هر مرتبه پیروز مراحل شدهاند
هر مرتبه حلّال مسائل شدهاند
با اذن ولی دولت و ملت اینبار
یکپارچه همزبان و همدل شدهاند
همدلی و همزبانی پند توست
دولت وملت همه پابست توست
چون که فرمودی شعار سال نو
چشم آقا هستی ام از هست توست
ما برای رهبر خود جانفشانی می کنیم
کشور خود را غریق مهربانی می کنیم
پس همیشه در کنار دولت خدمتگزار
با بصیرت "همدلی و هم زبانی" می کنیم
ما قطره ای از زلال ملت هستیم
ما اهل صفا و با محبت هستیم
آقای عزیزمان ! خیالت راحت
ما همدل و هم زبان دولت هستیم
بي نيازيم از جهان چون بهر زهرا سائليم
ما مطيع امر رهبر بر کلامش قائليم
زائرين اربعينيمو کنار دولتيم
چشم اي سيد علي ما همزبان و همدليم
امسال سال عشق سال مهربانیست
هرچند قد نوبهار ما کمانیست
سید علی سرمشق ما را داد،تکلیف
ملت و دولت،همدلی با همزبانیست
سال دولت سال ملت این شعار رهبراست
همدلی و همزبانی هم شعاری دیگر است
هرکسی از نائب المهدی نماید پیروی
شک ندارم مورد تأئید حی داور است
به فراخور رویدادهایی که در سال های مختلف رخ می داد نام سال ها به آن رویداد سیاسی شناخته می شد و یا برداشتی از آن در نام سال قرار می گرفت تا همواره در خاطره ها یادآوری شود.
عام الفیل که سال حمله سپاه ابرهه به مکه و شکست آنان بود یکی از این نمونه هاست. همچنین پیامبر نیز در برخی از رویدادها این نام گذاری برای زمان ها را مورد توجه قرار داده اند. در جریان انتصاب حضرت علی(ع) به جانشینی خود نیز با استفاده از عنوان روز غدیر خم در سخنان خود به جای تاریخ قمری آن سعی در برجسته سازی مفهوم شکل گرفته در آن بستر زمانی را داشتند. پس از آن نیز این زمان ها به همان نام ها شناخته می شد تا تکرار آن یک مفهوم سیاسی اجتماعی را تداعی کند.
این سنت در سال های پس از پیروزی انقلاب اسلامی توسط رهبر معظم انقلاب پایه گذاشته شد و تقریبا از سال 73 بود که این نام گذاری برای سال ها آغاز شد. توجه به اهمیت موضوعات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در سال های مختلف باعث می شد تا عنوانی برای سال ها از سوی ایشان مشخص شود و از این رهگذر تلنگری جدی برای نظر به غفلت های مسئولان و مردم در این حوزه ها وارد شود.
نام گذاری سال 94 نیز از همین جهت قابل توجه است. هرچند نام گذاری سال های مختلف و عنوان های طرح شده فقط در یک بازه زمانی مورد نظر نبوده، اما طبیعی است که طرح آن ها در یک سال مشخص نشان از اهمیت یافتن موضوعات در یک برهه زمانی خاص خواهد بود. امسال نیز در چارچوب همین سنت سیاسی، نامگذاری سال به نام «دولت، ملت، همدلی و همزبانی» عنوانی بود که از سوی همه گروه های سیاسی مورد توجه قرار گرفت. این نام برای سال 94 حاوی پیام هایی است که درباره آن سخن بسیار است، اما در یک جمله کوتاه می توان گفت این نام گذاری برای حوزه ضعیف و بیمار فعالیت های سیاسی کشور حکم دارویی تقویتی و درمانی دارد.
تاریخ همدلی های پیروزمندانه
نباید از یاد برد که این همدلی و همزبانی دولت و ملت بود که در مهم ترین رخداد سیاسی کشور ما در دهه نخست انقلاب اسلامی توانست ایران اسلامی را از آزمون بزرگ دفاع مقدس سربلند بیرون آورد. از نگاه کارشناسان نظامی و سیاسی، نظام و دولت تازه جان گرفته جمهوری اسلامی ایران با هیچ منطقی نمی توانست در برابر هجوم کشورهای مختلف و مخالف آن در قالب حمله رژیم بعث دوام بیاورد. نقش بی بدیل مردم در همدلی با دولت در مشکلات ایجاد شده در آن برهه زمانی، درسی را در تاریخ جمهوری اسلامی به همه کارگزاران نظام داد تا فراموش نکنند که «وقتی کار به دست مردم سپرده شد آن وقت به سامان خواهد رسید» علاوه بر این همدلی حضور عملی مردم در این عرصه بود که توان کشور را برای دفاع در همه حوزه های نظامی، سیاسی، اجتماعی و حتی اقتصادی افزایش داد.
