إِنَّ الْمُبَذِّرينَ کانُوا إِخْوانَ الشَّياطينِ وَ کانَ الشَّيْطانُ لِرَبِّهِ کَفُوراً27

ترجمۀ آیه:

جناب آقای صفوی (بر اساس المیزان)

در مورد لزوم وحدت بین مسلمان ها نکته ای به ذهن بنده رسید که  شاید بیان آن خالی از لطف نباشد:

برخی فکر می کنند که این اصل قبلا در دین نبوده است و جدیدا ساخته شده و نباید با افرادی که مذهبشان با ما متفاوت است ایجاد ارتباط کنیم یعنی احساس می کنند این حرف مخالف است با دستورات دین ما، برای همین از قرآن و احادیث برای وحدت نمونه هایی می آوریم شاید حرکتی باشد برای بهتر فهمیدن آن .

شيعه و سني نبايد بگذارند دشمن از اختلافاتشان سوء استفاده کند.

کسـاني که شعـار اتحـاد و وحـدت و بـرادري مسلمين را مي دهند، اينها دشمن مسلمانان نيستند؛ دوست مسلمانانند، خير مسلمانان را مي خواهند و مايلند همه ي مسلمين عالم عزيز باشند.

چه فايده اي دارد که در داخل جامعه ي اسلامي، مسلمانان از مذاهب مختلف، روبه روي هم بايستند و به همديگر ضربه بزنند؛ از آن طرف هم دشمن بيايد، هر دوي اينها را محاصره کند، سرشان را به هم بکوبد و خودش بنشيند، تماشا و استفاده بکند؟ اين خوب است؟