نهج البلاغه، خطبه 83
امام علی علیه السّلام فرمودند:
ان القرآن ظاهره انيق و باطنه عميق لا تفني عجائبهُ و لا تنقضي غرائبه و لا تکشفُ الظلمات الا به.
به راستي که قرآن ظاهرش زيبا و نيکو و باطن آن عميق است که از بين نمي رود، شگفتيهاي آن زائل نشده و چيزهاي نامأنوس آن تمام نمي شود و تاريکي هاي جهالت گشوده نمي شود مگر با قرآن.
الکافي، ج 2، ص 446
امام سجاد علیه السّلام فرمودند:
آيات القرآن خزائن (العلم) فکلما فُتحت خزائنه ينبغي لک ان تنظر ما فيها.
آيات قرآن خزائن و مخزنهايي هستند براي علم، پس هر زمان که باز شدند، سزاوار است بر تو تا بنگري که در آن چيست (و از آن علم گيري).
نهج البلاغه، خطبه 176
امام علی علیه السّلام فرمودند:
و اعلموا أن القرآن هو الناصح الذي لا يَغُشُّ و الهادي الذي لا يضلُّ و المحدث الذي لا يکذب و ما جالسي القرآن احدٌ الا قام عند بزيادة او نقصان زيادة في هدي او نقصان من عمي.
بدانيد که همانا قرآن پندآموزي است که در کار او فريب وجود ندارد و هدايت گري است که گمراه نمي کند و سخنگويي است که دروغ نمي گويد، هيچ کسي نزد قرآن نمي نشيند مگر اين که وقت بلند شدن و جداشدن در او زيادت و يا نقصاني ايجاد شود، زيادي در هدايت و نقصان در جهل و بي خبري او.
نهج البلاغه، خطبه 133
امام علی علیه السّلام فرمودند:
کتاب الله بين اظهرکم ناطق لا يعيي لسانه و بيت لا تهدم ارکانه و عزّ لا تُهزمُ اعوانه.
کتاب خدا که در بين شما است گوينده اي است که زبانش ازگفتن حقايق خسته نمي شود و خانه اي است که ارکانش تا ابد از تندباد حوادث در امان است و عزيزي است که پيروان و يارانش هرگز شکست نمي خورند.
نهج البلاغه، خطبه 183
امام علی علیه السّلام فرمودند:
القرآن آمرٌ زاجدٌ و صامتٌ ناطق حجة الله علي خلقه اخذ عليه ميثاقهم و ارتهن عليه انفسهم اتمّ نوره و اکمل به دينه.
قرآن فرماندهي باز دارنده، و ساکتي گويا و حجت خدا بر مخلوقات است. خداوند پيمان عمل کردن به قرآن را از بندگان گرفته و آنان را در گرو دستوراتش قرار داده است. نورانيت قرآن را تمام و دين خود را به وسيله آن کامل فرمود.