اگر دقیق تر به رویداد های این دهه از تاریخ انقلاب اسلامی نگاه کنیم علاوه بر دفاع مقدس، رویدادهایی مانند قبول قطعنامه و شروع جریان سازندگی نیز با همین همدلی و همزبانی از سوی مردم بود که با کمترین هزینه های سیاسی اجتماعی به وقوع پیوست.
پس از آن تداوم جریان سازندگی کشور به نوعی مدیون همدلی های مردم است که در شرایط دشوار اقتصادی توانستند با صبر و بردباری الگوهای جهادی عرصه سازندگی را با حضور سازمان یافته خود شکل دهند. توجه به دغدغه های بخشی از مردم در دوره استقرار دولت اصلاحات نیز نمودی دیگر از تحقق این شعار است. توسعه سیاسی با گسترش زمینه های آزادی مدنی تابلویی بود که دولت اصلاحات پیش و پس از استقرار به مردم نشان داد و سعی کرد با تحقق آن ظرفیت های مردمی را به عنوان پشتوانه فعالیت های سیاسی اجتماعی خود جلب کند. شروع مذاکرات هسته ای و تعامل ایران با کشورهای دیگر و سازمان های بین المللی حلقه های همدلی و همزبانی ملت و دولت را تکمیل می کرد تا این که برخی غفلت ها در حوزه های داخلی موجب شد مردم گفتمان دولت نهم و دهم را با ادبیاتی نزدیک به لایه های مردمی راهی پاستور کنند.
نباید فراموش کرد که احساس همدلی که از سوی دولت به مردم دست داده بود مهم ترین سرمایه این دولت برای پیشبرد برنامه های خود بود. این همدلی که در الگوهای برخورد دولت با مردم همچون سفرهای استانی و دیدارهای مردمی رئیس جمهور منتخب نمود می یافت سرمایه اجتماعی دولت را افزایش داد و موجب شد دولت نهم در عرصه داخلی و بین المللی توفیقات مناسبی کسب کند.
آسیب هایی که در دولت دهم به این همدلی و همزبانی دولت و ملت وارد شد فارغ از ریشه های آن ، دورانی را رقم زد که با مخاطرات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی فراوانی همراه شد. هرچند عوامل بسیاری را می توان برای مشکلات ایجاد شده در حوزه های مختلف در دهه های پس از پیروزی انقلاب اسلامی برشمرد، اما این گزاره غیر قابل انکار است که همه آن ها با همدلی و همزبانی دولت و ملت قابل حل بوده اند. درست زمان هایی کشور دچار مشکلات شده است که این وحدت زبانی و رفتاری دچار خدشه شده است.
نقد مشفقانه و حمایت خردمندانه
سال پیش رو از آن جهت که یکی از مهم ترین دوره های روابط بین المللی در تاریخ جمهوری اسلامی است دولت نیازمند همدلی بیشتری از سوی مردم است. همه گروه های سیاسی این نکته را پذیرفته اند که موفقیت در مذاکرات وابستگی بسیاری به پشتوانه مردمی و حمایت های گروه های سیاسی دارد. همدلی و همزبانی در ادبیات سیاسی مردم و گروه های سیاسی در سال 94 فارغ از نتیجه مذاکرات می تواند در صورت بروز هررویدادی در روابط خارجی موجب عبور سالم کشور از گردنه های پیش رو شود.
طرح هایی که دولت برای اجرا در سال جدید در نظر گرفته است می تواند تبعات سیاسی و اجتماعی متفاوتی داشته باشد. تلاش برخی در خارج از ایران بر عمیق تر شدن شکاف های میان دولت و ملت بوده است. این خط سیاسی اواخر سال پیش تقویت می شد و این احساس خطر، باوجود نام گذاری سال 94 همچنان احساس می شود. تدبیر رهبر معظم انقلاب برای دفع این خطر به دولت کمک شایانی کرد و راهنمایی های مهمی نیز در سخنرانی نوروزی رهبری برای دولتمردان وجود داشت. از توجه به منتقدان گرفته تا تلاش برای رفع مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم همه و همه می تواند این همدلی و همزبانی را تقویت کند.
