.jpg /_WebsiteData/Article/ArticleImages/1/1388/Azar/Rasekhoon1.jpg)
>
دریافت کد صلوات شماردر زبان عربی «امیر» به معنی فرمانده، سلطان و رهبر است. بعد از اسلام، كسانی را كه از سوی رسول خدا صلی الله علیه و آله و خلفا به فرماندهی ماموریت‌های جنگی منصوب می‌شدند «امیر» می‌نامیدند. اما عنوان «امیرالمومنین» به معنی خلیفه و فرمانده كل قوای اسلام و پیشوای مومنان است.
به اعتقاد علمای شیعه، «امیرالمومنین» عنوانی است كه خدای تعالی به امام علی بن ابی طالب علیه السلام داده و هیچ كس دیگر، چه قبل و چه بعد از او، برازنده این لقب نیست.
(به ادامه مطلب مراجعه فرمایید)
خداوند آیه اكمال دین و اتمام نعمت را بنا بر محكم ترین روایات كتب شیعه و سنّى، و اقرار هزاران دانشمند و اهل علم، و خداوندان درایت و روایت به همین خاطر نازل كرد، كه مردمان تا روز قیامت بدانند دیندارى بدون قبول ولایت و سرپرستى و دلالت و راهنمایى امام على علیه السلام، كارى ناقص و ناتمام بوده، و این گونه دیندارى مورد رضاى حق نیست، و دین بدون امام على علیه السلام قدرت این را ندارد كه صاحبش را به رضایت و جنّت خدا برساند.
(به ادامه مطلب مراجعه فرمایید)
همانگونه که بر اساس روایات پذیرفتن ولایت امیرالمۆمنین علی علیه السّلام دارای ثمرات و نتایج بسیاری است که موجب سعادت انسان خواهد شد. در مقابل نپذیرفتن ولایت حضرت نیز دارای عواقب شوم در دنیا و آخرت است. در این مقاله تنها چند نمونه از نتایج، اما مهمترین نتایج پذیرا نبودن ولایت آمده است.
ابوبصیر از حضرت صادق علیه السّلام نقل كرد كه در تفسیر آیه «فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ»؛ فرمود: اى گروهى كه تكذیب كردید موقعى كه امر پروردگار را در مورد ولایت علی و ائمه علیهم السّلام بعد از او به شما رساندم خواهید فهمید چه كسی در گمراهى آشكار است. چنین نازل گردید و در آیه «إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا» فرمود: اگر تغییر دهید جریان را و برگردید از آنچه مأموریت دارید «فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِیراً»؛ خداوند به آنچه انجام مىدهید مطلع است.(1)
(به ادامه مطلب مراجعه فرمایید)
یکی از اشکالاتی که گاهی از اوقات به ذهن افراد سطحی و کم سواد از سنی و شیعه می رسد این است که چرا نام مولا بصراحت در قرآن به کار نرفته علی رغم این همه قرابت که با رسول خدا صلی الله علیه و آله و بلکه با خود خدا داشته است و علی رغم ادعای شیعه در مورد اهمیت مسئله امامت؟!
حتی کار به جائی رسیده که بعض جهال از شیعه به همین دلیل قائل به تحریف قرآن شده اند.(1)
جواب های بسیار مناسبی بزرگان ما خصوصا حضرت امام خمینی(ره) به این اشکال داده اند(2) که معروف ترین آن جلوگیری از وقوع تحریف لفظی قرآن است چرا که کسانی که آتش به در خانه فاطمه زهرا سلام الله علیها بردند و کل احادیث پیامبر صلی الله علیه و آله را که صحابه در ذیل آیات نوشته بودند به بهانه حفظ قرآن از مخلوط شدن با حدیث، سوزاندند و نهضت حدیث سوزی را به راه انداختند چه باکی داشتند از حذف نام مولا، ولی با این همه، آیات قابل توجهی از قرآن وجود دارد که به اعتراف فریقین در شأن مولا و امامت اوست بدون تصریح به اسم .
