شود. وضعیت اقتصاد کشور در سال‌های گذشته منجر شده است که بسیاری از افراد ورود خود به بازار کار را با تأخیر انجام دهند و در نتیجه، اکنون اقتصاد ایران منتظر حجم عظیمی از جست‌وجوگران شغل است که این مسئله می‌تواند به طور محسوسی اقتصاد ایران را آسیب‌پذیر کند. با بررسی گزارش‌ها و اطلاعات ارائه‌شده از طرف وزارت کار و اتاق بازرگانی، می‌‌توان پیش‌بینی کرد که در سال آینده، ضمن آنکه شاهد تعدیل نیروی کار از طرف واحدهای صنعتی خواهیم بود، امکان کاهش سرمایه‌‌گذاری و کاهش نرخ بهره‌‌برداری از ظرفیت‌های صنعتی کشور وجود دارد. لذا در صورت ادامه‌ یافتن وضعیت فعلی، باید شاهد پیوستن شاغلان بخش صنعت به جمع بیکاران کشور باشیم که افزایش نرخ بیکاری را به دنبال خواهد داشت. بنابراین ایجاد فرصت‌های شغلی جدیدی در مقیاس در خور توجه در اقتصاد کشور و اقدامات لازم جهت کاهش نرخ بیکاری، یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش‌‌ روی دولت آینده خواهد بود.

نامگذاری سال 1392 به عنوان «حماسه سیاسی، حماسه اقتصادی» از منظر علمی به واقع اعلام نوعی «انتظار» از سوی عالی‌ترین مقام نظام اسلامی است تا نهادها و جامعه از طریق به كارگیری منابع مادی و غیرمادی آن را تحقق بخشند. نقطه ثقل پیام مقام معظم رهبری مقوله‌های اقتصادی و سیاسی است. اما به دو دلیل می‌توان از این فرمایشات برای سیاست‌گذاری فرهنگی و راهبردهای ارشادی -‌ فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درس گرفت:

اولاً فرهنگ زمینه كلان فعالیت‌ اقتصادی و سیاسی در هر جامعه است و چنان كه مقام معظم رهبری بارها فرموده‌اند، تدوین هرگونه برنامه اقتصادی و انجام هرگونه فعالیت اقتصادی بدون عطف توجه به عرصة فرهنگ ابتر خواهد بود.

ثانیاً وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به منزلة یكی از نهادهای كلیدی تدبیر و تمشیت فرهنگی و تولیت ارشاد در حوزه‌های تبلیغاتی و هنری، می‌تواند نقش موثری در ایجاد زمینه‌های فرهنگی لازم برای حماسه‌آفرینی اقتصادی و سیاسی داشته باشد.

نهادینه‌شدن گفتمان حماسه سیاسی و اقتصادی علاوه بر اثری که بر مشارکت اجتماعی و سیاسی شهروندان دارد می‌تواند زمینه‌ساز بهبود و تثبیت اعتماد مردم به مسئولان و نهادهای دولتی باشد که این اعتماد اجتماعی بزرگ‌ترین سرمایه است. فرآیند تدوین و اجرای سیاست‌های عمومی در زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و اثربخشی نظارت همگانی باید برآورده‌کننده نیازهای اساسی جامعه و عاملی برای تحقق عدالت، مشارکت حداکثری شهروندان، امنیت و توسعه پایدار باشد. مشارکت مردمی واسطه میان سیستم اداری و محیط شهروندی یا جامعه مدنی است و تلاش دارد تا با تجمیع و تبیین پیام‌ها از محیط، آن را به صورت بازخورد، جهت تغییر و اصلاح فرآیند به سیستم ارسال کند.

از نظر مقام معظم رهبری حماسه سیاسی و اقتصادی یعنی مشاركت حداكثری، مستمر و با‌ بصیرت مردم در جامعه. مشاركت در جامعه جدید یك فرآیند اكتسابی است، یعنی باید آن را آموخت و با نوع رفتار و ارزش‌های متناسب با آن آشنا شد و توان و قابلیت‌های به کارگیری آن را در افراد جامعه به وجود آورد. بنابراین ایجاد و گسترش مشارکت نیازمند آموزش و کار ترویجی و فرهنگی در جامعه است. این چنین است که وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این حماسه‌ها اهمیتی بس حیاتی است. هدف ارشاد و آموزش برای ریشه دارکردن مشارکت باید ایجاد اعتقاد و باور مردم به ضرورت مشارکت در امور خود باشد. باید ارزش‌های موافق با مشارکت را تقویت و باورهای مخالف با آن را حذف کرد. مشارکت در جامعه جدید نیازمند خلاقیت و زایندگی ذهنی و عملی جامعه و افراد است و آن خود نیز به تقویت و تحکیم و تعمیق خلاقیت کمک می‌کند.

