خوش آمدید

امام علی علیه السلام فرمودند :

قالَ النَّبِیُّ صلّی اللّه علیه و آله : یا أبا ذَرٍّ ، مَن أحَبَّنا أهلَ البَیتِ فَلیَحمَدِ اللّه‏َ عَلى أوَّلِ النِّعَمِ . قالَ : یا رَسولَ اللّه‏ِ ، وما أوَّلُ النِّعَمِ ؟ قالَ : طیبُ الوِلادَةِ ، إنَّهُ لا یُحِبُّنا إلاّ مَن طابَ مَولِدُهُ ؛

پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله فرمودند: اى اباذر! هرکه ما اهل بیت را دوست دارد پس خدا را بر نخستین نعمت سپاس گوید. 
ابوذر پرسید: اى رسول خدا، نخستین نعمت کدام است؟ 
پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله فرمودند: حلال زادگى. ما را دوست نمى‏ دارد، مگر کسى که حلال زاده باشد.

امالی صدوق، ص 455

امام علی علیه السلام فرمودند :

أحسَنُ الحَسَناتِ حُبُّنا ، وأسوَأُ السَّیِّئاتِ بُغضُنا ؛

بهترینِ نیکی ها، محبّت و علاقه به ماست و بدترینِ بدی ها، دشمن داشتن ماست.

غرر الحکم، ح 3363

امام علی علیه السلام فرمودند :

سَمِعتُ رَسولَ اللّه‏ِ صلّی اللّه علیه و آله یَقولُ : أنَا سَیِّدُ وُلدِ آدَمَ ، وأنتَ یا عَلِیُّ وَالأَئِمَّةُ مِن بَعدِکَ سادَةُ اُمَّتی ، مَن أحَبَّنا فَقَد أحَبَّ اللّه‏َ ، ومَن أبغَضَنا فَقَد أبغَضَ اللّه‏َ ، ومَن والانا فَقَد والَى اللّه‏َ ، ومَن عادانا فَقَد عادَى اللّه‏َ ، ومَن أطاعَنا فَقَد أطاعَ اللّه‏َ ، ومَن عَصانا فَقَد عَصَى اللّه‏َ؛

از رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله شنیدم که مى‏فرمایند: من سرور فرزندان آدم هستم و تو، اى على و امامان پس از تو، سروران امّت من هستید؛ هرکس ما را دوست بدارد، خدا را دوست داشته است و هرکس ما را دشمن داشته باشد، خدا را دشمن داشته است، هرکه با ما دوستى ورزد، با خدا دوستى ورزیده و هرکس با ما دشمنى کند، با خدا دشمنى ورزیده است. هرکس از ما اطاعت کند، از خدا اطاعت کرده و هرکه از ما نافرمانى کند، خدا را نافرمانى کرده است.

امالی صدوق، ص 384

امام علی علیه السلام فرمودند :

أنَا مَعَ رَسولِ اللّه‏ِ صلی الله علیه و آله ومَعی عِترَتی وسِبطایَ عَلَى الحَوضِ ، فَمَن أرادَنا فَلیَأخُذ بِقَولِنا وَلیَعمَل عَمَلَنا؛

من با رسول خدا صلی الله علیه و آله و خاندانم و دو فرزندم در کنار حوض (کوثر) هستیم؛ پس هر که ما را مى‏ خواهد باید به سخن ما چنگ زند و به کردار ما عمل کند.

الخصال، ص 624

امام علی علیه السلام فرمودند :

مَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ وأعانَنا بِلِسانِهِ وقاتَلَ مَعَنا أعدَاءَنا بِیَدِهِ فَهُوَ مَعَنا فِی الجَنَّةِ فی دَرَجَتِنا. ومَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ وأعانَنا بِلِسانِهِ ولَم یُقاتِل مَعَنا أعداءَنا فَهُوَ أسفَلُ مِن ذلِکَ بِدَرَجَتَینِ ، ومَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ ولَم یُعِنّا بِلِسانِهِ ولا بِیَدِهِ فَهُوَ فِی الجَنَّةِ؛

هر که در دل ما را دوست بدارد و با زبانش یاریمان رساند و در کنار ما عملاً با دشمنانمان بجنگد، در بهشت با ما هم درجه خواهد بود و هر که در دل ما را دوست بدارد و با زبانش یاریمان رساند، ولى در کنار ما با دشمنانمان نجنگد، دو درجه پایین ‏تر از آن قرار خواهد گرفت و هر که در دل ما را دوست بدارد، اما با زبان و دست خود یاریمان نرساند، او نیز در بهشت خواهد بود.

الخصال، ص 629

امام علی علیه السلام فرمودند :

إنَّ رَسولَ اللّه‏ِ صلی الله علیه و آله أخَذَ بِیَدِ حَسَنٍ وحُسَینٍ فَقالَ : مَن أحَبَّنی وأحَبَّ هذَینِ وأباهُما واُمَّهُما کانَ مَعی فی دَرَجَتی یَومَ القِیامَةِ؛

رسول خدا صلی الله علیه و آله دست حسن و حسین را گرفت و فرمودند: هر که مرا و این دو و پدر و مادر این دو را دوست داشته باشد، روز قیامت در کنارم هم درجه من خواهد بود.

امالی الصدوق، ص 190

امام علی علیه السلام فرمودند :

مَن تَوَلاّنا فَلیَلبَس لِلمِحَنِ إهابًا؛

هر که ولایت ما را پذیرفت، باید که براى رنج و گرفتاریها لباسى پوستى در پوشد.

غرر الحکم، ح 9038

امام علی علیه السلام فرمودند :

مَن أحَبَّنا فَلیُعِدَّ لِلبَلاءِ جِلبابًا؛

هر که ما را دوست دارد، پس بالاپوشى براى بلا آماده کند.

غرر الحکم، ح 9037

امام علی علیه السلام به حارث اعور فرمودند :

لَیَنفَعَنَّکَ حُبُّنا عِندَ ثَلاثٍ : عِندَ نُزولِ مَلَکِ المَوتِ ، وعِندَ مَسأَلَتِکَ فی قَبرِکَ ، وعِندَ مَوقِفِکَ بَینَ یَدَیِ اللّه‏ِ؛

علاقه و محبّت به ما بى گمان در سه جا، تو را سود خواهد بخشید: هنگام فرود آمدن فرشته مرگ، هنگام سؤال قبر و آن گاه که در پیشگاه خداوند بایستى.

أعلام الدین، ص 461

امام علی علیه السلام فرمودند :

مَن أبغَضَنا بِقَلبِهِ وأعانَ عَلَینا بِلِسانِهِ ِویَدِهِ فَهُوَ مَعَ عَدُوِّنا فِی النّارِ . ومَن أبغَضَنا بِقَلبِهِ وأعانَ عَلَینا بِلِسانِه فَهُوَ فِی النّارِ ، ومَن أبغَضَنا بِقَلبِهِ ولَم یُعِن عَلَینا بِلِسانِهِ ولابِیَدِهِ فَهُوَ فِی النّارِ؛

هر آن کس که در دلش ما را دشمن بدارد و با زبان و دستش علیه ما یارى رساند، او به همراه دشمن ما در آتش(جهنم) باشد و هر آن کس که در دلش ما را دشمن بدارد و با زبانش بر ضد ما یارى رساند، او نیز در آتش باشد؛ و هر آن کس که در دلش ما را دشمن بدارد، ولى با دست و زبانش علیه ما کارى نکند، او هم جایش در آتش است.

الخصال، ص 629