بخوان
آن شب سکوتِ خلوتِ غارِ حرا شکست
با آن شکست، قامتِ لات و عُزا شکست
آمد به گوشِ ختمِ رسولان ندا بخوان
مُهرِ سکوتِ لعلِ بشر زان ندا شکست
با خواندنِ نخوانده الفبا طلسمِ جهل
در سرزمین رُکن و مقامِ عصا شکست
آدم به باغِ خُلد خدا را سپاس گفت
تا سدِّ ظلم و فقر به أُمُّ ٱلْقُریٰ شکست
نوحِ نبی به ساحلِ رحمت رسید و خورد
طوفان به پاسِ حُرمت خَیْرُٱلْوَریٰ شکست
بر تختِ گُل نشسته در آتش خلیلِ حقّ
تا خَتْمُ ٱلْأنبیا گُلِ لبخند را شکست
عیسی مسیح مُهرِ نبوّت به او سپرد
زیرا که نیست دین وِرا تا جزا شکست
آمد برون ز غار حرا میرِ کائنات
آن سان که جامِ خندهی بادِ صبا شکست
در خانه رفت و دید خدیجه که میدهد
از بوی خویش مُشکِ غزال خُتا شکست
بر دورِ خویش کهنه گلیمی گرفت و خُفت
آمد ندا که داد به خوابش ندا شکست
«یٰا أیُّهَا ٱلْمُدَّثِّر» ش آمد به گوش و گفت
باید که سدِّ درد ز هر بینوا شکست
قانونِ مرگِ زنده به گوران به گور کن
کز مرگِ دختران نرسد بر بقا شکست
آماده بهر گفتنِ تکبیر کن بلال
چون میدهد به معرکه خصمِ دغا شکست
اینک به خلق دعوتِ خود آشکار کن
هرگز نمیخورَد به جهان دینِ ما شکست
برخیز و بت شکن که علی دستیار توست
کز بت نمیخورد علی مرتضی شکست
سلام الله علیه
طعنِ ابی لهب نکند رنجه خاطرت
کو میخورد ز آیهی «تَبَّتْ یَدا» شکست
«ژولیده» گفت از اثرِ وحیِ ذاتِ حقّ
آن شب سکوتِ خلوتِ غارِ حرا شکست
محمّدحسن فرحبخشیان (ژولیده نیشابوری)