مشارکت مردمی در این زمینه‌‌ها به شیوه‌های مختلفی اعمال می‌شود:

1. مشارکت در زمینه سیاسی به صورت شرکت در انتخابات؛

2. مشارکت در زمینه اقتصادی به صورت فعالیت در بازار و افزایش درآمد.

توسعه و تضاد در نظام‌‌های سیاسی انقلابی سریع‌‌تر از کشورهای بوروکراتیک شکل می‌‌گیرد. چنین فرآیندی را می‌توان به عنوان واقعیت اجتناب‌ناپذیر کشورهایی دانست که دستخوش تحولات انقلابی و فرآیند دگرگونی‌های سیاسی شده‌‌اند. اگرچه رویکردهای متفاوتی درباره‌‌ی نشانه‌‌‌های الگویی و فرآیندهای نوسازی در ایران ارائه شده است، اما واقعیت‌‌های راهبردی جمهوری اسلامی نشان می‌‌دهد که فرآیند تحول ساختاری بر اساس الگوی پیشرفت اسلامی، به گونه‌‌ای مرحله‌‌ای در حال شکل‌گیری و تکامل است.

بسیاری از نشانه‌‌های تکنولوژیک و راهبردی ایران بیانگر آن است که پویش‌‌های درونی ساختار سیاسی و اجتماعی جمهوری اسلامی بیشتر یک الگوی بالنده است تا نوعی ترتیبات ثابت که مبتنی بر تغییرات مرحله‌‌ای باشد. در چنین فرآیندی، نشانه‌‌های نوسازی و اقتدار سیاسی به گونه‌‌ای آرام و فرآیندی سینوسی و غیرخطی سر برمی‌‌آورد و نظمی جدید در حاشیه پا می‌‌گیرد؛ نظمی که هم مقوّم چندپارچگی است و هم مؤید نشانه‌‌هایی از هم‌گرایی نیروها و کارگزاران اجتماعی است.
فرآیندهای چندپارچگی و هم‌گرایی نیروها و فرآیندهای سیاسی در ایران لزوماً هم‌ساز نیستند، ولی هم‌زمان با هم به جریان می‌‌افتند. شدت و دامنه‌ی آن در همه‌ی حوزه‌‌های اجتماعی، سیاسی و راهبردی جمهوری اسلامی یکسان نیست و می‌‌تواند سمت‌وسوهای مختلف، غیریک‌دست، تغییریابنده و حتی ناموزون را منعکس سازد. اگرچه چنین فرآیندی در بسیاری از نظام‌‌های انقلابی وجود دارد، اما نوسازی اقتدار و عقلانیت سیاسی در درون فرآیندهای کنش سیاسی برخی از کشورهای انقلابی، همانند ایران، از پویایی و پیش‌بینی‌ناپذیری بیشتری برخوردار است.

ویژه نامه انتخابات خرداد 1392

سایت الگوها در راستای رسالت فرهنگی خود و جهت تبیین رهنمودهای مقام معظم رهبری درباره حماسه سیاسی که بنا به تأکید ایشان انتخابات، مظهر حماسه سیاسی و اقتدار نظام اسلامی است، اقدام به انتشار ویژه نامه «...تا حماسه ای دیگر» نموده است. به امید حضور حداکثری، انتخاب اصلح و خلق حماسه سیاسی عظیم ملت ایران در 24 خرداد ماه سال 1392. ان شاء الله

دنیای غرب پس از ۲۰۰ سال سابقه‌ی اندیشه‌ورزی در اقتصاد و مدیریت، به این‌جا رسیده كه چگونه مشاركت بخش غیر دولتی را در توسعه‌ی اقتصادی مهیا كند؟ یعنی چگونه از انگیزه‌های به‌اصطلاح صددرصد سودجویانه‌ی شخصی، پلی بسازد به سوی منافع جمعی؟ این‌كه چگونه تناقض میان خودمختاری سرمایه‌داران و واگذاری امور به دست نامرئی بازار با مسئولیت دولت در تأمین و تدارك نیازهای اساسی همه‌ی طبقات اجتماعی و انسجام‌بخشی به اقتصاد ملی را حل و فصل كند؟

