درس نهم:سر چشمه تکبر
يكصد و پنجاه درس زندگى (فارسى)، ص: 19
درس نهم: سرچشمه تكبّر
از امام صادق عليه السلام نقل شده:
ما مِنْ رَجُلٍ تَجَبَّرَ أَؤ تَكَبَّرَ إلّا لِذِلَّةٍ يَجِدُها فِى نَفْسِهِ1]
ترجمه
هيچكس بر ديگران بزرگى نمى فروشد مگر به خاطر حقارتى كه در درون
وجود خود احساس مى كند!
شرح كوتاه
اين نكته امروز در پرتو تحقيقات روانشناسى و روانكاوى مسلّم شده است كه
سرچشمه تكبّر و بزرگى فروختن بر ديگران چيزى جز عقده حقارت نيست؛
آنها كه مبتلا به اين عقده هستند و از آن رنج مى برند براى جبران كمبودهاى
خود متوسل به اين وسيله غلط يعنى خود را به طور مصنوعى بزرگ نشان
دادن مى شوند و از اين راه بر حقارت اجتماعى خود مى افزايند و بيش از
پيش خود را منفور مىسازند.
اين مسأله روانى به روشنى در گفتار معجزه آسايى كه در بالا از امام صادق
عليه السلام نقل شده ديده مى شود.
ولى افراد با ايمان بر اثر شخصيت درونى همواره در برابر ديگران
متواضع اند.
[1] ( 1) بحار الانوار، جلد 73، صفحه 225.