رئیس جمهور نیز در نامه ای که به رهبری نوشت بر نکاتی در این زمینه تاکید کرد که اگر از سوی دولت نیز مورد توجه قرار گیرد می تواند زمینه های تحقق بیشتر عنوان سال را فراهم سازد. روحانی در این نامه از استقبال دولت از نقد مشفقانه و حمایت خردمندانه سخن گفته است و به نظر می رسد همین دو محور می تواند ضامن تحقق اهداف امسال باشد. البته دولت باید توجه داشته باشد که صبوری در برابر انتقادات هرچند در ظاهر مشفقانه نیز نباشد اصلی است که در توصیه های رهبری به این دولت نیز بدان توجه شده است.
آغاز راه کجاست؟
آن چه در صحبت های انجام شده درباره نامگذاری سال 94 تا کنون مورد توجه جدی نبوده است این که تحقق شعار امسال از دولت آغاز می شود و با نقش آفرینی مردم تکمیل خواهد شد. همانگونه که مقام معظم رهبری در سخنان خود اشاره کردند: «دولت کارگزار ملت، و ملت کارفرمای دولت است، و هر چه همکاری دولت و ملت بیشتر باشد، کارها بهتر پیش خواهد رفت» آغاز راه تحقق عنوان سال جاری از رویکردهای دولت شروع می شود و آن گاه ملت نیز در قالب گروه های سیاسی اجتماعی می تواند این پروسه را تکمیل کند تا کشور از این پیچ تاریخی عبور نماید.
اگر به دقت به رویدادهای سیاسی اتفاق افتاده از ابتدای استقرار دولت یازدهم نگاه کنیم این آسیب از سوی برخی جریان های خارجی و حتی داخلی تقویت شده است تا شکاف میان دولت و ملت کشور را در دسترسی به اهداف خود ناکام گذارد. این دقت نظر به ما نشان خواهد داد که تنها زمانی این تهدیدها بی اثر بوده اند که دولت توانسته است همدلی مردم را جلب کند و مردم نیز با همزبانی در این مسیر به دولت و کشور برای فایق آمدن بر مشکلات کمک کرده اند.
ما سیاست خارجی خودمان را مبتنی کردیم بر دوستی و برادری و ارتباط با همهی کشورهای مسلمان و کشورهای منطقه از همسایه و غیر همسایه؛ این سیاست ما است؛ ما همینجور هم عمل کردیم، همینجور هم در آینده عمل خواهیم کرد. امروز بحمدالله ملّت ایران این بصیرت، این آگاهی، این معرفت والا را یافته است که بداند مصلحت آیندهی کشورش بستگی دارد به اتّحاد اسلامی، با ملّتهای مسلمان و با کشورهای دیگر. البتّه تلاش میکنند کسانی، کوشش میکنند، سعی میکنند، اختلال ایجاد کنند، بدبینی ایجاد کنند، وسوسه بکنند لکن ملّت بحمدالله این را ملّت ما امروز فهمیده است. این فریاد امام بزرگوار ما - از قبل از پیروزی انقلاب، بعد هم از آغاز تشکیل نظام اسلامی به مسئلهی وحدت - کار خود را کرد، مردم ما آگاه شدند؛ این وظیفهی همه است. امروز باید همهی مسلمانان در اقصینقاط عالم، به امّت اسلامی بیندیشند، به وحدت اسلامی بیندیشند؛ اگر ما به امّت اسلامی فکر کردیم، منافع کشورهایمان هم تأمین خواهد شد. مصلحت دشمن این است که ما را از هم جدا کند، به یک کشور حمله کند، از کشور دیگری یارگیری کند؛ مصلحت دشمن در این است، ما نباید بگذاریم. دشمن کیست؟ دشمن، سرمایهداری آمریکا و استکبار جهانی است که امروز در رأس آن، آمریکا و صهیونیستهایند - عناصر صهیونیست - که دولت صهیونیست در فلسطین اشغالی هم یک بخشی از آن مجموعهی خطرناک و آن سرطان مهلکی است که صهیونیستها در دنیا بهوجود آوردند. در مقابل اینها بایستی ایستاد، درمقابل اینها بایستی به اسلام مراجعه کرد، به متون قرآن مراجعه کرد.۱۳۹۳/۱۰/۱۹
قدرت ایمان ملت بود که با دست خدا یک سلطنت ۲۵۰۰ ساله را از ریشه کند/رمز موفقیت همین وحدت اقشار و وحدت کلمه بود
جماران:آنچه در پی میآید گزیدهای است از دیدگاههای حضرت امام خمینی(س) درباره عوامل و زمینههایی که عامل انگیزش عمومیو قیام همگانی مردم مسلمان ایران برای سرنگونی رژیم ستمشاهی و استقرار نظام اسلامی گردید. حضرت امام در این نگرش بیش از هر چیز به نقش محوری و مبنایی توجه و عنایت و مساعدت الهی و ایمان زلال مردم و پایبندی آنان به تعالیم اسلام و فضایل و ارزشهای والای نهفته در دین مبین حق نظر میگسترند و آن را زیر ساخت حرکت الهی مردم و خاستگاه انقلاب و نظامی اسلامی معرفی مینمایند.
