خوش آمدید

امام علی علیه السلام فرمودند :

وَاللّه‏ِ ، لَأَذودَنَّ بِیَدَیَّ هاتَینِ القَصیرَتَینِ عَن حَوضِ رَسولِ اللّه‏ِ صلی الله علیه و آله أعداءَنا ، ولاَُورِدَنَّهُ أحِبّاءَنا ؛

به خدا قسم که من با همین دو دست کوتاه خود، دشمنانمان را از رسیدن به حوض (کوثر) رسول خدا صلی الله علیه و آله دور مى‏ کنم و دوستدارانمان را به کنار آن مى‏ آورم.

کشف الغمّة، ج 2 ، ص 15

امام علی علیه السلام فرمودند :

لِمُبغِضینا أفواجٌ مِن سَخَطِ اللّه‏ِ ؛

براى کینه ‏توزان ما فوج هایى از خشم و ناخشنودى خداست.

تحف العقول، ص 116

امام علی علیه السلام فرمودند :

أشَدُّ العَمى مَن عَمِیَ عَن فَضلِنا وناصَبَنَا العَداوَةَ بِلا ذَنبٍ سَبَقَ إلَیهِ مِنّا ، إلاّ أنّا دَعَونا إلَى الحَقِّ ، ودَعاهُ مَن سِوانا إلَى الفِتنَةِ وَالدُّنیا ، فَأَتاهُما ونَصَبَ البَراءَةَ مِنّا وَالعَداوَةَ لَنا؛

بدترین کورى، کورى کسى است که از دیدن برترى ما کور باشد و بى آن که از ما نسبت به او خطایى سر زده باشد، در برابرمان به دشمنى برخیزد، جز این که [تنها گناه ما این است که] ما او را به سوى حقّ فرا خوانده ‏ایم و دیگران وى را به سوى فتنه و دنیا و او فتنه و دنیا را برگزید و پرچم بیزارى و دشمنى در برابر ما برافراشت.

الخصال، ص 633

امام علی علیه السلام فرمودند :

اللّهُمَّ إنّی بَریءٌ مِنَ الغُلاةِ کَبَراءَةِ عیسَى بنِ مَریَمَ مِنَ النَّصارى ، اللّهُمَّ اخذُلَهُم أبَدًا ولا تَنصُر مِنهُم أحَدًا ؛

بار خدایا، من از غالیان بیزارم، همان گونه که عیسى بن مریم از نصارا بیزار بود؛ بار خدایا! براى همیشه آنان را تنها و بى ‏یاور گذار و احدى از ایشان را یارى نرسان.

امالی طوسی، ص 650

امام علی علیه السلام فرمودند :

اِعلَم أنَّ الدُّنیا دارُ بَلِیَّةٍ ، لَم یَفرُغ صاحِبُها فیها قَطُّ ساعَةً إلاّ کانَت فَرغَتُهُ عَلَیهِ حَسرَةً یَومَ القِیامَةِ ؛

بدان که دنیا ، بلا خانه ‏اى است که صاحبش هرگز دَمى در آن نیاسود ، مگر این که آن آسودگى ‏اش در روز قیامت ، مایه افسوس او شد.

بحار الأنوار، ج 33 ، ص 511

امام علی علیه السلام فرمودند :

یَهلِکُ فِیَّ رَجُلانِ : مُفرِطٌ غالٍ ، ومُبغِضٌ قالٍ ؛

دو کس درباره من تباه مى‏ شوند: یکى [دوست] افراطى غالى مذهب و دیگرى دشمن کینه توز.

اهل بیت در قرآن و حدیث، ج2 ، ح 801260

امام علی علیه السلام فرمودند :

یَهلِکُ فینا أهلَ البَیتِ فَریقانِ : مُحِبٌّ مُطرٍ ، وباهِتٌ مُفتَرٍ ؛

دو گروه درباره ما اهل بیت تباه مى‏ شوند: دوستدارى که در مدح و ستایش ما زیاده ‏روى کند و دشمنى که به ما تهمت و افترا بندد.

اهل بیت در قرآن و حدیث، ج2 ، ح 801259

امام علی علیه السلام فرمودند :

لا تَتَجاوَزوا بِنَا العُبودِیَّةَ ، ثُمَّ قولوا ما شِئتُم ولَن تبلُغوا ، وإیّاکُم وَالغُلُوَّ کَغُلُوِّ النَّصارى ، فَإِنّی بَریءٌ مِنَ الغالینَ ؛

ما را از مرز بندگى فراتر نبرید، آن گاه هرچه خواستید [در فضیلت ما] بگویید که باز هم کم گفته ‏اید [و حقّ مطلب را ادا نکرده ‏اید]، مبادا همچون نصارا غلوّ کنید که من از غلوکنندگان بیزارم.

الاحتجاج، ج 2، ص 453

امام علی علیه السلام در سفارش به فرزندشان امام حسن علیه ‏السلام فرمودند :

اِعلم... أنَّ الدُّنیا لَم تَکُن لِتَستَقِرَّ إلاّ عَلى ما جَعَلَهَا اللّه‏ُ عَلَیهِ مِنَ النَّعماءِ وَالاِبتِلاءِ وَالجَزاءِ فِی المَعادِ، أو ما شاءَ مِمّا لاتَعلَمُ ؛

بدان . . . بدرستى که دنیا ، جز بر آن روال که خداوند قرارش داده است بر برخوردارى و گرفتارى (یا آزمایش) و سزادهى در معاد، و یا آنچه که او خواسته است و تو نمى‏ دانى ، قرار نمى‏ گیرد.

بحار الأنوار، ج 77 ، ص 220