فصلهای سال
نويسندگان
منصور مقدم
چت باکس


آدابى كه موجب نشاط و مسرت مى‌شوند 

1. خواندن سوره یس (اگر آنقدر سرتان شلوغ است كه اصلا فرصت ندارید لااقل MP3 آن را در گوشی خود كپی كنید و صبح به صبح گوش كنید.)

2. تراشیدن موى زیر شكم (حتما شنیدید كه النظافت من الایمان)

3. اسب سوارى (شاید اسب گیرتان نیاید اما امیدوارم با دوچرخه سواری جبران شود.مخصوصا در تهران با ایستگاه‌های دوچرخه‌ای كه شهرداری زده است.)

4. كمك به مسلمانان (كمك حتما لازم نیست مالی باشد. مسلمان هم الحمد لله فراوان است)

6. ناخن گرفتن (متاسفانه الان ناخن بلند كردن مد شده است)

7. شستشوى بدن (از دوش گرفتن، گرفته تا شنا و آب تنی)

8. مسواك زدن (پیامبر می‌فرماید مسواك زدن آنقدر مهم است كه اگر می‌شد واجبش می‌كردم)

9. شانه زدن به ریش (راستی می‌دانید كه تراشیدن ریش اشكال دارد)

10. وضو گرفتن (چه خوب است كه دائم الوضو باشیم ، باور كنید خیلی آسان است)

11. استعمال بوى خوش (حتما لازم نیست اودكلن مارك دار بزنید، همین عطر یاس هم خوب است)

12. نگاه كردن به سبزه و گیاه (لا اقل یك گلدان كوچك در محیط زندگی خودتان نگهداری کنید)

13. پوشیدن كفش زرد رنگ (دوست داشتید بخرید)

14. تراشیدن موى پشت گردن (منظور گردن است نه پشت سر)

15. پوشیدن لباس پاكیزه ( لباس تمیز مراد است نه نو)

16. شستن سر با سدر (از عطاری سر كوچه می‌توانید تهیه كنید)

17. زدودن غصه از دل مؤمن (این كار حتی با یك لبخند هم ممكن است، پس لبخندتان را از دیگران دریغ نكنید)

18. شستن سر (اگر وقت دوش گرفتن ندارید)

19. گفتن لا حول و لا قوة الا بالله  (خوب است به معنای آن هم توجه كنید)

20. استغفار نمودن (مخصوصا آخر شبها بعد از یك روز پر مشغله)

21. بسیار گفتن یا رؤوف یا رحیم  (مواظب باشیم لقلقه زبانمان نشود)

22. زیارت امام حسین علیه السلام (آسانترین راهش این است كه بگویی السلام علیك یا ابا عبد الله)

23. خوردن انگبین (نوش جان)

24. خوردن گوشت (البته زیاده روی نكنید)

25. خوردن زیتون (...)

26. خوردن به (...)

27. خوردن انگور سیاه(...)

28. خوردن میوه جات در اوایل فصلشان (نوبرانه فراموشتان نشود)

29. شانه كشیدن به سینه پس از شانه كردن سر یا ریش (خوب این هم مخصوص آقایان هست)

 

 




 
 
[ پنج شنبه 17 فروردین 1391  ] [ 11:17 AM ] [ منصور مقدم ]
نظرات 0

آب در قرآن:

بركت آب

 (وانزلنا من السماء ماء مباركا فانبتنا بهِ جنات و حب الحصيد) (ق- 9)

و از آسمان آبي پر بركت نازل كرديم و بوسيله آن باغها و دانه هايي را كه درو مي كنند رويانديم.

   دركتاب حق چنين گفته زآب            وصف آن دُر را بگفته ناب ناب

بركتش گفته چنين اي بـا خرد            آب نازل كرده بــي حد آن احد

تا كه دانه پرورد آن نيك زاد            باغ وبستانِ نكــــــوبنيان نهاد 

آب با لفظ مبــــــارك آمده            بهر خاك امــــــر تبارك آمده 

بر كتش از سوي رب العالمين             امر داور هــــم فرستاده  زمين

خيــــر كامل بر زمينِ استوار            ابـــــر رحمت باز هم برما ببار

آب بـا ارزش شده از كردگار            آب زنده مــي كند هر لاله زار   

طهارت آب

  (وهو الذي ارسل الريح بشرا بين يدي رحمته وانزلنا من السماء ماء طهورا ) (الفرقان- 48))

اوكسي است كه بادها را بشارتگراني پيش ازرحمتش فرستاد، و ازآسمان آبي پاك كننده نازل كرديم.

