مقطعی زیبا از استاد مصطفی اسماعیل در مقام حجاز
http://s5.picofile.com/d/7afce415-0db5-4283-83fd-fdbf36e53ad8/Download_q_mostafa_esmail_mp3.mp3
ادامه مطلب
|
مصباح الهدی اللهم عجل لولیک الفرج
|
مقطعی زیبا از استاد مصطفی اسماعیل در مقام حجاز http://s5.picofile.com/d/7afce415-0db5-4283-83fd-fdbf36e53ad8/Download_q_mostafa_esmail_mp3.mp3 ادامه مطلب
امام حسن مجتبى -عليه السلام- ميفرمايند :
ادامه مطلب
بسم الله الرحمن الرحیم ادامه مطلب
آیت الله العظمی شیخ محمد تقی بهجت در حاشیه قرآن شخصی خود دستور عمل زیبایی را نوشته بودند که در ادامه می خوانید:
ادامه مطلب
پریشانی گیسوان بادها بیقراری یکپارچه دریاها تبداریِزمین ناگهان اربعین کاروان زخم و اسارت از راه میرسد و بغض چهل روزه خود را روی خاک سوخته پهن میکند. کربلایی از خونهای همیشه تازه روایت میشود. مرثیه نیز پا به پای کاروانیان، خود را به دشت آلالههای پر پر رسانده است و هر سو که مینگرد، یا تصویر تیر و نیزه شکسته است یا حکایت سوزناک عمود آهنین.
عاشورا دیگربار ورق میخورد؛ خون و چکاچک شمشیرها و بیآبیِ دریادلان. کاروان غمبارِ اربعین از دیار سراسرْ آشوبگری یزید و از ناسپاسیهایِ پر عذاب شام رسیده است. این قافله با خطبههای اشک بر لب، همه عاشورائیان خود را آورده است به جز رقیّه(س) که نامش رباعیگونه در شام باقی ماند و درخشید. باقی ماند تا مثنویها پیشِ مظلومیتش برای همیشه الکن باشند.
اربعین یعنی آههایِ از سفر بازگشته؛
یعنی داغهای به موطن رسیده.
اربعین گلستانِ ثمردهی اشکهای عاشورا است.
سوختنِ آخرین قطره فرات در آرزوی لبهای عبّاس(ع) است.
تکرار تنهاییهای زینب(س) است که در کربلا و عصر عاشورا تولد یافت.
بهراستی مقام اربعین با انبوهی از این اندوهها کمتر از عاشورا نیست و قلمهای ما هرگز نمیتوانند آنگونه که باید به سوگ بنشینند. این قلمها که هیچ سطری از تشنگیِ مردان خورشید را نچشیده و منظومه بلند آوارگی را همراهی نکرده و از خارستانهای ناتمام و گستاخ عبور نکردهاند، چگونه خواهند توانست به منزلتِ اربعین دست پیدا کنند؟
قلمها تنها میتوانند حوالیِ نام و یاد اربعین، چند قطرهای اشکِ «واویلا» بریزند. و دلتنگِ نوشتن از تنهاییِ خودشان باشند.
هر اربعین که میآید، واژهها تنها میتوانند سینهزنان کنار گریههای ظریف جابر بنشینند. جابر، زائر دلسوخته اربعین است که پس از مصافحه با پیامبر(ص)، همان دستها را به تبرّک تربت حسین(ع) کشاند.
هر اربعین که بیاید، قلمها با حزنآلودترین لحظههایشان هر چقدر هم که بکوشند، «یا حسین»هایِ جانسوز جابر را و آن حجم فراق را درک نمیکنند، چه برسد به خونگریههای زینب(س).
ادامه مطلب
امـام صـادق علیه السلام :
ادامه مطلب
تسلط بر نفس/ علامه طباطبایی ادامه مطلب
پنج ماه از شهادت ابراهیم گذشت. هر چه مادر از ما می پرسید : چرا ابراهیم مرخصی نمی آید ؟ ما به بهانه های مختلف بحث را عوض می کردیم و می گفتیم : ادامه مطلب
|
|