ساقی می نابم ده دیوانه و مستم كن

دیوانه دیوانه زنجیر به دستم كن

 هر دم بده پیمانه با ساغر جانانه

بی خود زخودم بنما بی هیچ زهستم كن

جان را چه كنــم دیگر جانانه به بر دارم

زن شعله به این جان و بی پای و بستم كن

انداز تو جانم را اندر خم می ســاقی

هفت غسل بده آن راپاك ازهمه پستم كن

هی به تن ، حال ِ دل ِ زار نبینی چه نشست

گفتمش خیز به پا موسم ِ حج ، چون دگران

خانه را سیر تماشا ، دلِ معشوقه پرست

تن سبک سر ، من و این راه چه دشوار و دراز

کی بلد هیچ مناسک که به دستور شده ست

دل شتابان ، ز چه دشوار مبادا به هراس

پیچ و خم نیست ، چه هموار نه بالاش نه پست

اول ِ کار به نیّت ، که من اش خوب و روان

داند او حرف و سخن های من از روز الست

رختِ احرام چه خوب است تن آلوده چرا

هر چه پیرایه رها ، خویشتن از بوده و هست

لب به لبیک عجب حال و هوا از سر لطف

         عید قربان آمد و باز آ که قربانت شوم

        همچو اسماعیل به فرمان خدا رامت شوم

      حاجیان اندر دیار کعبه گشتند مهمان

       میزبان من بیا تا من که مهمانت شوم

          عید قربان است و هر که میدهد قربانی اش

       آرزو دارم که قربانی قربانت شوم

           عید روزه رفت و عید قربان، میرسد نوروز هم

          روز نوروز میرسی تا سبزی خوانت شوم

           باغبان از شوق گلبن میرود در خواب مست

         گلشن باغم بیا تا مست مستانت شوم

           دشت ها پر لاله و باغها پر سنبل شده

           تا به کی خواهی که مجنون بیابانت شوم