((فصلهای سال در کلام شعر ))
منظومــه ی شمسی که وزین است/ از گردش آن حــــال چنین است/
در روی زمین گـــــ ـردش زیبا/ با گـــــردش ماه پاک قرین است/
زین وضع پـــــدیدار فصول است/ هرفصل سه مــــه ماه امین است/
هرلاله و ریحـــان ز بهــار است/ هربوی خوشـی مشک قرین است/
چون گرم شودفصل دگرآمده یاران/ تـاب است به بستان که چنین است/
صدرنگ شود برگ درختان تنومند/ پائیز و خـــزان بــاغ غمین است/
کـــــم کــم برسد فصل زمستان/ این فصل ز بـرفش چه وزین است/
زین برف شـــــود شاد زمین باز/ این شادی خوش عشق زمین است/
((ماههای سال در کلام شعر ))
ماه فروردین بــود عید ای جوان/ ماه دیگرچون بهشت هفت آسمان/
ماه خــرداد است فصل امتحان/ این بود فصل بهاران هــر زمان /
***************
تیر مه شد فصـل تابستان عزیز/ ماه مرداد است یاران مشک ریز/
چــون رسد شهریور و ماه تمام / میوه ها بـــــرشاخها زیبا تمیز /
***************
ماه مهــر می آید و فصل خزان/ ماه دیگــــر ماه آبان ای جوان /
آذر است آغــاز سر ما رنج باد/ فصل پائیز است کشت بــاغبان/
***************
دی بود آغاز فصل بـرف و باد/ ماه بهمن در زمستان است شاد/
ماه آخر چون شد اسفنددوست/ شاد و خـرم این زمین نکو نهاد/
***************
/شاعر و نویسنده : منصور مقدم جونقانی /
[ یک شنبه 28 اسفند 1390 ] [ 12:31 PM ] [ منصور مقدم ]
