خوش آمدید

راوی: رسول خدا صلى الله عليه و آله گروهى را در پى يك مأموريت نظامى (سَريّه) فرستاد. چون بازگشتند، فرمودند:

مَرْحَبا بِقَوْمٍ قَضَوْا الجِهادَ الأصْغَرَ وَ بَقِىَ لَهُمُ الْجِهادُ الأكْبَرُ. قيلَ: يا رَسُولَ اللّه ! وَ مَا الجِهادُ الأكْبَرُ؟ قالَ: جِهادُ النَّفْسِ؛

درود بر گروهى كه «جهاد كوچك» را انجام دادند و جهاد بزرگتر براى آنان باقى مانده است. گفتند: اى رسول خدا، جهاد بزرگتر چيست؟ فرمودند: جهاد با نفس.

[الاختصاص، ص 240]

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله به یکى از اصحاب خویش فرمودند:

اَحْبِبْ فِى اللّه ِ وَ ابْغِضْ فِى اللّه ِ وَ والِ فِى اللّه ِ وَ عادِ فِى اللّه ِ فَاِنَّهُ لَنْ تُنالَ وُلاِیَةُ اللّه ِ اِلاّ بِذلِک، وَ لایَجِدُ رَجُلٌ طَعْمَ الإیمانِ وَاِنْ کَثُرَتْ صَلاتُهُ وَ صِیامُهُ حَتّى یَکُونَ کَذلِک؛

در راه خدا دوست بدار و براى خدا دشمن بدار، براى خدا موالات و دوستى کن و براى خدا دشمنى کن، یقینا جز با این، به ولایت خدا نخواهى رسید. و هرگز کسى طعم ایمان را نمى یابد، هر چند نماز و روزه اش فراوان باشد، مگر آن که چنین باشد.

[وسائل الشیعه، ج 11 ص 440]

پیامبر اکرم صلّی الله عليه و آله فرمودند:

حُبّى و حُبُّ اَهْلِ بَيْتى نافِعٌ فى سَبْعَةِ مَواطِنَ اَهْوالُهُنَّ عَظيمَةٌ: عِنْدَ الوَفاةِ و فِى الْقَبْرِ وَ عِنْدَالنُّشُورِ وَ عِنْدَالِكتابِ وَ عِنْدَ الحِسابِ وَ عِنْدَ الميزانِ وَ عِنْدَ الصِّراطِ؛

محبّت من و محبّت اهل بيت من در هفت جا كه هراس آنها بسيار بزرگ است، سودمند است: 1 ـ هنگام مرگ، 2 ـ در قبر، 3 ـ هنگام برانگيخته شدن، 4 ـ هنگام دريافت نامه اعمال، 5 ـ هنگام حسابرسى، 6 ـ هنگام سنجش اعمال، 7 ـ هنگام عبور از صراط.

[امالى صدوق، ص 18]

پیامبر اکرم صلّی الله عليه و آله فرمودند:

اَيُّهَا النّاسُ! اِنَّ رَبَّكُمْ واحِدٌ و اِنَّ اَباكُمْ واحِدٌ كُلُّكُمْ لأَِمَ وَ آدَمُ مِنْ تُرابٍ «اِنَّ اَكرَمَكُمِْ عِنْدَ اللّه ِ اَتْقيكُمْ» وَ لَيْسَ لِعَرَبىٍّ عَلى عَجَمِىٍّ فَضْلٌ اِلاّ بِالتَّقْوى؛

اى مردم! پروردگارتان يكى است، پدرتان هم يكى است، همه شما از آدميد و آدم از خاك است. «گرامى ترين شما نزدخداوند، پرهيزكارترين شماست» عرب را بر عجم هيچ برترى نيست، مگر به تقوا.

[تحف العقول، ص 34]

پیامبر اکرم صلّی الله عليه و آله فرمودند:

اَلْمُؤْمِنُ مَنْ اَمِنَهُ المُسلِمونَ عَلى اَمْوالِهِمْ وَدِمائِهِمْ وَالْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ يَدِهِ وَ لِسانِهِ، وَ الْمُهاجِرُ مَنْ هَجَرَ السَّيّئاتِ؛

مؤمن كسى است كه مسلمانان او را بر مال و جان خويش، امين بدانند، مسلمان كسى است كه مسلمانان از دست و زبانش در امان باشند. مهاجر كسى است كه از بدى ها هجرت كند و گناهان را واگذارد.