پاك وپاكيـــــزه فرستاده خدا      آب، هر رجسي كند پاك و صفا

وصف عالي از خدا برآب هست      اين طهارت را خدا بر آب بست     

هركسي طاهر شـود با آب پاك       ازپليـد ي دورگشته روي خاك

جريان آب

)  (قل أرأيتم ان اصبح ماؤكم غورا فمن ياتيكم بماء معين) (الملك- 30

بگو: به من خبردهيد اگرآبهاي(سرزمين) شما در زمين فرو رود، چه كسي مي تواند آب جاري و گوارا دردسترس شما قرار دهد؟

چو حق آبي فــــرستاد به عالم          سه قسمت كرده آن درُ رابه يك دم

شود يك قسمتش درخاك پنهان          كند آبـــــي ذخيره بهر انسان

به قسم دومش جاري براين خاك           زمينِ تشنه خود جامه زده چاك

شود سيراب هـــر سبزه لب جو           از اين آب روان و خـوب نيكو

كه قسم ســومش گردد بخاري           رود بـــر آسمان آن آب باري

خدا فرمـــــود اي انسان نيكو           اگر آب زمين نايد بــر اين كو

كه داند تا بيـــــار آب و بالا            فرو رفته بـه خاك آن آب دريا

بود سرمـــايه اين آب زميني            اگر بد مصــــــرفش گرد چنيني

كه اين آب گـران نايد دوباره            بشر از بهر فـــــردا فكر و چاره

نَكن اين چاه را اي راحت جان            بدان فـــــردا نداري روز آسان

اگر ابري نبــارد خشك سالي            دگر ازبهــــــر بودن كي مجالي  

همه از تشنگي جانها سپـارند             چون ناي زنده بـــودن را ندارند

همين آب است نوري آفرينش            به تشنه جان دهد اين آب دلكش

ريزش آب

 (و انزلنا من المعصرات ماء ثجاجا) (النباء-14) 

و از ابرهاي باران زا آبي فراوان نازل كرديم

فراوان آب شد نازل به انسان       ز ابـر پر ثمر اي اهل ايمان

بدانيد قدر اين گوهر جوانان        اگر چه حق فرستاده فراوان

گوارايي آب

 (وجعلنا فيها رواسي شامخات و اسقيناكم ماء فراتا (المرسلات-27)

و درآن كوههاي استواروبلندي قرار داديم، وآبي گوارا به شما نوشانديم

گوارا آب  نيكــو حق فرستاد      زكوههاي بلنــد اين نعمتم داد

كه با برف ويخش گرددسرابي      هزاران  چشمه سازد نيك آبي

بنوشم حــال آرامش دهد آب       گوارا آب ايزد هست هم ناب

( والذين كفروا اعمالهم كسراب بقيعه يحسبه الظمان ماء حتي اذا جاءه لم يجده شيئا و وجد الله عنده فوفاه حسابه و الله سريع الحساب ) (النور-39)

«كساني كه كافر شدند، اعمالشان همچون سرابي است در يك كوير كه انسان تشنه از دور آن را آب مي پندارد؛ اما هنگامي كه به سراغ آن مـي آيد چيزي نمي يابد، وخدارا نزدآن مي يابدكه حساب اورا بطور كامل مي دهد؛ و خداوند سريع الحساب است.

كار كافر را خــــدا گفته سـراب            اينچنين ضرب المثل را كرده ياد

هرسرابي خشك لب را آب نيست           پيچش مويش نگر آن تاب نيست

آب نيكوخوش گوارا هــــم وزين          اهل دل،كي هست سرابي اينچنين

 
 

شاعر: منصور مقدم

 

 




 
 
[ شنبه 12 فروردین 1391  ] [ 12:38 PM ] [ منصور مقدم ]
نظرات 0
((فصلهای سال در کلام شعر ))
منظومــه ی شمسی که وزین است/                                       از گردش آن حــــال چنین است/
در روی زمین گـــــ ـردش زیبا/                                                   با گـــــردش ماه پاک قرین است/
زین وضع پـــــدیدار فصول است/                                          هرفصل سه مــــه ماه امین است/
هرلاله و  ریحـــان ز بهــار است/                                         هربوی خوشـی مشک قرین است/
چون گرم شودفصل دگرآمده یاران/                                         تـاب است به بستان که چنین است/
صدرنگ شود برگ درختان تنومند/                                          پائیز و خـــزان بــاغ غمین است/
کـــــم کــم برسد فصل  زمستان/                                            این فصل ز بـرفش چه وزین است/
زین برف شـــــود شاد زمین باز/                                               این شادی خوش عشق زمین است/
((ماههای سال در کلام شعر ))
ماه فروردین بــود عید ای جوان/                                                ماه دیگرچون بهشت هفت آسمان/
ماه خــرداد است فصل امتحان/                                                                           این بود فصل بهاران هــر زمان /
***************
تیر مه شد فصـل تابستان عزیز/                                           ماه مرداد است یاران مشک ریز/
چــون رسد شهریور و ماه تمام /                                          میوه ها بـــــرشاخها زیبا تمیز /
***************
ماه مهــر می آید و فصل خزان/                                            ماه دیگــــر ماه آبان ای جوان /
آذر است آغــاز سر ما رنج باد/                                             فصل پائیز است کشت بــاغبان/
***************
دی بود آغاز فصل بـرف و باد/                                               ماه بهمن در زمستان است شاد/
ماه آخر چون شد اسفنددوست/                                            شاد و خـرم این زمین نکو نهاد/
***************
/شاعر و نویسنده : منصور مقدم جونقانی /
 



 
 
[ یک شنبه 28 اسفند 1390  ] [ 12:31 PM ] [ منصور مقدم ]
نظرات 0
.: Weblog Themes By Rasekhoon :.

درباره وبلاگ

آخرين مطالب
آمار سایت
كل بازديدها : 1145 نفر
كل مطالب : 3 عدد
کل نظرات : 0عدد
آخرین بروز رسانی : پنج شنبه 17 فروردین 1391