۱- الهی بودن: این دست خداست؛ هیچ قدرتى نمى تواند در ظرفِ- الان مى شود گفت- یک سال و چند ماه، یک سال و چقدر[این تحول را پدید آورد] براى اینکه قبلش یک قدرى همین طور تدریجى بود کار، و باز خروجى نکرده بود، در ظرف یک سال و چند ماه آن تحول و تغییرى که در مملکت ما و در ملت ما حاصل شده است، که راه صدها ساله رفته، یعنى ۲۵۰۰ سال را زیر پا گذاشته و مالیده، این نمى شود که با دست زید و عَمْرو باشد. هیچ نمى شود گفت روحانیون این کار را کرده اند؛ نمى شود گفت مردم بازار این کار را [کرده اند]؛ خیر، دست خداست و از متن ملت جوشیده است این [انقلاب ] به امر خدا. و لهذا امیدبخش است. این الهى است؛ امیدبخش است.
۲- قدرت و بیداری مردم: امام: ما اتکاى به ملت و قدرت ملت داریم. هیچ ملتى را بعد از آنکه بیدار شدند و به جنبش در آمدند، کسى نمى تواند از آن راهى که دارند منحرف کند. و هیچ قدرتى نمى تواند یک ملت را سرکوب نماید. البته قدرتها مى توانند بریزند و در یک مملکتى قتل عام کنند و لکن نمى توانند ملت را از خواستى که دارند منحرف کنند و ملت ما به آن مرحله رسیده است که تمام اقشار قیام ضد رژیم و ضد ظلم کرده اند. ابر قدرتها نمى توانند این قیام را بشکنند و به علاوه ملت ایران مطلبى را خواهانند که تمام مردم جهان با این درخواست متفق القول است و آن آزادى و استقلال است و ابرقدرتها نمى توانند در برابر عواطف تمامى مردم جهان، [خواسته هاى خود را] تحمیل کنند. و امید ما این است براى اینکه حرفمان حق، و مردم هم همه قیام کرده اند، بر تمام قدرتها غلبه مى کنند.
۳- تکیه بر مستضعفین: به نظر من بیشتر انقلابیون واقعى؛ یعنى آنها که نیروى عظیم و کوبنده این انقلاب بودند، مردم غیرمرفه بودند؛ کسانى که بیشترین کشته ها را دادند و با نیروى ایمان واقعى و اعتقاد راسخ؛ باعث پیروزى انقلاب شدند همان کسانى بودند که به هیچ وجه اشرافى و مرفه نبودند و از طبقه پابرهنه بودند. این یک مطلبى است که براى ما و بر هیچ کس پوشیده نیست که آن طبقه اى که این نهضت را به ثمر رساندند، آن طبقه محروم، از زن و مرد بود. اینهایى که در خیابانها ریختند و با صداى «اللَّه اکبر» و با مشت فشرده و با ایمان، اعتنا به قدرتهاى شیطانى نکردند همین زنهاى محترم و مردهاى عزیز محترم بودند که از طبقه محروم در آن رژیم بودند. اینها بودند که توانستند این قدرت شیطانى را بشکنند و این سد را خرد کنند و اینها هستند که از این به بعد باز تکلیف دارند؛ یعنى همه تکلیف داریم.