(به ادامه مطلب مراجعه فرمایید)
پیامبر به انحاء مختلف به همه اعلان كرده بود كه علی(ع) یاور خاص ایشان است و انتخاب علی به‌عنوان جانشین در كودكی عملی خرافه نبوده است, زیرا عمل علی(ع) مبتنی بر تعقل و تدبر بوده وهیچگونه رفتاری مبتنی بر احساسات و بدون شناخت نبوده است. آن كودكی كه در یوم الانذار در مقابل پهلوانان و ثروتمندان قریش به یاری پیامبر برخاست و آنان پیامبر و علی را به تمسخر گفته بودند, اكنون‌جوانی برومند بود كه پهلوانان قریش را كه در كفر و بت‌پرستی, عناد و لجاج داشتند از دم تیغ گذرانده بود و اكنون به عنوان داماد پیامبر, برادر پیامبر مهمترین فرمانده در سخت‌ترین جنگها و جانشین‌پیامبر در مدینه, در نبود پیامبر, جانشین او بود و مهمترین رسول پیامبر در بسیاری از امور بود. (به ادامه مطلب مراجعه فرمایید)
از واقعه بسیار مهم غدیرخم دو نکته مورد غفلت قرارگرفته است. یکی آنچه در پیرامون این واقعه رخ داده است و دیگر متن کامل خطبه غدیر که کمتر به ان پرداخته شده و عموم شیعیان از متن کامل آن بی خبرند. در اینجا تنها به مطلب اول اشاره ای خواهد شد.
ابن لیلی کندی می گوید: از زیدبن ارقم (یکی از اصحاب معروف رسول خدا صلی الله علیه و آله) سؤال شد: آیا تو شنیدی که پیامبر در روز غدیر فرمود: من کنت مولاه فعلی مولاه. کسی که من رهبر او هستم پس علی رهبر اوست. زید در پاسخ گفت: نعم قد قالها له اربع مرّات؛ آری شنیدم که پیامبر این سخن را چهار بار درباره او گفت. [1] (به ادامه مطلب مراجعه فرمایید)
فراگیری دانش، اهتمام به پرورش فكر، شكوفا ساختن استعداد، آشنایی باپدیده‌های نوآمد علمی، تلاش در جهت احراز صلاحیت تشخیص خیر و شر و برخورداری از بینش درست در زندگی فردی و اجتماعی از دغدغه‌های‌اساسی نسل جدید است. شناخت جایگاه دانش و دانشمند و آشنایی با بایدهای‌و نبایدهای دانش آموزی، در تصمیم جوان در این حوزه مۆثر خواهد بود.بررسی دیدگاه امام علی(علیه السلام) در این‌باره می‌تواند جوانان را در سامان دادن‌حیاتی پر بار و الاهی یاری دهد.
تحصیل علم به دورانی خاص منحصر نیست. دوران كودكی و نوجوانی‌نقطه عطف دانش آموزی است این مسیر پایان ندارد؛ زیرا «ظرف دانش» هرگز پر نمی‌شود. حضرت علی(علیه السلام) می‌فرماید: هر ظرفی، وقتی چیزی در آن می‌گذارند، گنجایش خود را از دست‌می‌دهد؛ مگر ظرف دانش كه با افزودن آن، گنجایشش بیش‌تر می‌شود.(1) (به ادامه مطلب مراجعه فرمایید)
جوانی بهار باطراوت زندگی است. گل نشاط، شادابی،تلاش،اراده،پشتكار، نوگرایی، فضیلت جویی و گرایش‌های مذهبی در این فصل می‌شكفدو حیات را فرحبخش و شیرین می‌كند. در این نگاشته بر آنیم تا به جوانی خود با کلام حضرت امیر (علیه السلام) رنگ الهی بدهیم.
امید به آینده مهمترین خصوصیت زندگی یك‌جوان به شمار می‌آید. امید چراغی است كه با روشن نگه داشتن آن نیازها،علایق، خواست‌ها و تمایلات سمت و سوی سالم می‌یابد و با اتكا به نیروی‌اراده و تصمیم، جامه عمل می‌پوشد. جوان وقتی به شرایط موجود خود عشق‌می‌ورزد و از اراده و تلاش برخوردار می‌گردد كه افق آینده را روشن بیند.نشاط امید بخش ، نیروی محرّك برای حیات و لذت بردن از كوشش است.امام علی(علیه السلام) بر روشن ماندن چراغ امید تأكید می‌ورزد و ناامیدی رابزرگ‌ترین آفت آدمی می‌شمرد: (قلب الانسان) و ان ملكه الیأس قتله الأسف؛ هنگامی كه ناامیدی قلب‌آدمی را تسخیر كند، تأسف وی را از پای در آورد.(1) (به ادامه مطلب مراجعه فرمایید)
1