بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین وصلّی الله علی سیدنا و نبینا أبی القاسم المصطفی محمد
و علی آله الطیبین الطاهرین المعصومین سیّما بقیة الله فی الأرضین و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین
ای که شد بی رخ تو خانه دل ظلمانی حاصل همه بی حاصلی و حیرانی
شیعیان تو غریبن غریبن غریب مظهر غیرت حق تیغ نمی جنبانی
گاه و بی گاه ز درگاه خدا می طلبم که نمایند مرا در قدمت قربانی
یا صاحب الزمان
نیستم مالک و مقداد ولی معرفتم این قَدَر هست که گه گاه کنم دربانی
دست کم اذن بفرمای که در وقت ظهور کنم از جامه و از پای تو گرد افشانی
دیدی آن روز جگر سوز که از بوسه سنگ خون خورشید فرو می چکد از پیشانی
برای سلامتی و تعجیل ظهورشان صلوات ختم کنید.
موضوع بحث آخرین دعای امام حسین علیه السلام بود. «اللهم أنت متعالی المکان عظیم الجبروت».
رسیدیم به این عبارت: «ادعوک محتاجاً وأرغب إلیک فقیراً» تو را در حال احتیاج می خوانم و به سوی تو رغبت و میل و گرایش دارم در حالی که فقیر هستم.
گفتیم که فقر در آموزه‌های دینی و آیات و روایات معانی مختلفی دارد و همین باعث شده است که بعضی‌ها فکر کنند اینها با هم متفاوت و یا متعارض است، در حالی که چنین نیست.
به فقر به معنای رایج آن یعنی بی پولی و فقدان امکانات مالی رسیدیم. گفتیم که این فقر اگر همراه با صبوری و رضا و بندگی خدا باشد، آن فقیر به بالاترین درجات می‌رسد و اگر همراه با ناشکیبایی و حرف بی جا زدن و خروج از خط شرع مقدّس باشد، چه بسا برسد به آن جایی که «کاد الفقر أن یکون کفراً»، نزدیک است که به کفر منجر بشود. و البته گفتیم که فقر به مصلحت بعضی هاست و نمونه هایی ارائه شد.
رسیدیم به اینجا که چه عواملی فقر می‌آورد و چه عواملی برطرف کنندى فقر است؟ وعده دادم که عوامل فقر آور را بشمارم، مختصراً آن عوامل فقر آور را می شمارم و هر چقدر که وقت بماند به عبارت بعدی می‌پردازم.
ادامه منبر محرم
