موعود

ای توتیای دیده ما خاک پا توgggggوی کنج خلوت دل عالم سرای تو
هر موبتن زبان شده تا از تودم زندgggggچونی پراست هر رگ ما از نوای تو
گاهی برای از دل و در دیده جلوه کن‏gggggای صد هزار دیده و دل مبتلای تو
ای نیمه جان که مانده زتاراج غم بجای‏gggggیکبار رو نما که بود رو نمای تو
سوزد در انجمن دل پروانه جای شمع‏gggggبر حال من که سوخته‏ام درهو ای تو