امام حسین علیه السّلام در شب عاشورا که لشکر عمرسعد خواست حمله را آغاز کند، به برادرشان حضرت اباالفضل علیه السلام فرمودند:
اِرْجِعْ اِلَیْهِمْ فَاِنْ اسْتَطَعْتَ اَنْ تُؤَخِّرَهُمْ اِلى غَدْوَةٍ وَتَدْفَعَهُمْ عَنّا الْعَشِیَّةَ لَعَلَّنا نُصَلّى لِرَبِّنَا الْلَّیْلَةَ وَنَدْعُوَهُ وَنَسْتَغْفِرَهُ، فَهُوَ یَعْلَمُ اَنِّى قَدْ کُنْتُ اُحِبُّ الصَّلاةَ لَهُ وَتِلاوَةَ کِتابِهِ وَکَثْرَةَ الدُّعاءِ وَالاِسْتِغْفارِ؛

به طرف آنها برو، اگر توانستى آنرا تا فردا تأخیر بینداز و حمله آنها را امشب از ما دفع کن تا این که امشب براى پروردگارمان نماز بخوانیم و دعا کنیم و استغفار کنیم، زیرا خدا مى داند که نماز براى او و تلاوت قرآن و دعاى زیاد و استغفار را دوست دارم.