نهج البلاغة: الخطبة 224
امام على علیه السّلام فرمودند:
واللّه ِ ، لَأنْ أبِيتَ على حَسَكِ السَّعْدانِ مُسَهَّدا أو اُجَرّ في الأغْلالِ مُصَفَّدا أحَبُّ إليَّ مِن أنْ ألقَى اللّه َ ورسولَه يومَ القيامةِظالما... . واللّه ِ ، لو اُعْطيتُ الأقالِيمَ السَّبعةَ بما تَحتَ أفلاكِها على أن أعصِيَ اللّه َ في نَمْلةٍ أسْلُبُها جُلْبَ شَعيرةٍ ما فَعَلْتُه ؛
به خدا سوگند اگر شب را بر روى اشتر خار تا صبح بيدار مانم و مرا در كُند و زنجيرها كت بسته بكشند خوش تر دارم از اين كه در روز رستاخيز، خدا و پيامبرش را با عنوان ستمكار ديدار كنم... . به خدا سوگند اگر هفت اقليم را با آنچه زير آسمانهاى آنهاست به من دهند تا با گرفتن پوست جوى از دهان مورچه اى خدا را نافرمانى كنم چنين نخواهم كرد.
الكافي: 1 / 221 / 1
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
إنّ علِيّا كانَ عالِما والعلمُ يُتوارَثُ ، ولَن يَهْلِكَ عالِمٌ إلّا بَقِيَ مِن بَعدِهِ مَن يَعلَمُ عِلمَهُ أو ما شاءَ اللّه ُ ؛
(امام) على عليه السلام عالم بود، و علم ، ارث برده مى شود. هرگز عالمى نمى ميرد مگر آن كه پس از او كسى مى ماند كه علم او يا آنچه را خدا خواهد، بداند.
الكافي: 1 / 207 / 3
مام على علیه السّلام فرمودند:
ما للّه ِ عزّ وجلّ آيةٌ هِي أكبرُ مِنّي ؛
خداوند عز و جل را آيتى بزرگتر از من نيست.
تاريخ دمشق: 42 / 369 / 8963
پیامبر اکرم صلّى الله عليه و آله فرمودند:
كَفِّي وكَفُّ عليٍّ في العَدلِ سَواءٌ ؛
دست من و دست على در [ اجراى] عدالت يكسان است.