۴- وحدت کلمه رمز پیروزی: ما باید از همه طبقات ملت تشکر کنیم که این پیروزى تا اینجا به واسطه وحدت کلمه بوده است. وحدت کلمه مسلمین- همه، وحدت کلمه اقلیتهاى مذهبى با مسلمین، وحدت دانشگاه و مدرسه علمى، وحدت طبقه روحانى و جناح سیاسى. باید همه این رمز را بفهمیم که وحدت کلمه رمز پیروزى است؛ و این رمز پیروزى را از دست ندهیم و- خداى نخواسته- شیاطین بین صفوف شما تفرقه نیندازند. بى تردید رمز بقاى انقلاب اسلامى همان رمز پیروزى است؛ و رمز پیروزى را ملت مى داند و نسلهاى آینده در تاریخ خواهند خواند که دو رکن اصلى آن: انگیزه الهى و مقصد عالى حکومت اسلامى؛ و اجتماع ملت در سراسر کشور با وحدت کلمه براى همان انگیزه و مقصد. ما در این نهضت اخیر آنچه را که مى توانم بگویم بهترین ثمرات این نهضت است، این وحدتى [است ] که حاصل شد بین قشرهاى مختلف. دانشگاهى به روحانیین نزدیک شد، روحانیین به آنها نزدیک شدند، بازارى با همه اینها نزدیک شد، دهقان با همه اینها نزدیک شد. و شما الان مى بینید که در سرتاسر ایران تمام طبقات با هم همفکر و هم عقیده و یکصدا جمهورى اسلامى را مى خواهند و رمز موفقیت ما، که قدرتهاى بزرگِ دنیا را عقب نشاند و یک قدرت شیطانى مثل قدرت خاندان پهلوى را فرو ریخت، این رمز موفقیت همین وحدت اقشار و وحدت کلمه بود. اگر بنا بود که قشر روحانى تنها مى خواست به جنگ اینها برود خفه مى کردند او را؛ نویسنده مى خواست به جنگ آنها برود آنها را از بین مى بردند؛ دانشگاهى مى خواست این کار را بکند نمى توانست؛ بازار مى خواست این کار را تنها بکند نمى شد؛ دهقان مى خواست بکند نمى شد. اینکه همه چیز را ما به دست آوردیم، و ان شاء اللَّه بعد هم به دست مى آوریم، این براى همین پیوستگى است که بین اقشار ملت حاصل شد. و ما باید این همبستگى را نگه داریم.
۵- تحول روحی: این تحول روحى اعجاب آور است. این تحول روحى باعث شد که این پیروزى از براى ملت ما حاصل شد. دعا کنید که خداوند این تحول را در همه ملتهاى اسلام و مستضعفین پیش بیاورد، و خداى تبارک و تعالى مقدر فرماید که همه متحول بشویم. این تحول روحى و این انقلاب اسلامى تحفه اى است که خداى تبارک و تعالى از عالم بالا براى ملت ما به هدیه فرستاد و ما باید شکر خداى تبارک و تعالى را بکنیم؛ و از عهده شکر بر نمى آییم. من باید شکر این نعمت را و شکر این رحمت را و شکر این محنتها را که ملت ایران کشیدند، شکر اینها را بکنم؛ و من از عهده برنمى آیم. آنها بودند که همه کارها را انجام دادند، و خدا بود که اینها را مؤید کرد. و قدرت خدا و قدرت ایمان ملت که در این اواخر شکوفایى پیدا کرد، این قدرت بود که با دست خدا یک سلطنت ۲۵۰۰ ساله را از ریشه کند؛ در صورتى که پشت سر او آمریکا ایستاده بود، شوروى هم سِرّاً بود، و چین هم بود، انگلستان هم بود؛ تمام ابرقدرتها پشت سر او ایستاده بودند. و آن هم داراى همه سلاحهاى مدرن بود و ملت ما دست خالى بود؛ تفنگ هم نداشت، هیچ نداشت! لکن قدرت ایمان بود، قدرت خدا بود. این تعجب ندارد که خداى تبارک و تعالى مقدر بفرماید یک ملتى که هیچ ندارد، هیچ سلاح ندارد، همین سلاح ایمان دارد، بر همه قدرتها غلبه بکند.
۶- شهادت طلبی: برادران من! عزیزان من! این رمز را از دست ندهید: رمز توجه به خدا، رمز توجه به اسلام. شهادت براى مُسْلم، براى مؤمن سعادت است؛ جوانهاى ما شهادت را سعادت مى دانند؛ این رمز پیروزى است.
