نور وحی

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاءِ أَوْ أَكْنَنتُمْ فِي أَنفُسِكُمْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّا أَن تَقُولُوا قَوْلًا مَّعْرُوفًا وَلَا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي أَنفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ

ﺩﺭ ﺳﺨﻨﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭﻯ ﺯﻥ ﻫﺎ [ ﻳﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻋﺪﻩ ﻭﻓﺎﺕ ﺍﻧﺪ ] ﺑﺪﻭﻥ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﻭ ﻭﺿﻮﺡ ﮔﻮﻳﻴﺪ [ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ   ﺧﻮﺵ ﻣﻌﺎﺷﺮﺗﻢ   ﻭ   ﺯﻥ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﻭ ﺑﻪ ﺯﻧﻰ ﻛﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭼﻨﻴﻦ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻣﻨﺪم ] ﻳﺎ ﻗﺼﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻝ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﻳﺪ ، ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﺧﺪﺍ ﻣﻰ  ﺩﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺯﻭﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ [ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﻴﻞ ﻓﻄﺮﻯ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻃﺒﻴﻌﻰ ] ﻳﺎﺩ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﻛﺮﺩ ؛ ﻭﻟﻰ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﭘﻨﻬﺎﻧﻰ ﻭ ﺧﻠﻮﺕ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﮕﺬﺍﺭﻳﺪ ، ﺟﺰ ﺁﻧﻜﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻩ [ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﻭ ﻭﺿﻮﺡ ] ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ . ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﺴﺘﻦ ﻋﻘﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﮕﻴﺮﻳﺪ ﺗﺎ ﻋﺪﻩ ﻭﻓﺎﺕ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺭﺳﺪ ، ﻭ ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ ﻛﻪ ﺧﺪﺍ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﻣﻰ  ﺩﺍﻧﺪ ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺍﺯ [ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ] ﺍﻭ ﺑﭙﺮﻫﻴﺰﻳﺪ ، ﻭ ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ ﻛﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﻣﺮﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺑﺮﺩﺑﺎﺭ ﺍﺳﺖ .(235)

موضوع: احکام خانواده، احکام زن بیوه


تفسیر قطره ای حاج آقا قرائتی