بي ترديد دعا کردن براي آن بزرگوار، نصرت و ياري اوست، چون يکي از انواع نصرت، ياري کردن به زبان است، و دعا براي آن حضرت يکي از اقسام ياري کردن به زبان است. قرآن مجيد مي فرمايد: و اذا حييتم بتحيه فحيوا باحسن منها او ردوها... (1) .
و هر گاه محبت و ستايش شديد، به بهتر يا نظير آن جواب دهيد... در تفسير علي بن ابراهيم قمي ذيل آيه شريفه مي گويد:
سلام و کارهاي نيک ديگر. (2) .
پر واضح است که دعا از بهترين انواع نيکي است، پس اگر مومن براي مولاي خود خالصانه دعا کند، مولايش نيز براي او دعا مي کند، و دعاي آن بزرگوار کليد همه خيرات و برکات و فلاح و رستگاري است. شاهد و مويد اين مدعا روايت ذيل است: جمعي از اهالي اصفهان از جمله ابوالعباس احمد بن النصر و ابوجعفر محمد بن علويه نقل کردند که: شخصي به نام عبدالرحمن در اصفهان ساکن بود که شيعه بود. از او پرسيدند: چرا به امامت حضرت امام علي النقي عليه السلام معتقد شدي؟ گفت: چيزي ديدم که سبب اعتقاد محکم من شد. من مردي فقير بودم و زبان و جرات داشتم. در يکي از سالها اهل اصفهان مرا از شهر بيرون کردند، من با جمعي ديگر براي شکايت به دربار متوکل رفتيم. در حالي که در دربار او بوديم، دستوري از او صادر شد که علي بن محمد بن الرضا عليه السلام را حاضر کنند. به يکي از حاضران گفتم: اين مرد کيست که دستور احضارش داده شده؟. گفت: او مردي علوي است که رافضيان معتقد به امامتش هستند. سپس گفت: چنين مي دانم که متوکل او را براي کشتن حاضر مي کند. گفتم: از اينجا
نمي روم تا اين مرد را ببينم که چگونه شخصي است. (3) .
به سایت ما خوش آمدید . امیدوارم لحظات خوشی را درسایت ما سپری نمایید .