تجمع بزرگ لبیک یا حسین عصر دیروز سه شنبه مصادف با دوم ماه محرم سالروز ورود امام حسین (ع) به سرزمین کربلا، در محل امامزاده سید عباس(ع) برگزار شد.

ماه محرم که ایام عزاداری سید و سالار شهیدان امام حسین(ع) و اصحاب ایشان است، همواره مورد توجه امامان معصوم(ع) قرار داشت و شیعیان و محبان اهل بیت عصمت و طهارت(ع) این سیره را نسل به نسل ادامه دادند تا جایی که عزاداری بر مصیبت امام حسین(ع) و سایر اهل عترت(ع) جزئی از فرهنگ شیعیان شد.

طبق روایات موجود که همگی روایات قابل اعتمادی هستند(حدود 38 روایت)، بکاء(گریه کردن) بر حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و یاران باوفایش  اجر و ثواب و آثار فراوانی همانند آمرزش گناهان و داخل شدن در بهشت را به دنبال دارد طوری که خداوند متعال خود ضامن آن شده است حتی تا جایی که پیامبر اکرم و امامان علیهم السّلام کسی را که آمادگی گریه کردن ندارد، به تباکی (خود را به شکل گریه درآوردن) دعوت کرده اند و همین بکاء و تباکی است که تمامی عزاداری ها و سینه زنی ها و زنجیرزنی ها و سایر آداب و رسوم عقلایی ما باید بدانجا ختم شوند و ارزش پیدا کنند. این بکاء و تباکی مصداق تولّی و تبرّی و تعظیم شعائر الهی هم محسوب می شود و همچنین نوعی احترام به آنها و تجلیل از رشادتها و فداکاریهای آنها هم هست و این گریه کردن بر مصائب روز عاشورا، دلیلی بر وجود انسانیت، وجدانی بیدار و قلبی نرم و مهربان است که با برانگیختن عواطف انسانی، اثرات شگرفی را سبب می شود لذا چنین گریه کردنی که رسواگر طاغوتیان و ستمگران است،  نوعی اعلان جنگ عاطفی بر ضد دشمنان مکتب محسوب می گردد. به عنوان نمونه و تبرّک، یک روایت از حضرت امام صادق(ع) نقل می کنیم:

همه ساله با آغاز دهه اول محرم حال و هوایی خاص در جای جای کشور پهناور اسلامی ایران به وجود می آید و علاوه بر عزاداری آیین های ویژه ای در بعضی از شهرها و روستاها در ماه محرم برگزار می شود.

مراسم سوگواری و عزاداری حضرت ارباب حسین جان علیه السلام امسال نیز طبق روال همه ساله توسط خادمان هیئت حسین جان برگزار می‌شود.
این مراسم از شب اول تا شب دوازدهم محرم الحرام برابر با چهارشنبه بیست و دوم مهر تا دوشنبه 4 آبان از ساعت 21 به نشانی چهارراه باسکول به سمت میدان خرمشهر، نبش بلوار استقلال (روبری منبع آب)برپا خواهد بود.

سابقهٔ سوگواری و برپایی عزاداری برای حسین بن علی به اولین روزهای بعد از عاشورا، در محرم سال ۶۱ هجری می‌رسد.اولین مراسم سوگواری را زینب خواهر حسین در زندان برگزار کرد. همچنین دختر سه ساله ی حسین، رقیه، در زندان اغلب برای پدرش گریه می کرد تا اینکه دستور دادند سر بریده ی پدر را به حضورش ببرند که این عمل باعث مرگ دختر شد. مرگ رقیه باعث بلوایی در شام شد که عاقبت یزید مصلحت دید اسرای کربلا را آزاد کرده آنها را به مدینه بفرستد.