رنگین کمان

هر چند  که  دلتنگ‌تر از تُنگِ  بُلورم

با کوه غمت سنگ‌تر از سنگ صبورم

اندوه  من  انبوه‌تر از دامنِ الوند

بِشْکوه‌تر از کوهِ دماوند، غرورم

یک عمر پریشانی دل، بسته به مویی‌ست

تنها  سرِ مویی  ز سرِ موی  تو  دورم

ای عشق! به شوقِ تو گذر می‌کنم از خویش

تو  قاف قرارِ من  و  من  عینِ عبورم

بگذار به  بالای  بلند  تو  ببالم

کز تیره‌ی نیلوفرم و تشنه‌ی نورم

قیصر امین پور