در حالی كه گمشده‌ی ذهنی من این بود كه چگونه بین مردم و پیشرفت و سازوكار اقتصادی ارتباط برقرار می‌شود، عزیزی از نسل اولی‌های انقلاب و پیش‌كسوتان مبارزه و جهاد، در مسیر مطالعات و پیگیری‌های میدانی‌ام قرار گرفت و زمینه‌ی آشنایی مرا با تجربه‌ای بزرگ و مغفول‌مانده فراهم ساخت؛ «جهادسازندگی» در دهه‌ی اول انقلاب. از اولین اسناد تاریخی كه نشانی‌اش را به من داد، بیانات امام خمینی رحمت‌ الله‌ علیه بود كه در همان ماه‌های اولیه پس از پیروزی انقلاب، برای تشكیل جهاد سازندگی فرمان داده بودند:

«این دیوار شیطانی بزرگ كه شكست، پشت آن دیوار خرابی‌های زیاد هست [...] ناچاریم كه به ملت متوجه بشویم برای سازندگی [...] و بحمدالله ملت ما راجع به سازندگی، این مهیابودن خودشان را اعلام كرده‌اند. دانشجوهای عزیز، متخصصین، مهندسین و بازاری، كشاورز، همه‌ی قشرهای ملت، داوطلب برای این است كه ایرانی كه به طور مخروبه به دست ما آمده است، بسازند. از این جهت، باید ما بگوییم یك جهادسازندگی [...] كه همه‌ی قشرهای ملت، زن و مرد، پیر و جوان، دانشگاهی و دانشجو، مهندسین و متخصصین، شهری و دهاتی، همه با هم باید تشریك مساعی كنند [...] ما دستمان را پیش ملت دراز می‌كنیم و از ملت می‌خواهیم كه همه در این نهضت شركت كنند [...] و البته مأمورین دولت در هرجا مردم با آنها تشریك مساعی كنند، تحت نظر اشخاص كارشناس، مأمورین دولت كارها را انجام بدهند و روحانیونی كه در همه‌جا در بلاد بحمدالله هستند، در این امر آنها هم تشریك مساعی كنند، نظارت كنند.»

این بود كه مسیر تحقیقاتم را با هدف آواربرداری از تجربه‌ی مغفول‌مانده‌ی جهاد سازندگی و الگوگیری از آن برای امروز بازسازی كردم. ضمن این‌كه از حدود چهار سال پیش - شروع دهه‌ی چهارم انقلاب - نام‌گذاری سال‌ها و تبیین رهبر معظم انقلاب از آنها، پاسخ معمای فوق‌الذكر را بیشتر برایم تشریح می‌كند.

از آن‌جا كه پاشنه‌ی اقتصاد نامیمون غرب بر مصرف‌زدگی به عنوان یك امر مقدس و خدشه‌ناپذیر استوار است، «اصلاح الگوی مصرف» هدف‌گیری شد. بنا بر این اصل كه در اسلام، كار ارزشمند است و نه پول، «كار مضاعف» مطرح گردید. وقتی كشور با برنامه‌ها و تهدیدات بیش از پیش اقتصادی دشمن مواجه شد، «جهاد اقتصادی» فرمان داده شد. زمانی كه جراحی ساختاری اقتصاد در محافل علمی و سیاست‌گذاری بر سر زبان‌ها افتاد و نیز ادامه‌ی خصمانه‌ی فشار اقتصادی، «تولید ملی» به عنوان خط مقدم جهاد اقتصادی گوشزد شد. حالا هم در این قائله‌ی جهاد اقتصادی كه هجوم واضح دشمن انكارناپذیر است، رهبر معظم انقلاب «حماسه‌ی اقتصادی» را مطالبه كرده‌اند. سازوكار چیست و دست‌یابی به این افق بلند، چه نقشه‌ای می‌طلبد؟

از جنس جهاد

«حماسه» اساساً در بطن جهاد متولد می‌شود. هیچ حماسه‌ای فارغ از هیچ جهادی قابل تصور نیست. این جهادگران هستند كه حماسه می‌آفرینند. حماسه‌سازی، امری خودبه‌خودی و غیر ارادی نیست كه از عهده‌ی هركسی برآید. دوراهی‌های بی‌شمار و تردیدها و افق‌های كوتاه و منافع مادی و امثال این‌ها نمی‌گذارد هركسی بتواند حماسه خلق كند. اما حماسه‌ساز جهاد اقتصادی كیست؟

الف) مقدمه و ضرورت بحث:

همه ما ايرانيان سالياني است كه به نامگذاري هر سال توسط مقام معظم رهبري خو كرده ايم. نامگذاري هر سال همچون نامگذاري كودكي است كه با تمام ويژگيهاي برآمده از فرهنگ خانواده كودك، نامي مناسب براي او برگزيده مي شود و تلاش مي شود تمام صفات و ويژگيهاي نام انتخابي براي كودك متحقق و متجلي گردد . چند سالي است كه اقتضاي خانواده بزرگ ايران، گام زدن در مسير اقتصادي است و نام اين كودك نوپاي تمدن ساز، بنا بر اقتضاي تاريخي خود اقتصادي است.

