حضرت صادق (ع) فرمود: هنگامى كه فاطمه بنت اسد مادر اميرالمؤ منين (ع) از دنيا رفت ، على (ع) (با حالتى كه غم و اندوه كاملا در رخسارش ديده مى شد) خدمت پيغمبر (ص) آمد آن جناب فرمود: چه شده ؟ عرض كرد: مادرم از دنيا رفت .
پيغمبر (ص) فرمود: مادر من از دنيا رفته ، شروع به گريه كرد و همى پيوسته مى گفت مادر جان ! پيراهن و رداى خود را به على (ع) داد، فرمود: با اينها او را كفن كنيد وقتى فارغ شديد مرا نيز اطلاع دهيد. جنازه را كه به مدفن آوردند، پيغمبر (ص) بر او نمازى گذاشت كه بر احدى قبل از او و بعد از او چنين نمازى نخواند. آنگاه در قبر فاطمه داخل شد و در آن جا خوابيد، پس ‍ از دفن فرمود: فاطمه ! جواب داد: لبيك يا رسول اللّه (ص).
پرسيد: آن چه پروردگارت وعده داده بود درست يافتى ؟
جواب داد: بلى ، خدا شما را بهترين پاداش عنايت كند. پيغمبر (ص) در ميان قبر فاطمه بنت اسد مناجاتى طولانى كرد.
همين كه خارج شد، سؤ ال كردند: عملى كه با جنازه فاطمه كرديد از خوابيدن در قبر و كفن نمودن با لباس خود و نماز طولانى و راز و نياز دراز با احدى اين كار را نكرديد؟
فرمود: آرى اين كه لباس خودم را كفنش قرار دادم ، براى آن بود، كه روزى كيفيت محشور شدن مردم را در قيامت برايش شرح مى دادم . بسيار متاءثر شده ، گفت : آه ! واى به من ، به لباس خود كفنش كردم و در نماز از خدا خواستم كه آنها كهنه نشود تا همان طور در قيامت محشور گردد و داخل بهشت شود خداوند پذيرفت .
اين كه داخل قبرش شدم به واسطه آن بود كه روزى به او گفتم ، وقتى ميت را در قبر مى گذارند دو ملك (نكير و منكر) از او سؤ ال خواهند نمود.
گفت : آه ! به خدا پناه مى برم از چنين روزى ، در قبرش خوابيدم و پيوسته از خدا درخواست كردم تا درى از بهشت براى او باز شد و وارد باغستانى از باغ هاى بهشت گرديد.
ابوبصير گفت : از حضرت صادق (ع) شيندم . مى فرمود: وقتى رقيه دختر پيغمبر (ص) از دنيا رفت ، حضرت رسول بر فراز قبر او ايستاده و دست هاى خود را به طرف آسمان بلند نموده ، شروع به اشك ريختن كرد. عرض ‍ كردند: يا رسول اللّه به سوى آسمان دست بلند نموده گريه كرديد براى چه بود؟
فقال انّى ساءلت ربى ان يهب لى رقية من ضغطة القبر از خدا درخواست كردم دخترم رقيه را از فشار قبر به من ببخشد

نرم افزار سوگ امام علی