[من لايحضره الفقيه، ج 4 ص 362]

پیامبر اکرم صلّی الله عليه و آله فرمودند:

اِنَّ الرّياسَةَ لا تَصْلَحُ اِلاّ لِأهْلِها، فَمَنْ دَعاالنّاسَ اِلى نَفْسِهِ وَفيهِمْ مَنْ هُوَ اَعْلَمُ مِنْهُ لَمْ يَنْظُرِاللّه ُ اِلَيْهِ يَوْمَ القيامَةِ؛

رياست، جز براى اهلش، شايسته و روا نيست. پس هركس مردم را به سوى خود بخواند، در حالى كه ميان مردم داناتر از او هست، خداوند در روز قيامت به او نگاه نخواهد كرد.

[الاختصاص، ص 251]

پیامبر اکرم صلّی الله عليه و آله فرمودند:

ثَلاثٌ مَنْ لَمْ يَكُنْ فَيهِ لَمْ يَقُمْ لَهُ عَمَلٌ: وَرَعٌ يَحْجُزُهُ عَنْ مَعاصِى اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ، وَ عِلمٌ يَرُدُّ بِهِ جَهْلَ السَّفيهِ، وَ عَقلٌ يُدارى بِهِ النّاسَ؛

سه چيز است كه در هركس نباشد، هيچ كار او استوارى و قوام نيابد: 1 ـ پرهيزكارى و ورعى كه او را از معصيتهاى خداى متعال نگه دارد، 2 ـ دانشى كه به وسيله آن، نادانىِ سفيه را برگرداند، 3 ـ و عقل و خردى كه به وسيله آن با مردم مدارا كند.

[تحف العقول، ص 7]

پیامبر اکرم صلّی الله عليه و آله فرمودند:

اَحْسَنُ الهَدْىِ هَدْىُ الأنْبياءِ، وَ اَشْرَفُ الْقَتْلِ قَتْلُ الشُّهَداء. وَ اَعْمَى الْعَمى الضَّلالَةُ بَعْدَ الْهُدى، وَ خَيْرُ الأَعْمالِ ما نَفَعَ، وَ خَيْرُالْهُدى مَااتُّبِعَ، وَ شَرُّ الْعَمى عَمَى القَلْبِ؛

بهترين روش و سلوك، راه و روش پيامبران است، برترين مرگ، كشته شدنِ شهيدانِ است، بدترين و كورترين كورى، گمراهى پس از هدايت است، بهترين كارها آن است كه سودمند باشد، بهترين هدايت، آن است كه مورد پيروى قرار گيرد و بدترين كورى، كورىِ دل است.

[الاختصاص، ص 342]

پیامبر اکرم صلّی الله عليه و آله فرمودند:

اَلْجَليسُ الصّالِحُ خَيرٌ مِنَ الوَحْدَةِ وَ الْوَحْدَةُ خَيرٌ مِنْ جَليسِ السُّوءِ وَ اِمْلاءُ الْخَيْرِ خَيْرٌ مِنَ السُّكُوتِ وَ السُّكُوتُ خيرٌ مِنْ اِمْلاءِ الشَّرِّ؛

همنشين شايسته و خوب، بهتر از تنهايى است و تنهايـى بهتر از همنشين بد است. ياد دادن نيكى بهتر از سكوت است و سكوت، بهتر از ياد دادن بدى است.

[بحارالانوار، ج 74 ص 84]

پیامبر اکرم صلّی الله عليه و آله فرمودند:

مَنْ ماتَ وَ لَيْسَ لَهُ اِمامٌ يَسْمَعُ لَهُ وَ يُطيعُ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً؛

هر كس از دنيا برود، در حاكى كه او را امام و پيشوايى نباشد كه مطيع و گوش به فرمان او باشد، به مرگ جاهليّت مرده است. نكته: در عصر غيبت هم تبعيت از «ولايت و رهبرى»، نشانه زندگى مكتبى است.

[الاختصاص، ص 269]