سال 1392 نيز به روال اين ساليان، نامي بر خود گرفته كه از يك جهت همنوا با نامهاي چند سال اخير و ازجهتي ديگر با آنها متفاوت است. امسال مقام معظم رهبري با ايجاد يك فضاي جديد سياسي، گفتمان تمام اقتصادي حركت انقلاب را به گفتمان اقتصادي - سياسي مبدل ساختند كه اين خود فرصتي براي باز خواني و باز سازي كلان گفتمان انقلاب اسلامي در مسير پيشرفت و عدالت است و اين تغيير را نه يك چرخش ساده كه در حد يك حماسه توصيف كردند.

سال 92 در يك نگاه ژرف انديش ممكن است سرآغاز يك رويداد حماسي بزرگتر باشد .حماسه اي كه شايد تمدن نوين ايران اسلامي را دستخوش حوادث خود سازد . هشت سال آينده اين سرزمين، سالهاي متفاوت با گذشته مي تواند باشد. در عرصه بين المللي، رودررويي يا تعامل نظام حاكم جهان با ايران، الگو گيري جنبش ها و جريانهاي اسلامي و غير اسلامي از ملت ايران در ايجاد يك تمدن همگرا و موضوعات عميق جهان همگي مي تواند در هشت سال آتي شكل جدي تري به خود گيرد.

 در بعد داخلي نيز علاوه بر تعيين رئيس جمهور - كه بر اساس تجربه معمول دوره هاي گذشته ، احتمالا دو دوره را تجربه خواهد نمود- ، شاهد حوادث ديگري نيز خواهد بود كه هريك در روند تحولات جاري نظام آثار غير قابل انكاري خواهد داشت. دوران نوزايي انقلاب با پالايش دروني سال88 از نيروهاي واگرا و تلاش ايشان براي بازگشت همراه با تغييرات كلان، عدم صورت بندي جديد نيروهاي انقلاب پس از فتنه 88 ،پايان دوره مسووليت يا به سن بازنشستگي رسيدن بخشي از نيروههاي اصيل انقلاب كه طي هشت سال آتي جاي خود را به نيروهاي جوان تر و زمام برخي امور حياتي كشور در سطوح عالي نظام را به آنان خواهند سپرد و تاثير گذاري جريان حاكم بر مديريت اجرايي كشور بر مجموعه اين تحولات(كه هريك نياز به تفصيل بيشتر دارد)، مقدماتي است كه ممكن است رهبر معظم انقلاب را براي برگزيدن نام حماسه براي رويداد سال 92 ترغيب نموده و دعوتي است از نيروهاي انقلاب تادر اين سالهاي آتي نقش حماسي خود را بار ديگر ايفا كنند.

خدا را شاکریم که مقام معظم رهبری (مدظله العالی) از نوروز سال 1378 تا کنون هر ساله برای نامگذاری سال از واژگان کارشناسی شده و خاصی استفاده می کنند، فلسفه این اقدام باعث جلب توجه بیشتر مردم و مسئولین به یک ارزش خاصی بوده که راهگشای کار مسئولان نظام و سمت و سوی حرکت پیشرفت کشور را بخوبی ترسیم می کند.

امسال رهبر معظم انقلاب، سال جدید را با عنوان سال « حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی » نامگذاری نمودند.در این نوشتار ابتدا تعریفی از حماسه ارایه می شود و سپس به عوامل موثر در موفقیت در سال حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی اشاره می گردد.

تعریف حماسه:

حماسه (epic) در لغت به معنای دلاوری و شجاعت است، حماسه گونه ای از متون وضعی است که به توصیف اعمال پهلوانی و یا افتخارات و بزرگی های قومی یا فردی می پردازد. در حماسه سخن از جنگها و  مبارزاتی است که یک ملت برای ادامه حیات و یا استقلال و شکست توطئه های دشمن  خود انجام داده است.از این رو حماسه هر ملتی نمایانگر آرمانهای آن ملت است.