امام علی(ع) به تولید کنندگان و کشاورزان عنایت ویژه‏ای داشت. امام صادق(ع) در این باره می‏فرماید: «کان امیرالمؤمنین یکتب و یوصی بفلّاحین خیراً؛¹⁰ امیرمؤمنان همیشه به عمال و کارمندانشان سفارش کشاورزان را می‏نمود.»

امام موسی کاظم(ع) از کشاورزان و تولید کنندگان مدینه زیاد حمایت می‏کرد، شخصی می‏گوید: در نزدیکی مدینه صیفی کاری داشتم. موقعی که فصل برداشت محصول نزدیک می‏شد، ملخ‏ها آن را نابود کردند. من خرج مزرعه را با پول دو شتر بده کار بودم. نشسته بودم و فکر می‏کردم. ناگهان امام موسی بن جعفر(ع) را دیدم که در حال عبور از آنجا بود و مرا دید، فرمود: چرا ناراحتی؟ عرض کردم: به خاطر این که ملخ‏ها کشاورزی مرا نابود کرده‏اند.

حضرت فرمود: چه قدر ضرر کرده‏ای؟ عرض کردم: یک صد و بیست دینار با پول دو شتر. حضرت به غلام خود فرمود: یک صد و پنجاه دینار به او بده سی دینار سود به اضافه اصل مخارج و دو شتر هم به وی تحویل بده!امام سجاد(ع) در شب‏های تاریک از خانه خارج می‏شد و انبانی را که در آن کیسه‏ های درهم و دینار بود بر دوش خویش حمل می‏کرد و بر در خانه فقرا می‏آورد و به آنان می‏بخشید. زمانی که آن حضرت به شهادت رسید و آن عطایا به مردم نرسید، تازه متوجه شدند که آورنده آن بخشش‏ها امام سجاد(ع) بوده است.

آن مرد می‏گوید: وقتی این کمک را تحویل گرفتم، عرض کردم: وارد زمین من شوید و در حق من دعا کنید. حضرت وارد زمین شد و دعا کرد، سپس از رسول خدا(ص) نقل کرد و فرمود: از بازماندگان مشکلات محکم نگه داری کنید.³