الکافي، ج 2، ص 440
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
قراءة القرآن في المصحف تخّفف العذاب عن الوالدين و ان کان کافرين.
خواندن قرآن از روي آن عذاب پدر و مادر قاري را سبک مي کند، اگر چه آنها کافر باشند.
وسائل الشيعه، ج 2، ص 848
از امام صادق عليه السّلام سؤال شد:
عن التعوذ من الشيطان عند کل سورةٍ يفتتحها؟ فقال عليه السّلام : نعم فتعوذّ بالله من الشيطان الرجيم.
آيا استعاذه هنگام شروع هر سوره (راه صواب) را باز مي کند؟ امام صادق علیه السّلام فرمودند: آري، پس پناه ببريد به خدا از شيطان رانده شده.
الکافي، ج 2، ص 452
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ان القرآن لا يقرأ هذرمة و لکن يرتّل ترتيلاً فاذا مررت باية فيها ذکر الجنة فقف عندما و سل الله الجنة و اذا مررت باية فيها ذکر النار فقف عندما و تعوّذ باالله من النار.
به درستي که قرآن با سرعت و عجله خوانده نمي شود بلکه خوانده مي شود شمرده، شمرده و با ترتيل، پس زماني که رسيدي به آيه اي که در آن ذکر بهشت بود توقف کن، پس بخواه از خداوند بهشت را و زماني که رسيدي به آيه اي که در آن ذکر آتش بود توقف کن و پناه ببريد به خدا از آتش جهنم.
مستدرک الوسائل، ج 1، ص 289
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
من قرأ القرآن و لم يخضع الله و لم يرقّ قلبه و لا يکتسي حزنا و وجلاً في سرّه فقد استهان بعظم شأن الله و خسر خُسراناً مبيناً.
کسي که قرآن بخواند و در مقابل خدا خضوع نکند و قلب او نرم نشود و اندوهش ظاهر نشود و خوشحال نشود در نهانش، بسي سبک شمرده است بزرگي خدا را و ضرر کرده است، ضرري آشکار.
الکافي، ج 1، ص 83
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ينبغي لمن قرأ القرآن اذا سرّ بايةٍ من القرآن فيها مسألة و تخويف ان يسأل عنه ذکل خير ما يرجوه و يسأله العافية من النار و من العذاب.
سزاوار است براي قاري قرآن زماني که مرور کرد به آيه اي از قرآن که در آن درخواست و يا خوف بود، بخواهد در اين هنگام بهترين چيزي که اميد آن مي رود و بخواهد دوري از آتش و عذاب الهي را.